napięcie żylne

Napięcie żylne (tonus venous) to stan napięcia ścian naczyń żylnych, utrzymywany przez mięśnie gładkie w błonie środkowej żył. Jest to kluczowy parametr fizjologiczny wpływający na powrót żylny krwi do serca, a tym samym na wydolność układu krążenia.

W warunkach fizjologicznych napięcie żylne jest regulowane przez autonomiczny układ nerwowy, głównie przez włókna współczulne, oraz przez lokalne czynniki metaboliczne i hormonalne. Zmniejszone napięcie żylne może prowadzić do zastoju krwi w żyłach, obrzęków i zwiększać ryzyko zakrzepicy żylnej, podczas gdy zwiększone napięcie ułatwia powrót żylny.

Ocena napięcia żylnego stanowi istotny element badania klinicznego, szczególnie w przypadku pacjentów z niewydolnością serca, wstrząsem czy odwodnieniem. Nadmierne wypełnienie żył szyjnych wskazuje na zwiększone ciśnienie w prawym przedsionku, co może sugerować niewydolność prawokomorową, tamponadę serca lub zaburzenia przepływu w obrębie klatki piersiowej.

W praktyce klinicznej monitorowanie napięcia żylnego ma zastosowanie w ocenie stanu nawodnienia pacjenta, funkcji prawej komory serca oraz w różnicowaniu przyczyn obrzęków obwodowych. Zaburzenia napięcia żylnego mogą być korygowane farmakologicznie lub poprzez interwencje niefarmakologiczne, jak kompresjoterapia w przypadku przewlekłej niewydolności żylnej.

Powiązane wpisy

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl