upośledzenie widzenia centralnego

Upośledzenie widzenia centralnego to zaburzenie, w którym pacjent doświadcza pogorszenia lub utraty ostrości wzroku w centralnej części pola widzenia, przy jednoczesnym zachowaniu widzenia obwodowego. Stan ten jest najczęściej spowodowany uszkodzeniem plamki żółtej (macula) – centralnej części siatkówki odpowiedzialnej za widzenie szczegółów, rozpoznawanie twarzy oraz czytanie.

Główne przyczyny upośledzenia widzenia centralnego obejmują zwyrodnienie plamki żółtej związane z wiekiem (AMD), retinopatię cukrzycową, zamknięcie żyły środkowej siatkówki, dziedziczne dystrofie plamki oraz uszkodzenia w obrębie drogi wzrokowej. Pacjenci zgłaszają typowo występowanie mroczka centralnego (skotoma), zniekształcenie obrazu (metamorfopsje) oraz trudności w rozpoznawaniu szczegółów.

Diagnostyka upośledzenia widzenia centralnego obejmuje badanie ostrości wzroku, test Amslera (siatka), badanie dna oka, OCT (optyczną koherentną tomografię) siatkówki oraz angiografię fluoresceinową. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować iniekcje doszklistkowe leków anty-VEGF, fotokoagulację laserową, suplementację witaminową lub rehabilitację wzrokową z wykorzystaniem pomocy optycznych.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl