dysplazja niskiego stopnia
Dysplazja niskiego stopnia (low-grade dysplasia, LGD) to patologiczna zmiana przedrakowa charakteryzująca się niewielkimi nieprawidłowościami w budowie i organizacji komórek nabłonkowych. Stanowi początkowe stadium zmian dysplastycznych, które cechują się zaburzeniem dojrzewania komórek, atypią jądrową oraz nieprawidłowym układem architektonicznym tkanki.
W kontekście klinicznym dysplazja niskiego stopnia najczęściej występuje w przewodzie pokarmowym, szczególnie w przełyku Barretta, żołądku, jelicie grubym, a także w szyjce macicy, gdzie klasyfikowana jest jako śródnabłonkowa neoplazja niskiego stopnia (LSIL). Charakteryzuje się obecnością nieprawidłowych komórek ograniczonych do dolnej połowy nabłonka, z zachowaniem polaryzacji jąder i względnie prawidłową stratyfikacją komórkową.
Diagnostyka dysplazji niskiego stopnia opiera się na badaniu histopatologicznym materiału pobranego podczas endoskopii lub biopsji. Ocena stopnia dysplazji wymaga doświadczenia patologa, gdyż granica między zmianami reaktywnymi a dysplazją niskiego stopnia bywa niejednoznaczna. W przypadkach wątpliwych zaleca się konsultację preparatu przez drugiego patomorfologa.
Postępowanie kliniczne w przypadku stwierdzenia dysplazji niskiego stopnia zależy od lokalizacji i kontekstu klinicznego. Najczęściej zaleca się skrócenie odstępów między badaniami kontrolnymi w celu monitorowania progresji do dysplazji wysokiego stopnia lub inwazyjnego raka. W niektórych przypadkach, jak w przełyku Barretta, rozważa się także interwencje terapeutyczne, takie jak ablacja endoskopowa, aby zapobiec dalszej progresji zmian.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Wrzodziejące zapalenie przełyku barretta – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Wrzodziejące zapalenie przełyku Barretta to metaplazja jelitowa wyściółki przełyku, będąca konsekwencją przewlekłego refluksu żołądkowo-przełykowego (GERD). Stan ten jest uznawany za przedrakowy, zwiększający ryzyko rozwoju gruczolakoraka przełyku. Diagnostyka opiera się na endoskopii z biopsją, a ocena zaawansowania obejmuje pięć stopni: od niedysplastycznego, przez dysplazję niskiego i wysokiego stopnia, aż do raka śródnabłonkowego i inwazyjnego. Leczenie farmakologiczne bazuje na inhibitorach pompy protonowej (IPP), które redukują ryzyko progresji do dysplazji wysokiego stopnia i raka. Kontrole endoskopowe zaleca się co 3-5 lat w przypadku braku dysplazji, co 6-12 miesięcy przy dysplazji niskiego stopnia oraz co 3 miesiące lub interwencje terapeutyczne przy dysplazji wysokiego stopnia.
ablacja częstotliwością radiową, antagonista receptora H2, biopsja, dolny zwieracz przełyku, dysfagia, dysplazja, dysplazja niskiego stopnia, dysplazja wysokiego stopnia, endoskopia górnego odcinka przewodu pokarmowego, endoskopowa dysekcja podśluzówkowa, endoskopowa resekcja błony śluzowej, ezofagektomia, fundoplikacja, gastroenterolog, gruczolakorak przełyku, inhibitor pompy protonowej, kacheksja, krioterapia, lek prokinetyczny, patolog, przełyk Barretta, refluks, refluks żołądkowo-przełykowy, terapia pozycyjna, wyściółka przełyku, wywiad chorobowy, zapalenie przełyku, zgaga - Leksykon chorób i schorzeń
Rak żołądka – Epidemiologia
Rak żołądka pozostaje istotnym problemem zdrowotnym na świecie, pomimo spadku zapadalności i umieralności w ostatnich dekadach. W 2020 roku zdiagnozowano około 1,1 miliona nowych przypadków i odnotowano około 800 000 zgonów, co stanowi odpowiednio 5,6% i 7,7% wszystkich nowotworów i zgonów nowotworowych globalnie. Najwyższe wskaźniki zapadalności (22,4/100 000) i umieralności obserwuje się w Azji Wschodniej, zwłaszcza w Mongolii, Japonii i Korei, gdzie rak żołądka jest jednym z najczęstszych nowotworów. W USA przewiduje się na 2025 rok około 30 300 nowych przypadków i 10 780 zgonów, z pięcioletnim wskaźnikiem przeżycia około 24%, podczas gdy w Japonii i Korei wskaźnik ten wynosi 60-70%. Główne czynniki ryzyka to zakażenie Helicobacter pylori (klasyfikowane jako karcynogen klasy I przez IARC), niski status społeczno-ekonomiczny, dieta bogata w sól i wędzone produkty, palenie tytoniu, spożycie alkoholu oraz predyspozycje genetyczne. Zakażenie H. pylori jest kluczowym czynnikiem etiologicznym, z 2-3% ryzykiem rozwoju gruczolakoraka u zakażonych osób.
badanie przesiewowe, błona śluzowa żołądka, choroba refluksowa przełyku, dysplazja niskiego stopnia, dysplazja wysokiego stopnia, dysplazja żołądka, endoskopowa dyssekcja podśluzówkowa, eradykacja Helicobacter pylori, gastroskopia, gruczolakorak żołądka, grupa wysokiego ryzyka, Helicobacter pylori, karcynogen klasy I, metaplazja jelitowa, rak żołądka, wczesny rak żołądka, zakażenie Helicobacter pylori, zanikowe zapalenie żołądka, zapalenie żołądka, zmiana przednowotworowa - Leksykon chorób i schorzeń
Wrzodziejące zapalenie przełyku barretta – Leczenie
Wrzodziejące zapalenie przełyku Barretta to stan przedrakowy charakteryzujący się metaplazją jelitową nabłonka przełyku, wymagający kontroli kwasu żołądkowego głównie za pomocą inhibitorów pompy protonowej (IPP) takich jak omeprazol, esomeprazol czy pantoprazol. Terapia farmakologiczna powinna być prowadzona nawet u pacjentów bez objawów GERD, a jej celem jest zapobieganie progresji do dysplazji wysokiego stopnia (HGD) i raka przełyku. Kluczowe jest także wdrożenie modyfikacji stylu życia, w tym unikanie pokarmów nasilających refluks, utrzymanie prawidłowej masy ciała oraz uniesienie wezgłowia łóżka o około 15 cm. Regularne badania endoskopowe z biopsją są niezbędne do monitorowania stanu pacjenta, z częstotliwością zależną od stopnia dysplazji: co 3-5 lat przy braku dysplazji, co 6-12 miesięcy przy dysplazji niskiego stopnia (LGD) oraz co 3 miesiące przy HGD, jeśli pacjent nie poddaje się terapii eradykacyjnej.
ablacja endoskopowa, ablacja falami radiowymi, antagonista receptora H2, biopsja endoskopowa, dysplazja niskiego stopnia, dysplazja wysokiego stopnia, endoskopowa dyssekcja podśluzówkowa, endoskopowa resekcja, endoskopowa resekcja błony śluzowej, ezofagektomia, fundoplikacja Nissena, gastroenterolog, GERD, inhibitor pompy protonowej, koagulacja argonowa, krioterapia, laparoskopowa fundoplikacja, metaplazja jelitowa, metoklopramid, przełyk Barretta, refluks kwasowy, resekcja przełyku, terapia fotodynamiczna - Leksykon chorób i schorzeń
Wrzodziejące zapalenie przełyku barretta – Patofizjologia i mechanizm
Przełyk Barretta to stan przedrakowy charakteryzujący się metaplazją nabłonka wielowarstwowego płaskiego przełyku w nabłonek walcowaty typu jelitowego, ściśle powiązany z przewlekłą chorobą refluksową przełyku (GERD) i stanowiący główny czynnik ryzyka gruczolakoraka przełyku. Proces rozwoju przełyku Barretta przebiega dwuetapowo: początkowa transformacja nabłonka płaskiego w błonę śluzową wpustu, a następnie powolny rozwój komórek kubkowych metaplazji jelitowej w ciągu 5-10 lat. Mechanizmy molekularne obejmują ekspozycję na kwas i sole żółciowe w pH 3-6, co prowadzi do uszkodzenia komórek, aktywacji cytokin zapalnych (IL-8, IL-1β), wzrostu ekspresji CDX2 i MUC2 oraz stresu oksydacyjnego. Kluczowe szlaki sygnałowe zaangażowane w metaplazję to NF-κB, SHH-BMP4, Notch, WNT i kwas retinowy, które modulują różnicowanie i proliferację komórek nabłonka przełyku. Geny takie jak CDX2, TP53 oraz mutacje w genie supresorowym p16 są wczesnymi markerami molekularnymi progresji do dysplazji i raka.
apoptoza, barwienie immunohistochemiczne, cytokiny zapalne, czynnik jądrowy kappa-B, dysplazja, dysplazja niskiego stopnia, dysplazja wysokiego stopnia, gruczolakorak przełyku, infekcja Helicobacter pylori, inhibitor pompy protonowej, interleukina, komórki kubkowe, komórki macierzyste, krioablacja, metaplazja jelitowa, nabłonek płaski, nabłonek walcowaty, nabłonek wielowarstwowy, niestabilność genomowa, obturacyjny bezdech senny, otyłość centralna, przełyk Barretta, przewlekła choroba refluksowa przełyku, reaktywne formy tlenu, sekwencja metaplazja-dysplazja-rak, sole żółciowe, stres oksydacyjny, szlak sygnałowy Notch, transróżnicowanie, uszkodzenie DNA, zespół metaboliczny - Leksykon chorób i schorzeń
Wrzodziejące zapalenie przełyku barretta – Epidemiologia
Wrzodziejące zapalenie przełyku Barretta jest istotnym stanem przedrakowym, zwiększającym ryzyko rozwoju gruczolakoraka przełyku, z roczną zapadalnością na raka wynoszącą około 0,1-0,5%, co stanowi 30-125-krotnie wyższe ryzyko niż w populacji ogólnej. Częstość występowania przełyku Barretta w populacji dorosłych w USA wynosi około 5,6%, z wyższą częstością u mężczyzn (2-3 razy częściej niż u kobiet) i osób rasy białej. Główne czynniki ryzyka to przewlekła choroba refluksowa przełyku (GERD, ryzyko 3-krotne), wiek powyżej 50 lat (ryzyko 6,1%), płeć męska (ryzyko 6,8%), otyłość centralna (ryzyko 1,9%), palenie tytoniu oraz dodatni wywiad rodzinny (ryzyko aż do 23%). Nadzór endoskopowy jest rekomendowany w celu wczesnego wykrywania dysplazji i raka, z zalecanymi interwałami endoskopii zależnymi od stopnia dysplazji i długości segmentu przełyku Barretta (np. co 3-5 lat dla bez dysplazji, co 6-12 miesięcy dla niskiego stopnia dysplazji, a co 3 miesiące lub leczenie natychmiastowe dla wysokiego stopnia dysplazji). ESGE zaleca także szczegółowe protokoły biopsji i stosowanie zaawansowanych technik obrazowania, takich jak wirtualna chromoendoskopia.
biomarker molekularny, choroba refluksowa przełyku, chromoendoskopia, dysplazja, dysplazja niskiego stopnia, dysplazja wysokiego stopnia, endoskopia wysokiej rozdzielczości, GERD, gruczolakorak przełyku, klasyfikacja paryska, nadzór endoskopowy, obrazowanie wąskopasmowe, otyłość centralna, połączenie przełykowo-żołądkowe, przełyk Barretta, wirtualna chromoendoskopia - Leksykon chorób i schorzeń
Rak przełyku – Patofizjologia i mechanizm
Rak przełyku, obejmujący głównie rak płaskonabłonkowy (ESCC) oraz gruczolakorak (EAC), charakteryzuje się złożoną patogenezą i różnicami etiologicznymi. ESCC rozwija się w wyniku progresji od dysplazji niskiego do wysokiego stopnia, z kluczową rolą mutacji TP53 oraz zaburzeń w szlakach sygnałowych EGFR, PI3K, NOTCH i WNT. Główne czynniki ryzyka to spożycie alkoholu, palenie tytoniu, dieta uboga w owoce i warzywa oraz ekspozycja na karcynogeny, np. nitrozaminy. Alkohol i tytoń działają synergistycznie, zwiększając ryzyko ESCC nawet do 149,2 razy u czarnych mężczyzn intensywnie palących i pijących. W przypadku EAC, patogeneza wiąże się z przewlekłą chorobą refluksową przełyku (GERD) i przełykiem Barretta (BE), gdzie metaplazja walcowata zastępuje nabłonek płaskonabłonkowy, zwiększając ryzyko raka 50-100-krotnie. Otyłość, zwłaszcza brzuszna, oraz palenie tytoniu są istotnymi czynnikami ryzyka EAC, a mutacje genów p16 i p53 oraz polimorfizmy IL-18-607 C/A odgrywają rolę w progresji choroby.
addukt DNA, aneuploidia, angiogeneza, chemotaksja, choroba refluksowa przełyku, czynnik martwicy nowotworów alfa, czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego, dehydrogenaza alkoholowa, dysbioza, dysplazja niskiego stopnia, dysplazja wysokiego stopnia, gruczolakorak przełyku, interleukina-1, interleukina-6, inwazyjny rak płaskonabłonkowy, lipopolisacharyd, mikrośrodowisko guza, mutacja TP53, nabłonek metaplastyczny, nabłonek wielowarstwowy płaski, oś CXCL12/CXCR4, połączenie żołądkowo-przełykowe, proliferacja komórek nowotworowych, przejście nabłonkowo-mezenchymalne, przełyk Barretta, rak płaskonabłonkowy przełyku, rak przełyku, szlak sygnałowy NF-κB, zakażenie Helicobacter pylori - Leksykon chorób i schorzeń
Wrzodziejące zapalenie przełyku barretta – Diagnostyka i diagnoza
Wrzodziejące zapalenie przełyku Barretta to stan przedrakowy charakteryzujący się metaplazją jelitową nabłonka walcowatego zastępującego prawidłowy nabłonek płaski przełyku, co stanowi istotny czynnik ryzyka rozwoju gruczolakoraka przełyku. Rozpoznanie wymaga endoskopowego stwierdzenia błony śluzowej o wyglądzie łososiowym sięgającej co najmniej 1 cm powyżej połączenia żołądkowo-przełykowego oraz histopatologicznego potwierdzenia metaplazji jelitowej. Standardem diagnostycznym jest ezofagogastroduodenoskopia (EGD) z pobraniem minimum 8 bioptatów, stosując protokół Seattle przy dłuższych segmentach, co zwiększa wykrywalność metaplazji jelitowej z 35% przy 4 bioptatach do 68% przy 8. Kluczowe jest wykrycie dysplazji, niskiego (LGD) lub wysokiego stopnia (HGD), której rozpoznanie powinno być potwierdzone przez dwóch doświadczonych patologów, ze względu na istotne implikacje terapeutyczne i rokownicze.
ablacja o częstotliwości radiowej, choroba refluksowa przełyku, chromoendoskopia, Cytosponge, dysplazja niskiego stopnia, dysplazja wysokiego stopnia, endoskopia wysokiej rozdzielczości, ezofagogastroduodenoskopia, fluorescencyjna hybrydyzacja in situ, gruczolakorak przełyku, metaplazja jelitowa, mikroskopia konfokalna, nabłonek płaski przełyku, nadzór endoskopowy, obrazowanie wąskopasmowe, połączenie żołądkowo-przełykowe, przełyk Barretta, resekcja błony śluzowej, stan przedrakowy, zapalenie przełyku - Leksykon chorób i schorzeń
Rak przełyku – Epidemiologia
Rak przełyku stanowi globalne wyzwanie onkologiczne, będąc ósmym najczęściej diagnozowanym nowotworem i szóstą przyczyną zgonów nowotworowych na świecie. W 2020 roku odnotowano ponad 600 000 nowych przypadków i około 544 000 zgonów, przy standaryzowanym współczynniku zachorowalności wynoszącym 6,3/100 000. Dominującym typem histologicznym pozostaje rak płaskonabłonkowy (ESCC), stanowiący około 84% przypadków, szczególnie w krajach rozwijających się, gdzie występuje 80% zachorowań. W krajach wysoko rozwiniętych obserwuje się wzrost gruczolakoraka przełyku (EAC), związanego głównie z chorobą refluksową przełyku (GERD) i otyłością. Ryzyko zachorowania jest 2-5 razy wyższe u mężczyzn, a różnice epidemiologiczne występują także w zależności od rasy i regionu geograficznego. Wskaźniki 5-letniego przeżycia pozostają niskie, średnio 15-20% globalnie, z lepszymi wynikami w Japonii (36-44%) i USA (21,7%), a najgorszymi w krajach rozwijających się (<10%).
aktywny nadzór, badania przesiewowe, badanie endoskopowe, całkowita odpowiedź kliniczna, chemioradioterapia neoadjuwantowa, choroba nawrotowa, choroba refluksowa przełyku, dysplazja niskiego stopnia, dysplazja wysokiego stopnia, gruczolakorak przełyku, jakość życia, nadzór endoskopowy, niedobór witaminy, nitrozoamina, otyłość, przełyk Barretta, rak płaskonabłonkowy przełyku, rak przełyku, resekcja endoskopowa, standaryzowany współczynnik zachorowalności, stratyfikacja ryzyka, wczesne wykrywanie raka, wskaźnik pięcioletniego przeżycia - Leksykon chorób i schorzeń
Rak przełyku – Zapobieganie i profilaktyka
Rak przełyku, charakteryzujący się niskim pięcioletnim przeżyciem około 20%, występuje głównie w dwóch typach histologicznych: raku płaskonabłonkowym (SCC) i gruczolakoraku (EAC), które różnią się czynnikami ryzyka i wymagają odmiennych strategii profilaktycznych. Do kluczowych czynników ryzyka SCC należą palenie tytoniu (wszystkie formy), nadmierne spożycie alkoholu, ich synergistyczne działanie, żucie betelu, picie bardzo gorących napojów oraz dieta uboga w owoce i warzywa, a bogata w przetworzone mięso. W przypadku EAC dominują refluks żołądkowo-przełykowy (GERD), przełyk Barretta, otyłość brzuszna, palenie tytoniu, stosowanie leków rozluźniających dolny zwieracz przełyku oraz dieta. Profilaktyka pierwotna opiera się na eliminacji tych czynników, w tym zaprzestaniu palenia, ograniczeniu alkoholu do maksymalnie 2 standardowych porcji tygodniowo, unikaniu bardzo gorących napojów oraz modyfikacji diety i stylu życia. Leczenie GERD z zastosowaniem inhibitorów pompy protonowej (IPP) może zmniejszyć ryzyko progresji do przełyku Barretta i raka, wykazując redukcję ryzyka progresji nowotworowej o 75% u pacjentów z przełykiem Barretta.
ablacja radioczęstotliwościowa, achalazja przełyku, aspiryna, badanie endoskopowe, chemioprofilaktyka, Cytosponge, dolny zwieracz przełyku, dysplazja niskiego stopnia, dysplazja wysokiego stopnia, endoskopia, ezomeprazol, gruczolakorak, inhibitor pompy protonowej, krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego, metaplazja jelitowa, nadzór endoskopowy, nawyk żywieniowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, przełyk Barretta, rak płaskonabłonkowy, rak przełyku, refluks żołądkowo-przełykowy, resekcja błony śluzowej, stan przedrakowy, statyna, wirus brodawczaka ludzkiego, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon chorób i schorzeń
Wrzodziejące zapalenie przełyku barretta – Objawy
Wrzodziejące zapalenie przełyku Barretta to stan przedrakowy charakteryzujący się metaplazją jelitową nabłonka przełyku, najczęściej w dystalnej części przełyku, będący powikłaniem przewlekłej choroby refluksowej przełyku (GERD). Zmiana ta polega na zastąpieniu nabłonka wielowarstwowego płaskiego nabłonkiem gruczołowym jelitowym, co zwiększa ryzyko rozwoju gruczolakoraka przełyku. Roczne ryzyko progresji do raka wynosi około 0,5-0,6% u pacjentów bez dysplazji, 0,6-1,2% przy dysplazji niskiego stopnia oraz 7-19% przy dysplazji wysokiego stopnia. Diagnostyka opiera się na endoskopii z biopsją, a ocena histopatologiczna powinna być potwierdzona przez co najmniej dwóch patologów, w tym specjalistę patologii przewodu pokarmowego. Kluczowe jest rozpoznanie pacjentów z grup ryzyka, takich jak mężczyźni rasy kaukaskiej po 50. roku życia z otyłością brzuszną i długotrwałym (>5 lat) refluksem co najmniej 2 razy w tygodniu.
badanie endoskopowe, błona śluzowa przełyku, choroba refluksowa przełyku, dysfagia, dysplazja niskiego stopnia, dysplazja wysokiego stopnia, gruczolakorak przełyku, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, krwiste wymioty, kwas żołądkowy, metaplazja jelitowa, nabłonek gruczołowy, nabłonek wielowarstwowy płaski, nadzór endoskopowy, nowotwór złośliwy, otyłość brzuszna, połączenie przełykowo-żołądkowe, przełyk Barretta, przepuklina rozworu przełykowego, rak przełyku, regurgitacja, stan przedrakowy, statyna, stolec smolisty, treść żołądkowa, zapalenie przełyku, zgaga - Leksykon chorób i schorzeń
Rak przełyku – Zapobieganie i profilaktyka
Rak przełyku stanowi szóstą najczęstszą przyczynę zgonów nowotworowych globalnie, z 572 034 nowymi przypadkami i 508 585 zgonami w 2018 roku. Średni 5-letni wskaźnik przeżycia wynosi około 20%, co podkreśla niekorzystne rokowanie. Dwa główne typy nowotworu to rak płaskonabłonkowy (ESCC) i gruczolakorak (EAC), różniące się czynnikami ryzyka i patogenezą. Modyfikowalne czynniki stylu życia, takie jak palenie tytoniu, spożycie alkoholu, dieta uboga w owoce i warzywa, otyłość oraz refluks żołądkowo-przełykowy (GERD), odgrywają kluczową rolę w etiologii raka przełyku. Szczególnie istotne jest zaprzestanie palenia i ograniczenie alkoholu, gdyż w krajach zachodnich odpowiadają one za około 90% przypadków ESCC. Leczenie GERD, w tym stosowanie inhibitorów pompy protonowej (IPP), oraz monitorowanie przełyku Barretta, stanu przedrakowego, są kluczowe w profilaktyce gruczolakoraka. Wysokie dawki IPP (np. ezomeprazol 40 mg dwa razy dziennie) w połączeniu z niską dawką aspiryny wykazują istotne działanie chemoprewencyjne, zmniejszając ryzyko progresji nowotworowej nawet o 75%.
achalazja, chemoprofilaktyka, choroba refluksowa przełyku, cyklooksygenaza-2, dysplazja niskiego stopnia, dysplazja wysokiego stopnia, endoskopia górnego odcinka przewodu pokarmowego, ezomeprazol, gruczolakorak przełyku, inhibitor pompy protonowej, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, krioterapia, kwas acetylosalicylowy, metaplazja jelitowa, nadzór endoskopowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, otyłość trzewna, przełyk Barretta, rak płaskonabłonkowy przełyku, rak przełyku, refluks żołądkowo-przełykowy, statyna, wirus brodawczaka ludzkiego, wirus HPV, zgaga, żucie betelu - Leksykon chorób i schorzeń
Polipy jelita grubego – Objawy
Polipy jelita grubego to najczęściej bezobjawowe zmiany, wykrywane przypadkowo podczas badań przesiewowych, choć mogą manifestować się krwawieniem z odbytu (krew jasnoczerwona lub smolista), zmianami rytmu wypróżnień (biegunka, zaparcia, zmiana kształtu stolca), bólem brzucha przy dużych polipach oraz objawami niedokrwistości z niedoboru żelaza (zmęczenie, bladość, duszność). Transformacja polipów gruczolakowatych w raka jelita grubego trwa średnio 10-15 lat, z ryzykiem zezłośliwienia rosnącym wraz z wielkością polipa (>1 cm) i obecnością dysplazji wysokiego stopnia. Polipy ząbkowane mogą progresować szybciej, nawet w ciągu 5 lat. Lokalizacja w prawej okrężnicy oraz liczba polipów również wpływają na ryzyko nowotworowe.
adenoma, anemia, choroba zapalna jelit, dysplazja niskiego stopnia, dysplazja wysokiego stopnia, gruczolak kosmkowy, hemoroid, hipokalemia, intussusception, kolonoskopia, krwawienie z odbytu, niedokrwistość z niedoboru żelaza, niedrożność jelita, pęknięcie odbytu, polip gruczolakowaty, polip hiperplastyczny, polip jelita grubego, polip okrężnicy, polip ząbkowany, przewlekła biegunka, rak jelita grubego, wgłobienie jelita, zespół jelita drażliwego, zespół polipowatości rodzinnej, żylak odbytu