łuszczyca skóry
Łuszczyca skóry (psoriasis) to przewlekła, niezakaźna choroba autoimmunologiczna, charakteryzująca się nadmiernym namnażaniem się komórek naskórka. Proces ten prowadzi do powstawania charakterystycznych, dobrze odgraniczonych, rumieniowych blaszek pokrytych srebrzystą łuską. Zmiany najczęściej lokalizują się na skórze owłosionej głowy, łokciach, kolanach oraz w okolicy lędźwiowo-krzyżowej.
Patogeneza łuszczycy obejmuje nieprawidłową aktywację układu immunologicznego, zwłaszcza limfocytów T, które uwalniają cytokiny prozapalne, takie jak IL-17, IL-22 i TNF-α. Czynniki te stymulują przyspieszoną proliferację keratynocytów, skracając cykl odnowy naskórka z normalnych 28-30 dni do zaledwie 3-4 dni. W etiopatogenezie choroby istotną rolę odgrywają predyspozycje genetyczne oraz czynniki środowiskowe, takie jak stres, infekcje, urazy mechaniczne (objaw Köbnera) czy niektóre leki.
Diagnostyka łuszczycy opiera się głównie na obrazie klinicznym, a w przypadkach wątpliwych na badaniu histopatologicznym. Leczenie dobierane jest indywidualnie, w zależności od nasilenia i postaci choroby. W terapii miejscowej stosuje się preparaty zawierające kortykosteroidy, pochodne witaminy D3, dziegcie, retinoidy oraz inhibitory kalcyneuryny. W przypadkach o średnim i ciężkim nasileniu wdrażane jest leczenie systemowe, obejmujące fototerapię (UVB, PUVA), metotreksat, cyklosporynę, acytretynę oraz nowoczesne leki biologiczne ukierunkowane na blokowanie specyficznych cytokin prozapalnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Reumatoidalne zapalenie stawów związane z łuszczycą – Leczenie
Łuszczycowe zapalenie stawów (ŁZS) to przewlekła choroba zapalna obejmująca stawy i skórę, wymagająca wczesnej i kompleksowej terapii w celu zapobiegania nieodwracalnym uszkodzeniom stawów oraz poprawy jakości życia pacjentów. Leczenie jest stopniowane i dostosowane do nasilenia objawów, obejmując NLPZ (np. ibuprofen, naproksen, diklofenak, celekoksyb, etorykoksyb) jako terapię pierwszego rzutu w łagodnych postaciach, kortykosteroidy (preferowane iniekcje dostawowe, maksymalnie 3 rocznie na staw) oraz konwencjonalne DMARDs, takie jak metotreksat (10-15 mg/tydzień z suplementacją kwasu foliowego), sulfasalazyna, leflunomid i cyklosporyna. W przypadku braku odpowiedzi stosuje się leki biologiczne (inhibitory TNF-alfa, IL-17, IL-12/23) oraz małocząsteczkowe inhibitory (apremilast, tofacytynib, upadacytynib), które wykazują większą selektywność i skuteczność w kontroli stanu zapalnego i progresji choroby. Terapia powinna uwzględniać wszystkie domeny choroby, w tym zapalenie stawów obwodowych i osiowych, enthesitis, dactylitis oraz zmiany skórne i paznokciowe, zgodnie z zaleceniami GRAPPA.
apremilast, artrodeza, artroplastyka, cyklosporyna, dactylitis, dieta bezglutenowa, dieta śródziemnomorska, DMARD, endoprotezoplastyka, enthesitis, fizjoterapia, glikokortykosteroid, inhibitor interleukiny-17, inhibitor kinazy janusowej, inhibitor TNF-alfa, iniekcja dostawowa, kortykosteroid, kwas tłuszczowy omega-3, leflunomid, lek biologiczny, lek modyfikujący przebieg choroby, łuszczyca paznokci, łuszczyca skóry, łuszczycowe zapalenie stawów, małocząsteczkowy inhibitor, metotreksat, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, reumatoidalne zapalenie stawów, sulfasalazyna, synowektomia, terapia zajęciowa, zapalenie palców, zapalenie przyczepów ścięgnistych - Leksykon chorób i schorzeń
Reumatoidalne zapalenie stawów związane z łuszczycą – Etiologia i przyczyny
Łuszczycowe zapalenie stawów (PsA) to przewlekła choroba autoimmunologiczna charakteryzująca się zapaleniem stawów i skóry, związana z nieprawidłową odpowiedzią immunologiczną, w której kluczową rolę odgrywają komórki Th17 oraz cytokiny prozapalne, takie jak TNF. Patogeneza obejmuje aktywację szlaku JAK/STAT, prowadzącą do hiperproliferacji błony maziowej i tworzenia pannus. Genetyczne predyspozycje, zwłaszcza w obrębie regionu HLA na chromosomie 6, oraz polimorfizmy w genach il23r, TNFAIP3 i PTPN22, znacząco zwiększają ryzyko rozwoju PsA. Epidemiologicznie, około 30% pacjentów z łuszczycą rozwija PsA, często po około 10 latach od pojawienia się zmian skórnych, a łuszczyca paznokci występuje u 80% chorych z PsA, stanowiąc ważny marker wczesnej diagnozy.
choroba autoimmunologiczna, cytokiny zapalne, czynnik martwicy nowotworu, dysbioza, fosfataza tyrozynowa, geny HLA, główny kompleks zgodności tkankowej, leki biologiczne, łuszczyca paznokci, łuszczyca skóry, łuszczycowe zapalenie stawów, mikrobiom jelitowy, paciorkowcowe zapalenie gardła, polimorfizmy genów, reumatoidalne zapalenie stawów, szlak JAK-STAT, układ immunologiczny, wrodzony układ odpornościowy, zapalenie stawów, zjawisko Koebnera - Leksykon chorób i schorzeń
Reumatoidalne zapalenie stawów związane z łuszczycą – Diagnostyka i diagnoza
Łuszczycowe zapalenie stawów (PsA) to przewlekła choroba zapalna, której diagnoza jest utrudniona ze względu na brak specyficznego testu diagnostycznego oraz podobieństwo objawów do innych schorzeń reumatycznych, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów (RZS) czy dna moczanowa. W diagnostyce kluczowe jest kompleksowe podejście obejmujące szczegółowy wywiad, badanie fizykalne (ocena zapalenia stawów, entezopatii, dactylitis, zmian skórnych i paznokciowych), badania laboratoryjne (OB, CRP, czynnik reumatoidalny, anty-CCP, HLA-B27, poziom kwasu moczowego) oraz badania obrazowe (RTG, MRI, USG, CT). W płynie stawowym w łuszczycy stawowej obserwuje się stan zapalny z liczbą leukocytów 5000-15000/μl. Kryteria klasyfikacyjne CASPAR (≥3 punkty) oraz Molla i Wrighta wspomagają rozpoznanie, a narzędzia przesiewowe takie jak PEST (wynik ≥3), ToPAS2 i PSA ułatwiają wczesne wykrycie choroby, szczególnie u pacjentów z łuszczycą skóry.
arthritis mutilans, badanie fizykalne, białko C-reaktywne, choroba zwyrodnieniowa stawów, czynnik reumatoidalny, dactylitis, dna moczanowa, HLA-B27, kryteria CASPAR, łuszczyca skóry, łuszczyca stawowa, mikroRNA, odczyn Biernackiego, PEST, płyn stawowy, przeciwciała anty-CCP, reaktywne zapalenie stawów, reumatoidalne zapalenie stawów, rezonans magnetyczny, spektrometria masowa, staw międzypaliczkowy dalszy, tomografia komputerowa, ultrasonografia, uszkodzenie stawu, zapalenie błony maziowej, zapalenie przyczepów ścięgnistych, zapalenie stawu, zdjęcie rentgenowskie, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa