nieergolinowy agonista receptorów dopaminowych

Nieergolinowy agonista receptorów dopaminowych to substancja farmakologiczna, która selektywnie aktywuje receptory dopaminowe, ale nie posiada struktury ergoliny charakterystycznej dla leków z grupy pochodnych ergotaminy. Leki te znalazły szerokie zastosowanie w leczeniu chorób neurodegeneracyjnych, przede wszystkim choroby Parkinsona.

W przeciwieństwie do agonistów ergolinowych (np. bromokryptyna, kabergolina), nieergolinowe pochodne (np. pramipeksol, ropinirol, apomorfina, rotigotyna) charakteryzują się lepszym profilem bezpieczeństwa i mniejszym ryzykiem działań niepożądanych, zwłaszcza włóknienia zastawek serca czy włóknienia retroperitonealnego. Substancje te wykazują wyższą selektywność wobec receptorów D2 i D3, co przekłada się na ich skuteczność kliniczną przy jednoczesnym ograniczeniu efektów ubocznych.

Nieergolinowi agoniści dopaminy są stosowani zarówno w monoterapii wczesnej choroby Parkinsona, jak i w terapii skojarzonej z lewodopą w zaawansowanym stadium choroby. Ponadto znajdują zastosowanie w leczeniu zespołu niespokojnych nóg oraz hiperprolaktynemii. Mogą powodować charakterystyczne działania niepożądane, takie jak nudności, senność, obrzęki obwodowe oraz zaburzenia kontroli impulsów.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl