jawna encefalopatia wątrobowa

Jawna encefalopatia wątrobowa (JEW) stanowi poważne powikłanie niewydolności wątroby, charakteryzujące się zaburzeniami funkcji poznawczych, motorycznych oraz stanu świadomości. W przeciwieństwie do minimalnej encefalopatii wątrobowej, objawy JEW są wyraźnie widoczne w badaniu klinicznym i nie wymagają specjalistycznych testów diagnostycznych do ich wykrycia.

Patofizjologia encefalopatii wątrobowej opiera się głównie na gromadzeniu neurotoksyn, zwłaszcza amoniaku, który nie jest prawidłowo metabolizowany przez niewydolną wątrobę. Dodatkowo rolę odgrywają zaburzenia w układzie GABA-ergicznym, podwyższony poziom fałszywych neuroprzekaźników oraz stan zapalny układu nerwowego.

Objawy jawnej encefalopatii wątrobowej klasyfikuje się według skali West-Haven od stopnia I (niewielkie zaburzenia świadomości, zmiany osobowości) do stopnia IV (śpiączka). Charakterystyczne są asterixis (trzepotanie dłoni), fetor hepaticus (słodkawy zapach oddechu), zaburzenia cyklu sen-czuwanie oraz dezorientacja.

Diagnostyka JEW opiera się na badaniu klinicznym, ocenie funkcji wątroby oraz wykluczeniu innych przyczyn encefalopatii. Leczenie koncentruje się na eliminacji czynników wyzwalających, zmniejszeniu produkcji i wchłaniania amoniaku (laktuloza, ryfaksymina, L-ornityna L-asparaginian) oraz leczeniu choroby podstawowej. W ciężkich przypadkach może być konieczne przeszczepienie wątroby.

Powiązane wpisy

  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl