standaryzacja wyciągu
Standaryzacja wyciągu to proces w farmacji polegający na dostosowaniu zawartości substancji czynnych w ekstraktach roślinnych do określonych norm. Celem jest zapewnienie powtarzalności składu i działania terapeutycznego preparatów ziołowych.
W procesie standaryzacji określa się zawartość jednej lub kilku substancji markerowych charakterystycznych dla danej rośliny leczniczej. Proces ten obejmuje standaryzację na zawartość aktywnych związków farmakologicznych lub na zawartość substancji charakterystycznych dla danego surowca roślinnego, co gwarantuje odpowiedni poziom skuteczności i bezpieczeństwa produktu końcowego.
Standaryzowane wyciągi roślinne wykorzystywane są w produkcji leków roślinnych, suplementów diety oraz preparatów ziołowych. Zastosowanie standaryzacji pozwala na minimalizację różnic wynikających z naturalnej zmienności materiału roślinnego, warunków uprawy, czasu zbioru czy metod ekstrakcji, zapewniając pacjentom preparaty o przewidywalnym działaniu terapeutycznym.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Hydrochinon – Wskazania do stosowania
Hydrochinon, występujący głównie w postaci pochodnych zawartych w wyciągach z liści mącznicy lekarskiej (Arctostaphylos uva-ursi), znajduje zastosowanie w leczeniu objawów łagodnych, nawracających infekcji dolnych dróg moczowych, zwłaszcza u kobiet. Preparaty takie jak Cystinol zawierają standaryzowany wyciąg suchy z liści mącznicy w dawce 265 mg na tabletkę, co odpowiada 62,3-77,7 mg pochodnych hydrochinonu (w przeliczeniu na bezwodną arbutynę). Wyciąg charakteryzuje się współczynnikiem przetwarzania (DER) 3,5-5,5:1, a ekstrakcja odbywa się przy użyciu 60% etanolu (V/V). Tabletki mają formę powlekaną, jasnozieloną, o wymiarach 16 mm x 8,2 mm, co ułatwia ich identyfikację i dawkowanie.
antybiotykoterapia, arbutyna bezwodna, częstomocz, hydrochinon, infekcja dolnych dróg moczowych, kamica nerkowa, mącznica lekarska, nietolerancja laktozy, pieczenie podczas oddawania moczu, pochodne hydrochinonu, podrażnienie pęcherza moczowego, schorzenie nerek, standaryzacja wyciągu, tabletka powlekana, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, zapalenie pęcherza moczowego - Leksykon substancji czynnych
Genisteina – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Genisteina, będąca głównym fitoestrogenem z grupy izoflawonów obecnym w nasionach soi (Glycine max L.), wykazuje aktywność estrogenową zbliżoną do 17β-estradiolu, co może wpływać na układ rozrodczy, płodność oraz rozwój płodu. Produkty lecznicze zawierające wyciąg z nasion soi standaryzowany na zawartość izoflawonów w przeliczeniu na genisteinę, takie jak Soyfem (100 mg wyciągu, 26 mg izoflawonów) oraz Soyfem Forte (230,8 mg wyciągu, 60 mg izoflawonów), są przeciwwskazane w okresie ciąży i laktacji. Ekstrakcja wyciągu odbywa się przy użyciu etanolu 60%-70% V/V, a stosunek ekstrakcji wynosi 100-400:1. Ze względu na estrogenopodobne działanie genisteiny, metabolity mogą przenikać do mleka matki, co stanowi ryzyko dla niemowląt.
17β-estradiol, aktywność estrogenowa, antykoncepcja, działanie estrogenopodobne, farmakoterapia, fitoestrogen, genisteina, gospodarka hormonalna, izoflawon, karmienie piersią, mleko matki, nasiona soi, produkt leczniczy, rozpuszczalnik, standaryzacja wyciągu, tabletka powlekana, układ rozrodczy, wpływ na rozwój płodu, wyciąg z nasion soi - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z liści zielonej herbaty – Właściwości farmakokinetyczne
Wyciąg z liści zielonej herbaty (Camellia sinensis) stanowi aktywny składnik maści Veregen o stężeniu 100 mg/g, zawierający 55-72 mg (-)-galusanu epigallokatechiny (EGCG) na 100 mg wyciągu. Po aplikacji przezskórnej produktu o mocy 150 mg/g w dawce 750 mg (72 mg EGCG) maksymalne stężenie EGCG w osoczu (Cmax) wynosiło około 7 ng/ml, co jest znacznie niższą ekspozycją ogólnoustrojową niż po doustnym spożyciu napojów z zielonej herbaty, gdzie pojedyncza filiżanka dostarcza 50-200 mg EGCG i generuje wyższe stężenia w osoczu. Dane farmakokinetyczne wskazują, że przezskórne podanie Veregen nie przekracza ekspozycji katechin typowej dla konsumpcji napojów, co potwierdza ograniczone ryzyko działań niepożądanych związanych z ogólnoustrojową absorpcją katechin.
