łuski skórne
Łuski skórne (squamae) to fragmenty zrogowaciałego naskórka, które oddzielają się od powierzchni skóry w postaci cienkich, płaskich płytek. Stanowią one istotny objaw wielu dermatoz, szczególnie charakterystyczny dla chorób przebiegających z zaburzeniami rogowacenia naskórka.
Łuski mogą różnić się wielkością, grubością i kolorem w zależności od jednostki chorobowej. W łuszczycy obserwujemy srebrzysto-białe łuski na rumieniowym podłożu, natomiast w łupieżu pstrym (łojotokowym zapaleniu skóry) łuski mają żółtawy odcień. Nasilone złuszczanie może prowadzić do erytrodermii złuszczającej – stanu zagrażającego życiu pacjenta.
Diagnostyka różnicowa schorzeń przebiegających z łuszczeniem obejmuje łuszczycę, liszaj płaski, grzybice skóry, łojotokowe zapalenie skóry, wyprysk, rybią łuskę oraz choroby tkanki łącznej. Proces diagnostyczny wymaga często przeprowadzenia badania histopatologicznego i mikologicznego złuszczającego się materiału.
Leczenie łusek skórnych zależy od choroby podstawowej i obejmuje stosowanie emolientów, preparatów keratolitycznych (zawierających kwas salicylowy, mocznik), kortykosteroidów miejscowych lub leków przeciwgrzybiczych. W ciężkich przypadkach konieczne może być wdrożenie terapii ogólnoustrojowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Wesz głowowa i gnidy – Diagnostyka i diagnoza
Wesz głowowa (Pediculus humanus capitis) jest pasożytem żyjącym na skórze głowy, którego obecność potwierdza się wyłącznie przez identyfikację żywych osobników (nimfy lub dorosłe wszy). Diagnostyka opiera się na złotym standardzie, którym jest wykrycie co najmniej jednej żywej wszy, gdyż obecność samych gnid (jaj) nie świadczy o aktywnej infestacji wymagającej leczenia. Najbardziej czułą metodą diagnostyczną jest wyczesywanie na mokro z użyciem specjalnego grzebienia o rozstawie zębów około 0,2 mm, które jest czterokrotnie skuteczniejsze i dwukrotnie szybsze niż inspekcja wzrokowa. Procedura ta obejmuje nałożenie odżywki na mokre włosy, wstępne rozczesanie oraz systematyczne przeczesywanie włosów sekcja po sekcji, z kontrolą grzebienia na białym ręczniku papierowym. Gnidy, które są mocno przytwierdzone do włosów i znajdują się zwykle do 6 mm od skóry głowy, mogą wskazywać na aktywną infestację, jednak ich obecność sama w sobie nie jest wystarczająca do rozpoczęcia terapii.
aktywna infestacja, badanie mikroskopowe, błędna diagnoza, dermatolog, dermoskopia, gnidy, lampa Wooda, łupież, łuski skórne, nimfa wszy, oporność wszy, pielęgniarka szkolna, ponowna infestacja, wesz głowowa, wszawica, wszawica głowowa, wyczesywanie na mokro, złoty standard diagnostyczny, żywa gnida - Leksykon chorób i schorzeń
Ichtyoza – Objawy
Ichtyoza to grupa genetycznie uwarunkowanych lub nabytych zaburzeń skóry charakteryzujących się suchą, łuszczącą się i zgrubiałą skórą, której nasilenie zależy od typu choroby i czynników środowiskowych. Najczęstszą formą jest ichtyoza vulgaris, stanowiąca ponad 95% przypadków, objawiająca się łuskami o barwie białej, szarej lub brązowej, głównie na kończynach i tułowiu, nasilającymi się zimą. Cięższe postaci, takie jak harlequin ichthyosis, manifestują się u noworodków twardymi, pękającymi płytami skóry, deformacjami twarzy, ograniczeniem ruchomości i ryzykiem powikłań takich jak sepsa czy niewydolność oddechowa. Inne formy, jak lamellar ichthyosis, charakteryzują się obecnością błony kolodionowej u noworodków oraz rozległym łuszczeniem skóry i problemami z termoregulacją. Objawy często pojawiają się w dzieciństwie (między 3 miesiącem a 5 rokiem życia) i mogą ulegać sezonowym wahaniom, nasilając się w zimnych, suchych warunkach i poprawiając latem. Ichtyoza nabyta występuje u dorosłych i jest związana z chorobami układowymi lub lekami, a jej objawy ustępują po leczeniu przyczyny.
błona kolodionowa, depresja, hiperpigmentacja, ichtyoza, ichtyoza lamelarna, ichtyoza nabyta, ichtyoza typu Harlekina, keratosis pilaris, lęk, łuski skórne, napięcie skóry, niewydolność oddechowa, pęcherze skórne, pękanie skóry, retinoidy, sepsa, suche oczy, świąd, utrata włosów, uwarunkowanie genetyczne, zaburzenia elektrolitowe, zaczerwienienie skóry, zgrubienie skóry