intubacja wewnątrztchawicza

Intubacja wewnątrztchawicza to procedura medyczna polegająca na wprowadzeniu rurki intubacyjnej przez usta lub nos pacjenta do tchawicy w celu zapewnienia drożności dróg oddechowych. Jest to kluczowy element zaawansowanych technik podtrzymywania życia, stosowany zarówno w warunkach planowych (np. podczas znieczulenia ogólnego do zabiegów operacyjnych), jak i w sytuacjach nagłych (np. zatrzymanie krążenia, niewydolność oddechowa).

Procedura ta umożliwia skuteczną wentylację mechaniczną płuc, ochronę dróg oddechowych przed aspiracją treści żołądkowej, odsysanie wydzieliny z drzewa oskrzelowego oraz podawanie niektórych leków. Do intubacji wykorzystuje się najczęściej laryngoskop, który umożliwia uwidocznienie struktur krtani, a następnie wprowadza się rurkę intubacyjną przez szparę głośni do tchawicy. Potwierdzenie prawidłowego położenia rurki obejmuje obserwację symetrycznych ruchów klatki piersiowej, osłuchiwanie płuc oraz kapnografię.

Intubacja wewnątrztchawicza może wiązać się z powikłaniami, takimi jak: uraz zębów i tkanek miękkich, nieumyślna intubacja przełyku, odma opłucnowa, skurcz krtani czy uszkodzenie strun głosowych. W przypadku trudności z wykonaniem standardowej intubacji stosuje się techniki alternatywne, jak wideolaryngoskopia, intubacja z użyciem bronchofiberoskopu lub techniki chirurgiczne (konikopunkcja, tracheotomia). Umiejętność prawidłowego wykonania intubacji wewnątrztchawiczej jest kluczowa dla lekarzy anestezjologów, specjalistów medycyny ratunkowej oraz intensywnej terapii.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl