eozynofilia tkankowa
Eozynofilia tkankowa to stan charakteryzujący się zwiększoną liczbą eozynofilów w tkankach, niezależnie od ich liczby we krwi obwodowej. Jest to zjawisko patologiczne występujące w przebiegu różnych procesów chorobowych, takich jak reakcje alergiczne, infekcje pasożytnicze, choroby autoimmunologiczne czy nowotwory.
Rozpoznanie eozynofilii tkankowej opiera się na badaniu histopatologicznym, które wykazuje naciek eozynofilowy w tkankach. Mechanizm powstawania tego stanu wiąże się z aktywacją eozynofilów pod wpływem cytokin, szczególnie IL-5, IL-3 i GM-CSF, które stymulują ich różnicowanie, migrację i wydłużają przeżycie w tkankach.
Klinicznie eozynofilia tkankowa może manifestować się w różny sposób, zależnie od zajętego narządu. Najczęściej spotykana jest w układzie pokarmowym (eozynofilowe zapalenie przełyku, żołądka, jelit), układzie oddechowym (astma, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa), skórze (atopowe zapalenie skóry) oraz w zespole hipereozynofilowym.
Leczenie eozynofilii tkankowej zależy od przyczyny podstawowej i obejmuje eliminację czynnika wywołującego, terapię przeciwalergiczną, przeciwpasożytniczą lub immunosupresyjną. W przypadkach opornych na standardowe leczenie stosuje się leki biologiczne ukierunkowane na szlaki cytokinowe odpowiedzialne za aktywację eozynofilów.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Trichinoza – Patofizjologia i mechanizm
Trichinoza, wywoływana przez nicienie Trichinella spiralis, jest chorobą pasożytniczą o złożonym cyklu życiowym obejmującym fazę jelitową, migracyjną i mięśniową. Po spożyciu surowego lub niedogotowanego mięsa zawierającego otorbione larwy, larwy L1 uwalniane są w żołądku, dojrzewają w jelicie cienkim do dorosłych form, które po kopulacji produkują larwy noworodkowe (NBL). Larwy te migrują przez ścianę jelita do naczyń limfatycznych i krwionośnych, rozprzestrzeniając się do różnych narządów, jednak tylko te, które osiedlają się w mięśniach poprzecznie prążkowanych, tworzą charakterystyczne komórki pielęgnujące (nurse cells) otoczone kapsułą kolagenową, umożliwiającą przetrwanie larw przez wiele lat. Patogeneza obejmuje uszkodzenia mięśni, wątroby, serca i mózgu, a odpowiedź immunologiczna gospodarza przechodzi od fazy Th1 w jelicie do dominującej odpowiedzi Th2 w mięśniach, z udziałem cytokin IL-5, IL-10, IL-13 oraz eozynofilii. Ciężkość choroby zależy od dawki infekcyjnej, wieku, stanu immunologicznego i gatunku Trichinella.
biopsja mięśni, choroba odzwierzęca, cykl życiowy, czynnik wzrostu naskórka, eozynofilia tkankowa, faza jelitowa, faza mięśniowa, faza migracyjna, inwazja mięśniowa, lek przeciwpasożytniczy, nabłonek walcowaty, naczyniowo-śródbłonkowy czynnik wzrostu, nicień z rodzaju Trichinella, niewydolność serca, obciążenie pasożytnicze, otorbiona larwa, proteaza serynowa, reakcja nadwrażliwości typu opóźnionego, Trichinella spiralis, trichinelloza, uszkodzenie mięśnia sercowego, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych