rozszerzenie naczyń wieńcowych

Rozszerzenie naczyń wieńcowych (wazodylatacja wieńcowa) to proces fizjologiczny lub farmakologicznie indukowany, polegający na zwiększeniu średnicy tętnic wieńcowych, co prowadzi do zwiększenia przepływu krwi przez mięsień sercowy. Jest to kluczowy mechanizm w regulacji perfuzji mięśnia sercowego, dostosowujący dopływ krwi do aktualnego zapotrzebowania metabolicznego kardiomiocytów.

W warunkach fizjologicznych rozszerzenie naczyń wieńcowych zachodzi pod wpływem mediatorów endogennych, takich jak tlenek azotu (NO), prostacyklina, adenozyna czy jony wodorowe. Proces ten jest szczególnie istotny podczas wysiłku fizycznego, gdy zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen gwałtownie wzrasta. Zaburzenia mechanizmów wazodylatacji wieńcowej mogą prowadzić do niedokrwienia mięśnia sercowego, nawet przy braku istotnych zwężeń miażdżycowych.

W praktyce klinicznej rozszerzenie naczyń wieńcowych można wywołać farmakologicznie przy użyciu leków z grupy azotanów (np. nitrogliceryna), antagonistów wapnia, β-mimetyków czy inhibitorów fosfodiesterazy. Techniki obrazowe wykorzystujące farmakologiczną wazodylatację, takie jak scyntygrafia perfuzyjna mięśnia sercowego z dipirydamolem czy adenozyną, pozwalają na ocenę rezerwy wieńcowej i wykrywanie niedokrwienia mięśnia sercowego.

Nowoczesne podejście do choroby wieńcowej uwzględnia nie tylko ocenę obecności zwężeń miażdżycowych, ale również funkcję śródbłonka naczyniowego i zdolność tętnic wieńcowych do adekwatnego rozszerzania się w odpowiedzi na bodźce metaboliczne. Dysfunkcja śródbłonka i upośledzenie wazodylatacji wieńcowej są obecnie uznawane za wczesne markery rozwoju choroby wieńcowej oraz istotne czynniki w patogenezie dławicy mikronaczyniowej.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Amlodipine Orion 5 mg

Amlodipine Orion, zawierający amlodypinę bezylan w dawkach 5 mg i 10 mg, jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego (pierwotnego i wtórnego), przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej oraz naczynioskurczowej dławicy piersiowej (dławicy Prinzmetala). Mechanizm działania opiera się na antagonizmie kanałów wapniowych, co prowadzi do rozszerzenia naczyń obwodowych i wieńcowych, redukcji oporu naczyniowego oraz poprawy ukrwienia mięśnia sercowego. W nadciśnieniu amlodypina skutecznie obniża ciśnienie tętnicze, natomiast w dławicy zmniejsza częstość i nasilenie napadów bólowych poprzez poprawę perfuzji i zapobieganie skurczom naczyń wieńcowych.
amlodypina, amlodypiny bezylan, antagonista wapnia, bloker kanału wapniowego, ból wieńcowy, dławica naczynioskurczowa, dławica odmienna, dławica piersiowa stabilna, dławica Prinzmetala, działanie spazmolityczne, lek przeciwdławicowy, lek przeciwnadciśnieniowy, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze pierwotne, niewydolność serca, niewydolność wątroby, rozszerzenie naczyń obwodowych, rozszerzenie naczyń wieńcowych, skurcz tętnicy wieńcowej, układ sercowo-naczyniowy, zmniejszenie oporu naczyniowego, zwężenie miażdżycowe
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sustonit 6,5 mg

Sustonit to lek w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu, zawierający 6,5 mg glicerolu triazotanu, wskazany do profilaktyki bólów wieńcowych w stabilnej dławicy piersiowej. Substancja czynna, będąca organicznym azotanem, działa poprzez rozszerzenie naczyń wieńcowych oraz zmniejszenie obciążenia wstępnego i następczego serca, co skutecznie zapobiega epizodom bólowym wywołanym wysiłkiem fizycznym lub stresem emocjonalnym. Tabletki mają charakterystyczny różowy, marmurkowaty wygląd, co ułatwia ich identyfikację. Preparat zawiera również substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna (193,75 mg/tabletkę) oraz lak czerwieni koszenilowej (E 124), co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją cukrów lub nadwrażliwością na barwniki.
ból wieńcowy, dyskomfort w klatce piersiowej, epizod bólowy, glicerol triazotan, laktoza jednowodna, mechanizm działania, nadwrażliwość na barwniki, nietolerancja cukrów, obciążenie następcze serca, obciążenie wstępne, organiczny azotan, profil farmakologiczny, przedłużone uwalnianie, rozszerzenie naczyń wieńcowych, środek profilaktyczny, stabilna dławica piersiowa, terapia przewlekła
Leksykon substancji czynnych
Diltiazem – Wskazania do stosowania

Diltiazem, będący blokerem kanałów wapniowych, jest stosowany przede wszystkim w leczeniu choroby niedokrwiennej serca oraz nadciśnienia tętniczego. W chorobie niedokrwiennej serca wykazuje skuteczność w stabilnej dusznicy bolesnej, niestabilnej oraz dusznicy naczynioskurczowej (Prinzmetala), gdzie dzięki rozszerzeniu naczyń wieńcowych i redukcji obciążenia następczego zmniejsza częstość i nasilenie napadów dławicowych. W nadciśnieniu tętniczym diltiazem obniża ciśnienie tętnicze poprzez rozszerzenie naczyń obwodowych i zmniejszenie oporu naczyniowego, co daje powolne i długotrwałe działanie hipotensyjne, odpowiednie do kontroli nadciśnienia łagodnego i umiarkowanego. Preparaty dostępne są w dawkach 60 mg, 90 mg, 120 mg oraz 180 mg, w formie tabletek powlekanych oraz o przedłużonym uwalnianiu, co pozwala na indywidualizację terapii.
Diltiazem jest szczególnie wskazany u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca współistniejącą z nadciśnieniem tętniczym, a także u osób z dusznicą Prinzmetala, gdzie jego mechanizm działania przeciwdziała skurczowi naczyń wieńcowych. Lek może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej z innymi lekami hipotensyjnymi, takimi jak diuretyki, beta-adrenolityki czy inhibitory ACE. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, wymagających monitorowania. Diltiazem stanowi skuteczną opcję terapeutyczną u pacjentów z przeciwwskazaniami do beta-adrenolityków, np. z astmą oskrzelową lub POChP.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, bloker kanału wapniowego, ból dławicowy, choroba niedokrwienna serca, choroba układu sercowo-naczyniowego, diltiazem, diuretyk, dusznica bolesna naczynioskurczowa, dusznica bolesna niestabilna, dusznica bolesna stabilna, dusznica Prinzmetala, działanie hipotensyjne, inhibitor konwertazy angiotensyny, leczenie skojarzone, lek hipotensyjny, lek przeciwdławicowy, nadciśnienie tętnicze, opór naczyniowy, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rozszerzanie naczyń obwodowych, rozszerzenie naczyń wieńcowych, skurcz tętnicy wieńcowej, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, uniesienie odcinka ST, wazodylatacja, zaburzenie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Finamlox 5 mg

Finamlox, zawierający amlodypinę w dawkach 5 mg i 10 mg, jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, stabilnej dławicy piersiowej oraz dławicy Prinzmetala. W terapii nadciśnienia lek może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z innymi lekami hipotensyjnymi, szczególnie u pacjentów z chorobą wieńcową. W stabilnej dławicy piersiowej amlodypina działa poprzez rozszerzenie naczyń wieńcowych i obwodowych, zmniejszając opór naczyniowy i obciążenie następcze serca, co redukuje zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen. W przypadku dławicy Prinzmetala lek zapobiega skurczom naczyń wieńcowych, co zmniejsza częstość i nasilenie epizodów bólowych.
amlodypina bezylan, antagonista wapnia, choroba wieńcowa, dławica Prinzmetala, dławica wysiłkowa, dysfunkcja śródbłonka naczyniowego, efekt hipotensyjny, lek hipotensyjny, naczynioskurczowa dławica piersiowa, nadciśnienie tętnicze, nitrogliceryna, obciążenie następcze serca, parametr hemodynamiczny, pochodna dihydropirydyny, przewlekła stabilna dławica piersiowa, rozszerzenie naczyń wieńcowych, skurcz tętnicy wieńcowej, układ sercowo-naczyniowy
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Theophyllinum Tramco 1,2 mg/ml

Teofilina, substancja czynna leku Theophyllinum Tramco (1,2 mg/ml, roztwór do infuzji), jest ksantyną o wielokierunkowym działaniu terapeutycznym w obturacyjnych chorobach dróg oddechowych, takich jak astma oskrzelowa i POChP. Jej główny mechanizm polega na nieselektywnym hamowaniu fosfodiesterazy (głównie PDE III, w mniejszym stopniu PDE IV), co prowadzi do rozkurczu mięśni gładkich oskrzeli, oskrzelików i naczyń płucnych, skutkując zwiększeniem FEV1, pojemności życiowej płuc (VC) oraz redukcją oporu oskrzelowego i objętości zalegającej. Dodatkowo teofilina wykazuje działanie przeciwzapalne i przeciwalergiczne, zmniejsza nadreaktywność oskrzeli, usprawnia mechanizm rzęskowy nabłonka oskrzelowego oraz redukuje częstość nocnych napadów duszności, co przekłada się na poprawę funkcji układu oddechowego i jakości życia pacjentów.
astma oskrzelowa, duszność nocna, działanie inotropowe dodatnie, efekt diuretyczny, fosfodiesteraza, izoenzym PDE III, komórka tuczna, ksantyna, leczenie rozkurczowe, mediator zapalny, nadreaktywność oskrzelowa, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, objętość zalegająca, obturacyjna choroba dróg oddechowych, opór oskrzelowy, ośrodek oddechowy, perfuzja, pojemność życiowa płuc, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja alergiczna, rozkurcz mięśni gładkich, rozszerzenie naczyń wieńcowych, wskaźnik spirometryczny, wymiana gazowa, zaostrzenie choroby
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ranozek 375 mg

Ranozek (ranolazyna) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu (375 mg, 500 mg, 750 mg) jest wskazany jako lek drugiego rzutu w leczeniu dorosłych pacjentów ze stabilną dławicą piersiową, u których standardowa terapia pierwszego wyboru (beta-adrenolityki i antagoniści kanałów wapniowych) nie zapewnia wystarczającej kontroli objawów lub jest nietolerowana. Ranolazyna powinna być stosowana wyłącznie jako terapia uzupełniająca, a nie jako monoterapia, co podkreśla jej rolę w objawowym leczeniu dławicy wysiłkowej. Preparat dostępny jest w trzech dawkach: 375 mg (tabletka 15 mm x 7,2 mm), 500 mg (16,5 mm x 8,0 mm) oraz 750 mg (19 mm x 9,2 mm), co umożliwia indywidualizację dawkowania w zależności od potrzeb klinicznych pacjenta.
antagonista kanału wapniowego, beta-adrenolityk, beta-bloker, ból dławicowy, choroba niedokrwienna serca, dławica wysiłkowa, leczenie objawowe, lek dodatkowy, lek przeciwdławicowy, przepływ wieńcowy, ranolazyna, Ranozek, rozszerzenie naczyń wieńcowych, stabilna dławica piersiowa, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia dodatkowa, utlenowanie mięśnia sercowego
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Desfluran Piramal 100 % v/v

Przedkliniczne badania desfluranu wykazały, że lek wywołuje zależną od stężenia, przewidywalną i kontrolowalną depresję układu oddechowego i krążenia, bez narządowo-swoistych działań toksycznych. W modelach zwierzęcych nie stwierdzono uwrażliwienia mięśnia sercowego na adrenalinę, a także zaobserwowano rozszerzenie naczyń wieńcowych na poziomie tętniczek, podobne do działania izofluranu. Nie odnotowano efektu „podkradania wieńcowego” w modelu choroby naczyń wieńcowych u psów. W zakresie wpływu na rozrodczość, ekspozycja na 4 MAC-godziny na dobę podczas organogenezy indukowała szkodliwy wpływ na zarodek u szczurów i królików, natomiast 10 MAC-godzin nie wywołało działań niepożądanych. U szczurów zaobserwowano zwiększoną utratę zarodków i zmniejszony przyrost masy ciała potomstwa przy 4 MAC-godzinach, podczas gdy 1 MAC-godzina nie powodowała toksyczności. Działania niepożądane u potomstwa korelowały z toksycznością u matki, co sugeruje farmakologiczny mechanizm działania desfluranu.
badania in vitro, badania in vivo, depresja układu krążenia, depresja układu oddechowego, krążenie oboczne, mutagenność, organogeneza, płodność, podkradanie wieńcowe, potencjał rakotwórczy, rozszerzenie naczyń wieńcowych, rozwój zarodkowo-płodowy, synaptogeneza, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, upośledzenie funkcji poznawczych, uwrażliwienie mięśnia sercowego, znieczulenie
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Suprane –

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa desfluranu (Suprane) wykazały, że anestetyk ten nie uwrażliwia mięśnia sercowego na egzogenną adrenalinę, co potwierdzono na modelu świni. Desfluran powoduje rozszerzenie naczyń wieńcowych na poziomie tętniczek, podobnie jak izofluran, co może korzystnie wpływać na perfuzję mięśnia sercowego podczas znieczulenia. W modelach zwierzęcych choroby naczyń wieńcowych nie zaobserwowano efektu „podkradania wieńcowego” ani zmniejszenia przepływu krwi w obszarach zależnych od krążenia obocznego. Dane kliniczne potwierdzają brak związku stosowania desfluranu z niedokrwieniem mięśnia sercowego, zawałem czy zwiększoną śmiertelnością u pacjentów z chorobą wieńcową.
adrenalina, anestetyk, badania in vivo i in vitro, choroba naczyń wieńcowych, choroba wieńcowa, desfluran, izofluran, krążenie oboczne, mięsień sercowy, niedokrwienie mięśnia sercowego, perfuzja mięśnia sercowego, podkradanie wieńcowe, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, przepływ krwi, rozszerzenie naczyń wieńcowych, środek znieczulający, synaptogeneza, tętniczka, układ sercowo-naczyniowy, właściwości mutagenne, zawał, znieczulenie
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Amlozek 10 mg

Amlozek, zawierający amlodypinę w postaci amlodypiny bezylanu, jest dostępny w dawkach 5 mg i 10 mg w formie tabletek, które można dzielić, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki do pacjenta. Lek ten jest wskazany do leczenia nadciśnienia tętniczego, przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej oraz naczynioskurczowej dławicy piersiowej (dławicy Prinzmetala). Mechanizm działania amlodypiny opiera się na długotrwałym antagonizmie kanałów wapniowych, co prowadzi do rozszerzenia naczyń obwodowych i wieńcowych, zmniejszenia oporu obwodowego oraz obciążenia następczego serca, a także zapobiegania skurczom tętnic wieńcowych. W nadciśnieniu tętniczym skutkuje to obniżeniem ciśnienia tętniczego, natomiast w dławicy piersiowej zmniejszeniem zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen i redukcją częstości oraz nasilenia epizodów bólowych.
amlodypina, antagonista wapnia, blaszka miażdżycowa, ciśnienie tętnicze, dławica Prinzmetala, dysfagia, epizod dławicowy, kanał wapniowy, lek hipotensyjny, naczynioskurczowa dławica piersiowa, nadciśnienie tętnicze, obciążenie następcze serca, rozszerzenie naczyń obwodowych, rozszerzenie naczyń wieńcowych, skurcz tętnic wieńcowych, stabilna dławica piersiowa, terapia skojarzona, zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Amlomyl 5 mg

Amlomyl to preparat zawierający 5 mg amlodypiny w postaci bezylanu, dostępny w formie białych, dwuwypukłych tabletek z możliwością podziału na równe dawki. Lek jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej oraz naczynioskurczowej dusznicy bolesnej (dławicy Prinzmetala). Jako antagonista kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, amlodypina powoduje rozkurcz mięśni gładkich naczyń krwionośnych, co skutkuje obniżeniem oporu obwodowego i ciśnienia tętniczego oraz poprawą przepływu wieńcowego, redukując niedokrwienie mięśnia sercowego i objawy dławicy.
amlodypiny bezylan, antagonista wapnia, azotan, beta-adrenolityk, ból wieńcowy, ciśnienie tętnicze, dławica Prinzmetala, kanał wapniowy, leczenie skojarzone, lek hipotensyjny, lek przeciwdławicowy, monoterapia, naczynioskurczowa dławica piersiowa, naczynioskurczowa dusznica bolesna, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, opór obwodowy, pochodna dihydropirydyny, przewlekła stabilna dławica piersiowa, relaksacja mięśni gładkich naczyń, rozszerzenie naczyń wieńcowych, skurcz tętnicy wieńcowej
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Amlodipine Fair-Med 5 mg

Amlodipine Fair-Med to preparat w formie tabletek zawierających amlodypinę bezylanu w dawkach odpowiadających 5 mg lub 10 mg amlodypiny, stosowany przede wszystkim w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej. Jako antagonista kanałów wapniowych, lek wywiera działanie wazodylatacyjne, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego oraz poprawy ukrwienia mięśnia sercowego poprzez rozszerzenie naczyń wieńcowych. Ponadto, Amlodipine Fair-Med jest wskazany w terapii dławicy naczynioskurczowej (Prinzmetala), gdzie zapobiega skurczom tętnic wieńcowych, redukując częstość i nasilenie epizodów bólowych, które występują zwykle w spoczynku, często nocą lub nad ranem.
amlodypina bezylan, antagonista wapnia, bloker kanału wapniowego, ciśnienie tętnicze, dławica naczynioskurczowa, dławica odmienna, dławica Prinzmetala, działanie wazodylatacyjne, farmakoterapia, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, przewlekła stabilna dławica piersiowa, rozszerzenie naczyń wieńcowych, skurcz tętnicy wieńcowej, układ sercowo-naczyniowy, właściwość wazodylatacyjna, zaburzenie czynności wątroby, zwężenie miażdżycowe
Leksykon substancji czynnych
Desfluran – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Desfluran, stosowany w anestezjologii, wykazuje przewidywalną, zależną od stężenia depresję układu oddechowego i krążenia, bez narządowo-swoistych działań toksycznych w badaniach przedklinicznych. W modelach zwierzęcych nie stwierdzono uwrażliwienia mięśnia sercowego na adrenalinę ani efektu podkradania wieńcowego, co potwierdzają również dane kliniczne u pacjentów z chorobą wieńcową. Ekspozycja na desfluran na poziomie 4 MAC-godzin/dobę wiązała się z embriotoksycznością i obniżoną płodnością u zwierząt, natomiast dawki do 1 MAC-godziny/dobę nie wykazywały działań niepożądanych. Wartości te są istotne przy ocenie ryzyka stosowania u kobiet w ciąży i w okresie rozwoju płodu.
anestezjologia, choroba wieńcowa, depresja układu oddechowego, embriotoksyczność, krążenie oboczne, niedokrwienie mięśnia sercowego, organogeneza, płodność, podkradanie wieńcowe, potencjał mutagenny, przepływ krwi, rakotwórczość, rozszerzenie naczyń wieńcowych, rozwój neurologiczny, synaptogeneza, toksyczność matczyna, toksyczność ostra i podostra, układ krążenia, układ sercowo-naczyniowy, upośledzenie funkcji poznawczych, zaburzenie rytmu serca, zagnieżdżenie, zawał serca, znieczulenie
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pentaerythritol compositum 0,5 mg + 20 mg

Pentaerythritol Compositum to preparat zawierający 20 mg pentaerytrytylu tetraazotanu oraz 0,5 mg glicerolu triazotanu, wykazujący działanie rozszerzające naczynia wieńcowe. Lek jest wskazany do profilaktyki oraz leczenia choroby niedokrwiennej serca, w tym stabilnej i niestabilnej dławicy piersiowej, a także w zaostrzeniach choroby niedokrwiennej. Synergistyczne działanie obu składników aktywnych umożliwia efektywne zwiększenie ukrwienia mięśnia sercowego, co przekłada się na zmniejszenie dolegliwości dławicowych i poprawę tolerancji wysiłku u pacjentów. Tabletki są białe, okrągłe i obustronnie lekko wypukłe, co ułatwia ich identyfikację.
choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, dławica piersiowa, działanie wazodilatacyjne, glicerolu triazotan, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja laktozy, nietolerancja sacharozy, Pentaerythritol compositum, pentaerytrytylu tetraazotan, profilaktyka choroby niedokrwiennej serca, rozszerzenie naczyń wieńcowych, ukrwienie mięśnia sercowego, zaostrzenie choroby niedokrwiennej
Leksykon leków
Interakcje leku – Cravisol (2,313 g + 1,601 g + 0,694 g)/5 ml

Produkt leczniczy Cravisol w postaci płynu doustnego zawiera wyciągi ze świeżego kwiatostanu głogu, ziela melisy oraz ziela jemioły i nie wykazuje udokumentowanych interakcji z innymi lekami według Charakterystyki Produktu Leczniczego. Niemniej jednak, ze względu na farmakologiczne właściwości składników, istnieje potencjalne ryzyko interakcji teoretycznych, zwłaszcza z lekami hipotensyjnymi, sedatywnymi, glikozydami nasercowymi, przeciwzakrzepowymi oraz hormonami tarczycy. Szczególną uwagę należy zwrócić na wysoką zawartość etanolu w produkcie (52-62% V/V), która może nasilać działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy, zwłaszcza przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu, co może skutkować nasileniem działania sedatywnego, zaburzeniami psychomotorycznymi, wahaniami ciśnienia tętniczego oraz zwiększonym obciążeniem wątroby.
barbiturany, benzodiazepiny, beta-adrenolityki, blokery kanału wapniowego, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe, działanie inotropowe dodatnie, działanie przeciwzakrzepowe, działanie sedatywne, działanie uspokajające, glikozydy nasercowe, leki kardiologiczne, leki przeciwnadciśnieniowe, leki przeciwpłytkowe, leki przeciwzakrzepowe, leki psychotropowe, monitorowanie ciśnienia tętniczego, monitorowanie kardiologiczne, obciążenie wątroby, parametry koagulologiczne, rozszerzenie naczyń wieńcowych, wahania ciśnienia, wąski indeks terapeutyczny, właściwości uspokajające, wyciąg z głogu, wyciąg z jemioły, wyciąg z melisy, zaburzenia psychomotoryczne
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Amlodipine Bluefish 10 mg

Amlodipina Bluefish 10 mg, zawierająca amlodypinę bezylan, jest wskazana w leczeniu nadciśnienia tętniczego, przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej oraz naczynioskurczowej dławicy piersiowej (dławicy Prinzmetala). Jako antagonista kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, amlodypina powoduje rozkurcz mięśni gładkich naczyń tętniczych, co prowadzi do obniżenia oporu obwodowego i redukcji ciśnienia tętniczego. Dawka 10 mg jest rekomendowana w nadciśnieniu umiarkowanym lub ciężkim oraz w przypadku braku kontroli ciśnienia na niższych dawkach. Lek poprawia perfuzję mięśnia sercowego poprzez rozszerzenie naczyń wieńcowych i obwodowych, zmniejszając obciążenie następcze serca i zapotrzebowanie na tlen, co ogranicza częstość i nasilenie epizodów dławicowych. Amlodypina jest skuteczna zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej z ACE-I, ARB lub diuretykami, szczególnie u pacjentów ze skurczowym nadciśnieniem izolowanym, często występującym u osób starszych.
antagonista kanałów wapniowych, antagonista receptora angiotensyny II, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie tętnicze, cukrzyca, dławica odmienna, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, epizod dławicowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanał wapniowy typu L, leczenie skojarzone, lek moczopędny, monoterapia, naczynioskurczowa dławica piersiowa, nadciśnienie skurczowe, nadciśnienie tętnicze, nitrat, obciążenie następcze serca, okres półtrwania, opór obwodowy, perfuzja mięśnia sercowego, pochodna dihydropirydyny, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rozkurcz mięśni gładkich naczyń, rozszerzenie naczyń wieńcowych, skurcz tętnicy wieńcowej, zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen
Leksykon substancji czynnych
Nitrendypina – Wskazania do stosowania

Nitrendypina, będąca antagonistą kanałów wapniowych, jest wskazana do leczenia nadciśnienia tętniczego samoistnego u dorosłych, dostępna w dawkach 10 mg i 20 mg (preparaty Nitrendypina EGIS oraz Nitresan). Mechanizm działania polega na rozszerzeniu naczyń obwodowych, co zmniejsza opór naczyniowy i obniża ciśnienie tętnicze. Lek może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej z innymi grupami leków hipotensyjnych, takimi jak ACEI, ARB, beta-adrenolityki czy diuretyki. Szczególnie zalecany jest u pacjentów w podeszłym wieku, z izolowanym nadciśnieniem skurczowym, współistniejącą dławicą piersiową oraz zaburzeniami metabolicznymi, ze względu na korzystny profil farmakologiczny i neutralny wpływ na metabolizm lipidów i węglowodanów.
antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, bloker kanału wapniowego, diuretyk, dławica piersiowa, działanie natriuretyczne, gospodarka lipidowa, inhibitor konwertazy angiotensyny, izolowane nadciśnienie skurczowe, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze samoistne, nitrendypina, obrzęk kończyn, pierwotne nadciśnienie tętnicze, rozszerzenie naczyń wieńcowych, terapia skojarzona, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie metaboliczne
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Amlonor 10 mg

Produkt leczniczy Amlonor zawiera amlodypinę w postaci bezylanu w dawkach 5 mg lub 10 mg i jest wskazany do leczenia nadciśnienia tętniczego, przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej oraz naczynioskurczowej dławicy piersiowej (dławicy Prinzmetala). Amlodypina, jako antagonista kanałów wapniowych, działa poprzez rozszerzenie naczyń krwionośnych, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego oraz poprawy ukrwienia mięśnia sercowego. W terapii nadciśnienia lek może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, zwłaszcza gdy monoterapia jest niewystarczająca. W przypadku dławicy piersiowej amlodypina zmniejsza częstość i nasilenie epizodów bólowych oraz redukuje zapotrzebowanie na nitroglicerynę.
amlodypina bezylan, antagonista wapnia, blaszka miażdżycowa, dławica Prinzmetala, działanie niepożądane, lek przeciwdławicowy, lek przeciwnadciśnieniowy, monoterapia, naczynioskurczowa dławica piersiowa, nadciśnienie tętnicze, rozszerzenie naczyń wieńcowych, skurcz tętnic wieńcowych, stabilna dławica piersiowa, terapia skojarzona, wazodylatacja