aplikacja przezskórna, badanie farmakokinetyczne, Camellia sinensis, Cmax, działanie niepożądane, ekspozycja ogólnoustrojowa, galusan epigallokatechiny, katechina, liść zielonej herbaty, mirystynian izopropylu, monopalmitynostearynian glikolu propylenowego, parametr farmakokinetyczny, penetracja składników aktywnych, podanie doustne, podanie na skórę, podanie przezskórne, standaryzacja wyciągu, stężenie w osoczu, substancja pomocnicza, suchy wyciąg, właściwość farmakokinetyczna, zastosowanie dermatologiczne - Leksykon substancji czynnych
Protoescygenina – Właściwości farmakodynamiczne
Protoescygenina jest głównym składnikiem aktywnym glikozydów triterpenowych w wyciągu z nasion kasztanowca (Aesculus hippocastanum L.), stanowiąc podstawę do oceny zawartości tych związków w preparatach leczniczych, takich jak Veinofytil. W jednej tabletce dojelitowej Veinofytil znajduje się 21 mg glikozydów triterpenowych przeliczonych na protoescygeninę. Mechanizm działania obejmuje zwiększenie napięcia żylnego oraz regulację szybkości filtracji kapilarnej, co przekłada się na poprawę elastyczności naczyń żylnych i zmniejszenie przenikania płynów do przestrzeni międzykomórkowej. Standaryzacja wyciągu opiera się na stosunku surowca do ekstraktu pierwotnego (DER) 5-8:1, a ekstrakcja prowadzona jest przy użyciu 50% etanolu (V/V), co optymalizuje pozyskanie glikozydów triterpenowych, w tym pochodnych protoescygeniny.
Aesculus hippocastanum, biodostępność, filtracja kapilarna, glikozyd triterpenowy, krążenie żylne, napięcie żylne, obrzęk kończyn dolnych, protoescygenina, przewlekła niewydolność żylna, standaryzacja wyciągu, tabletka dojelitowa, układ naczyniowy, wyciąg z nasion kasztanowca, zaburzenie krążenia żylnego - Leksykon substancji czynnych
Bilobalid – Przedawkowanie
Bilobalid, będący laktonem terpenowym i jednym z głównych składników aktywnych wyciągu z liści miłorzębu japońskiego (Ginkgo biloba L.), wykazuje działanie neuroprotekcyjne i jest stosowany w terapii zaburzeń poznawczych oraz krążeniowych. Standaryzowana zawartość bilobalidu w preparatach leczniczych wynosi: Ginkgoherb 120 mg – 3,12-3,84 mg/tabletkę, Ginkgoherb 240 mg – 6,24-7,68 mg/tabletkę, Ginkoflav Med 80 mg – 2,1-2,6 mg/kapsułkę oraz Tanakan 40 mg – 1,0-1,3 mg/tabletkę. Analiza dokumentacji tych preparatów nie wykazała udokumentowanych przypadków przedawkowania bilobalidu, co wskazuje na względne bezpieczeństwo stosowania przy zalecanych dawkach.
bilobalid, ból głowy, charakterystyka produktu leczniczego, ciśnienie tętnicze, działanie neuroprotekcyjne, flawonoidy, Ginkgoherb, ginkgolidy, Ginkoflav Med, krwotok, krzepnięcie krwi, laktony terpenowe, miłorzęb japoński, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja skórna, rozszerzenie naczyń krwionośnych, sedacja, standaryzacja wyciągu, tachykardia, Tanakan, układ krążenia, układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, właściwości antyagregacyjne, zaburzenia poznawcze, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy