skurcz naczyń trzewnych

Skurcz naczyń trzewnych (splanchniczne obkurczenie naczyń) to fizjologiczny mechanizm polegający na zwężeniu średnicy naczyń krwionośnych zaopatrujących narządy jamy brzusznej, w tym jelita, wątrobę, śledzionę i trzustkę. Proces ten jest kontrolowany przez autonomiczny układ nerwowy, głównie przez aktywację układu współczulnego.

W warunkach fizjologicznych skurcz naczyń trzewnych występuje podczas wysiłku fizycznego, stresu czy krwotoku, kiedy organizm musi przekierować krew do mięśni, mózgu i serca. Zjawisko to może redukować przepływ krwi przez łożysko trzewne nawet o 30-40%, co pozwala na mobilizację znacznych ilości krwi (tzw. rezerwuar trzewny może zawierać około 20-25% całkowitej objętości krwi).

Patologiczny skurcz naczyń trzewnych może prowadzić do niedokrwienia narządów jamy brzusznej, co skutkuje bólem, zaburzeniami funkcji i w skrajnych przypadkach martwicą tkanek. Występuje w przebiegu wstrząsu hipowolemicznego, niewydolności krążenia, zespołu compartment syndrome jamy brzusznej oraz jako efekt uboczny stosowania niektórych leków wazopresyjnych.

Diagnostyka skurczu naczyń trzewnych obejmuje badania obrazowe, takie jak angiografia, tomografia komputerowa z kontrastem czy ultrasonografia dopplerowska. W leczeniu stosuje się leki naczyniorozkurczowe, a w przypadkach zagrażających życiu – interwencje chirurgiczne mające na celu przywrócenie prawidłowego przepływu krwi.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl