wady cewy nerwowej

Wady cewy nerwowej (WCN) to grupa wrodzonych wad rozwojowych powstających we wczesnym okresie rozwoju płodu, dotyczących ośrodkowego układu nerwowego i struktur go otaczających. Do najczęstszych należą: bezmózgowie (anencefalia), przepuklina mózgowa i rdzeniowa oraz rozszczep kręgosłupa.

Etiologia wad cewy nerwowej jest wieloczynnikowa i obejmuje zarówno predyspozycje genetyczne, jak i czynniki środowiskowe. Istotnym czynnikiem ryzyka jest niedobór kwasu foliowego w okresie prekoncepcyjnym i wczesnej ciąży. Ryzyko wystąpienia WCN wzrasta również po urodzeniu dziecka z tego typu wadą (do około 3-5%).

Diagnostyka prenatalna wad cewy nerwowej obejmuje badanie ultrasonograficzne oraz oznaczanie alfa-fetoproteiny (AFP) w surowicy matki i płynie owodniowym. W przypadku rozszczepu kręgosłupa badanie USG pozwala wykryć towarzyszące często nieprawidłowości, jak malformacja Arnolda-Chiariego typu II i wodogłowie.

Profilaktyka pierwotna polega głównie na suplementacji kwasem foliowym (minimum 0,4 mg dziennie) przez wszystkie kobiety w wieku rozrodczym, a w przypadku zwiększonego ryzyka (np. wcześniejsze urodzenie dziecka z WCN) zaleca się dawkę 4-5 mg dziennie, rozpoczętą co najmniej 3 miesiące przed planowaną ciążą i kontynuowaną przez pierwsze 12 tygodni ciąży.

Leczenie zależy od rodzaju i nasilenia wady. W przypadku przepukliny oponowo-rdzeniowej standardem postępowania jest zabieg chirurgicznego zamknięcia ubytku, coraz częściej wykonywany prenatalnie (między 20. a 26. tygodniem ciąży). Kompleksowe postępowanie obejmuje również leczenie wodogłowia, zaburzeń neurologicznych i urologicznych oraz wielospecjalistyczną rehabilitację.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl