zblednięcie skóry
Zblednięcie skóry (pallor) to zmniejszenie lub utrata naturalnego zabarwienia skóry, które może występować miejscowo lub dotyczyć całej powierzchni ciała. Jest to objaw kliniczny, który może wskazywać na różne stany patologiczne, przede wszystkim na niedokrwistość, wstrząs, obkurczenie naczyń obwodowych lub zaburzenia hemodynamiczne.
W diagnostyce różnicowej zblednięcia skóry należy rozważyć niedokrwistość (anemię), która jest najczęstszą przyczyną uogólnionego zblednięcia. Inne przyczyny to hipotensja, hipotermia, zespół Raynauda, miażdżyca naczyń obwodowych, niewydolność krążenia, reakcje naczynioruchowe oraz przewlekłe choroby nerek czy wątroby. Miejscowe zblednięcie może być spowodowane uciskiem, skurczem naczyń lub zaburzeniami krążenia w określonym obszarze.
Ocena zblednięcia skóry powinna obejmować badanie płytki paznokciowej (test napełniania kapilarnego), błon śluzowych oraz spojówek, które są szczególnie pomocne w różnicowaniu niedokrwistości od innych przyczyn zblednięcia. Diagnostyka obejmuje również badania laboratoryjne (morfologię krwi, parametry biochemiczne) oraz badania obrazowe zależne od podejrzewanej etiologii.
Leczenie zblednięcia skóry ukierunkowane jest na przyczynę podstawową. W przypadku niedokrwistości może obejmować suplementację żelaza, witaminy B12 lub kwasu foliowego, transfuzję krwi w ciężkich przypadkach, a w chorobach naczyniowych – leki rozszerzające naczynia, przeciwzakrzepowe lub interwencje chirurgiczne.