zaburzenie gospodarki tłuszczowej
Zaburzenia gospodarki tłuszczowej, nazywane również dyslipidemią, to grupa schorzeń charakteryzujących się nieprawidłowym stężeniem lipidów we krwi. Obejmują one podwyższony poziom cholesterolu całkowitego, cholesterolu LDL (tzw. „złego cholesterolu”) oraz triglicerydów, a także obniżony poziom cholesterolu HDL (tzw. „dobrego cholesterolu”).
Dyslipidemia stanowi istotny czynnik ryzyka rozwoju miażdżycy i chorób sercowo-naczyniowych, w tym choroby wieńcowej, zawału mięśnia sercowego i udaru mózgu. Może występować jako zaburzenie pierwotne (uwarunkowane genetycznie) lub wtórne – w przebiegu innych chorób, np. cukrzycy, niedoczynności tarczycy, zespołu nerczycowego czy chorób wątroby.
Diagnostyka zaburzeń gospodarki tłuszczowej obejmuje ocenę lipidogramu na czczo, a jej rozpoznanie opiera się na wartościach granicznych określonych w wytycznych towarzystw naukowych. Leczenie obejmuje modyfikację stylu życia (odpowiednia dieta, regularna aktywność fizyczna, zaprzestanie palenia tytoniu) oraz, w przypadkach tego wymagających, farmakoterapię (statyny, fibraty, ezetimib, inhibitory PCSK9).
Systematyczne monitorowanie parametrów lipidowych oraz wczesne wdrożenie odpowiedniego postępowania terapeutycznego znacząco zmniejsza ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych i poprawia rokowanie pacjentów z zaburzeniami gospodarki tłuszczowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Darunavir Glenmark
Darunavir Glenmark, stosowany w terapii przeciwretrowirusowej zakażenia HIV, wymaga podawania doustnego w połączeniu z rytonawirem jako wzmacniaczem farmakokinetycznym oraz innymi lekami przeciwretrowirusowymi. Nie zaleca się stosowania u pacjentów z mutacjami oporności na darunawir, wiremią ≥100 000 kopii/ml lub liczbą CD4+ <100 x 10⁶/l, a także u dzieci poniżej 3 lat lub o masie ciała <15 kg. W trakcie terapii należy monitorować odpowiedź wirologiczną i wykonywać badania oporności w przypadku jej utraty. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, zwłaszcza z przewlekłym zapaleniem typu B lub C, konieczne jest częstsze monitorowanie AspAT/AlAT, a w przypadku ciężkich zaburzeń wątroby darunavir jest przeciwwskazany. U osób starszych (≥65 lat) zaleca się ostrożność ze względu na możliwe współistniejące choroby i zmniejszoną funkcję wątroby. Nie wymaga się zmiany dawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek, a leki są słabo usuwane podczas dializy.
alergia na sulfonamidy, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, badanie oporności, brak laktazy, choroba Gravesa-Basedowa, ciężka reakcja skórna, cytolityczne zapalenie wątroby, cytomegalowirusowe zapalenie siatkówki, dehydrogenaza alkoholowa, głęboka immunosupresja, glikoproteina p, hemofilia, inhibitor CYP3A, inhibitor proteazy, komórki CD4, kwaśna α1-glikoproteina, lek przeciwretrowirusowy, marskość wątroby, martwica kości, mutacja oporności na darunawir, nietolerancja galaktozy, odpowiedź wirologiczna, ostra uogólniona osutka krostkowa, Pneumocystis jirovecii, półpasiec, przewlekłe czynne zapalenie wątroby, reaktywacja wirusa opryszczki, supresja wirusa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wiremia HIV-1 RNA, wzmacniacz farmakokinetyczny, zaburzenie gospodarki tłuszczowej, zakażenie HIV, zapalenie wątroby indukowane lekiem, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złożona terapia przeciwretrowirusowa