obciążenie mutacjami nowotworowymi
Obciążenie mutacjami nowotworowymi (ang. tumor mutational burden, TMB) to miara ilości mutacji obecnych w genomie komórek nowotworowych. Jest to parametr określający liczbę mutacji na jednostkę genomowego DNA, najczęściej wyrażany jako liczba mutacji na megabazę (mut/Mb). Wyższe TMB wskazuje na większą niestabilność genetyczną nowotworu.
Wartość TMB ma istotne znaczenie kliniczne w kontekście immunoterapii. Nowotwory z wysokim TMB zazwyczaj wykazują lepszą odpowiedź na leczenie inhibitorami punktów kontrolnych układu immunologicznego (np. anty-PD-1, anty-PD-L1, anty-CTLA-4). Wynika to z faktu, że większa liczba mutacji prowadzi do powstawania większej ilości neoantygenów, które mogą być rozpoznawane przez układ immunologiczny, co zwiększa immunogenność guza.
Badanie TMB wykonuje się najczęściej za pomocą sekwencjonowania nowej generacji (NGS), analizując eksom lub panel genów związanych z nowotworami. Wartości progowe TMB różnią się w zależności od typu nowotworu i stosowanej metody badawczej, jednak ogólnie przyjmuje się, że wysokie TMB to wartości powyżej 10-20 mut/Mb.
W praktyce klinicznej TMB jest coraz częściej wykorzystywane jako biomarker predykcyjny do kwalifikacji pacjentów do immunoterapii, szczególnie w przypadku nowotworów takich jak czerniak, niedrobnokomórkowy rak płuca, rak pęcherza moczowego czy rak jelita grubego z niestabilnością mikrosatelitarną.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Rak płuca – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Rak płuca, szczególnie niedrobnokomórkowy rak płuca (NDRP), stanowi istotne wyzwanie kliniczne ze względu na niskie 5-letnie przeżycie na poziomie 18,6%. Standardowe metody oceny ryzyka oparte na stadium zaawansowania nie są wystarczająco precyzyjne, co potwierdza fakt, że nawet w stadium I umiera do 30% pacjentów w ciągu 5 lat. Modele prognostyczne, takie jak Lung Cancer Prognostic Index (LCPI), integrujące czynniki kliniczne, genetyczne i demograficzne, wykazują lepszą zdolność do stratyfikacji pacjentów i przewidywania przeżycia dwuletniego (od 84% do 5% w zależności od grupy LCPI). Genomika, w tym analiza mutacji somatycznych, obciążenia mutacjami nowotworowymi (TMB) oraz sygnatur genowych (np. 12-genowa sygnatura prognostyczna), odgrywa kluczową rolę w personalizacji terapii i prognozowaniu odpowiedzi na leczenie, zwłaszcza immunoterapię. Zaawansowane metody uczenia maszynowego, takie jak model kinetics-machine learning (kML) z indeksem c=0,79 oraz uczenie półnadzorowane (SSL) z dokładnością do 85%, poprawiają precyzję przewidywania przeżycia, wykorzystując dane kliniczne i radiomiczne z PET/CT.
biomarker molekularny, cecha radiomiczna, chemioterapia, chemioterapia adjuwantowa, dehydrogenaza mleczanowa, gruczolakorak płuca, immunoterapia, inhibitor kinazy tyrozynowej, mutacja somatyczna, niedrobnokomórkowy rak płuca, obciążenie mutacjami nowotworowymi, przeciwciało monoklonalne, radiomika, rak płaskonabłonkowy, stadium zaawansowania nowotworu, sygnatura genowa, terapia adjuwantowa, terapia celowana, wydolność krążeniowo-oddechowa - Leksykon chorób i schorzeń
Rak sromu – Patofizjologia i mechanizm
Rak sromu stanowi około 5% nowotworów ginekologicznych, z dominującym typem płaskonabłonkowym (SCC) w 90% przypadków. Patogeneza obejmuje dwa główne szlaki: HPV-zależny, występujący u kobiet 20-40 lat, związany z infekcją HR-HPV (głównie typ 16, 85% przypadków HPV-zależnych), charakteryzujący się integracją genomu wirusa, inaktywacją białek supresorowych p53 i RB przez onkoproteiny E6 i E7, nadekspresją p16 oraz zaburzeniami szlaku PI3K/AKT/mTOR. Drugi szlak, HPV-niezależny, dotyczy starszych kobiet (55-85 lat), związany z przewlekłymi procesami zapalnymi, zwłaszcza liszajem twardzinowym, cechuje się mutacjami TP53 (30-88% przypadków), utratą ekspresji p16 oraz częstymi mutacjami w genach TERT, CDKN2A i CCND1. Raki HPV-zależne wykazują lepsze rokowanie i większą wrażliwość na radioterapię, podczas gdy HPV-niezależne są bardziej oporne i wymagają agresywniejszego leczenia chirurgicznego.
białko p53, białko retinoblastoma, czerniak, ekspresja PD-L1, HPV wysokiego ryzyka, immunoterapia, inhibitory punktów kontrolnych, liszaj twardzinowy, mutacja TP53, nadekspresja EGFR, neoplazja śródnabłonkowa sromu, obciążenie mutacjami nowotworowymi, onkoproteiny HPV, radioterapia, rak płaskonabłonkowy, rak przejściowokomórkowy, rak sromu, receptor naskórkowego czynnika wzrostu, szczepienie przeciwko HPV, szlak PI3K/AKT/mTOR, wirus brodawczaka ludzkiego