przewodnictwo włókien nerwowych
Przewodnictwo włókien nerwowych to proces fizjologiczny polegający na przekazywaniu impulsów elektrycznych wzdłuż aksonów komórek nerwowych. Jest to fundamentalny mechanizm umożliwiający komunikację między różnymi częściami układu nerwowego oraz między układem nerwowym a innymi tkankami organizmu.
Mechanizm przewodnictwa opiera się na zmianie potencjału błonowego neuronu. W stanie spoczynku, wnętrze komórki nerwowej jest naładowane ujemnie w stosunku do środowiska zewnętrznego. Pod wpływem bodźca dochodzi do depolaryzacji błony, co wywołuje potencjał czynnościowy, który następnie przemieszcza się wzdłuż aksonu.
Szybkość przewodnictwa nerwowego zależy od kilku czynników, w tym średnicy włókna nerwowego oraz obecności osłonki mielinowej. Włókna mielinowe charakteryzują się szybszym przewodnictwem dzięki przewodnictwu skokowemu (saltatorycznemu), gdzie potencjał czynnościowy „przeskakuje” między przewężeniami Ranviera.
Zaburzenia przewodnictwa nerwowego mogą wynikać z różnych schorzeń neurologicznych, takich jak neuropatie obwodowe, choroby demielinizacyjne (np. stwardnienie rozsiane) czy choroby zwyrodnieniowe układu nerwowego. Diagnostyka tych zaburzeń obejmuje badania elektrofizjologiczne, w tym elektromiografię (EMG) i badanie przewodnictwa nerwowego (ENG).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Orabloc (40 mg + 0,005 mg)/ml
Orabloc to preparat znieczulający miejscowo, zawierający 4% chlorowodorek artykainy oraz adrenalinę w stężeniach 0,005 mg/ml lub 0,01 mg/ml, stosowany głównie w stomatologii. Mechanizm działania artykainy polega na blokowaniu napięciowo zależnych kanałów sodowych, co hamuje przewodzenie impulsów nerwowych i wywołuje efekt znieczulenia. Dodatek adrenaliny powoduje miejscowe zwężenie naczyń, spowalniając wchłanianie artykainy, co wydłuża czas działania znieczulenia do około 45 minut przy stężeniu 0,005 mg/ml i do 75 minut przy 0,01 mg/ml. Preparat charakteryzuje się szybkim początkiem działania (1-3 minuty) oraz dobrą tolerancją, co czyni go odpowiednim także dla pacjentów z chorobami serca i naczyń.
adrenalina, artykaina, blokada nerwu, chlorowodorek artykainy, choroba sercowo-naczyniowa, depolaryzacja błony komórkowej, działanie niepożądane ogólnoustrojowe, epinefryna, impuls nerwowy, kanał sodowy zależny od napięcia, pirosiarczan sodu, przewodnictwo włókien nerwowych, reakcja alergiczna, środek znieczulający miejscowo, znieczulenie miejscowe, znieczulenie nasiękowe, zwężenie naczyń krwionośnych - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lignocainum Jelfa 20 mg/g
Lidokaina, klasyfikowana w systemie ATC jako N01BB02, jest amidowym lekiem miejscowo znieczulającym o krótkim czasie działania. Jej mechanizm polega na odwracalnym blokowaniu przewodnictwa nerwowego poprzez hamowanie pompy sodowo-potasowej i zmniejszenie przepuszczalności błony komórkowej dla jonów. Substancja wykazuje selektywność działania, skutecznie blokując cienkie, niemielinowe włókna nerwowe odpowiedzialne za przewodzenie bólu i dotyku przy niskich stężeniach, natomiast wyższe stężenia są wymagane do blokady włókien mielinowych. Preparat Lignocainum Jelfa w formie żelu zawiera 20 mg lidokainy chlorowodorku na 1 g i jest stosowany do miejscowego znieczulenia błon śluzowych oraz skóry, zapewniając precyzyjną aplikację i korzystny profil bezpieczeństwa bez podrażnień czy rozszerzenia naczyń krwionośnych.
anestetyk, blokada przewodnictwa nerwowego, chlorowodorek lidokainy, klasyfikacja ATC, lek miejscowo znieczulający, lidokaina, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, pompa sodowo-potasowa, przepuszczalność błony komórkowej, przewodnictwo włókien nerwowych, reakcja alergiczna, rozszerzenie naczyń krwionośnych, system ATC, włókna nerwowe bezmielinowe, znieczulenie miejscowe, znieczulenie nasiękowe