cholesterol w żółci
Cholesterol w żółci stanowi jeden z głównych składników lipidowych wydzielanych przez wątrobę do dróg żółciowych. W warunkach fizjologicznych cholesterol utrzymuje się w żółci w stanie rozpuszczonym dzięki obecności fosfolipidów i kwasów żółciowych, które tworzą z nim micele mieszane.
Zaburzenie równowagi między cholesterolem a kwasami żółciowymi i fosfolipidami prowadzi do przesycenia żółci cholesterolem, co stanowi kluczowy mechanizm powstawania kamieni żółciowych cholesterolowych. Kamienie te stanowią około 80% wszystkich kamieni żółciowych w krajach zachodnich.
Czynniki zwiększające wydzielanie cholesterolu do żółci obejmują otyłość, dietę bogatą w tłuszcze, szybką utratę masy ciała, niektóre leki (np. fibraty, estrogeny), a także predyspozycje genetyczne. Diagnostyka przesycenia żółci cholesterolem opiera się na badaniach obrazowych oraz analizie składu żółci.
Farmakologiczna modulacja metabolizmu cholesterolu w żółci stanowi podstawę działania kwasu ursodeoksycholowego, stosowanego w rozpuszczaniu kamieni żółciowych oraz w leczeniu chorób cholestatycznych wątroby.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rosuvastatin/Ezetimib Zentiva 20 mg + 10 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania leku Rosuvastatin/Ezetimib Zentiva wskazują, że jednoczesne podawanie ezetymibu i statyn może nasilać działania toksyczne charakterystyczne dla statyn, co przypisuje się interakcjom farmakokinetycznym i farmakodynamicznym. Miopatia u szczurów pojawiała się przy dawkach około 20-krotnie wyższych dla statyn i 500-2000-krotnie wyższych dla metabolitów ezetymibu niż dawki terapeutyczne u ludzi. Badania genotoksyczności i rakotwórczości ezetymibu, zarówno w monoterapii, jak i w połączeniu ze statynami, nie wykazały działania szkodliwego. Rozuwastatyna nie wykazała szczególnego zagrożenia w badaniach nieklinicznych, choć brak jest szczegółowych danych dotyczących wpływu na kanał potasowy hERG.
AUC, badania in vivo i in vitro, bariera łożyskowa, cholesterol w żółci, dawki wielokrotne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, kamica żółciowa, kanał potasowy hERG, letalność zarodkowa, miopatia, pęcherzyk żółciowy, terapia skojarzona, toksyczność matczyna, zaburzenia rozwoju kośćca płodu, zmiany histopatologiczne wątroby, zrost kręgów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Axocar 10 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Axocar, zawierającego ezetymib i symwastatynę, wykazały, że działania toksyczne kombinacji są zbliżone do tych obserwowanych przy monoterapii statynami, choć niektóre efekty były nasilone, co przypisuje się interakcjom farmakokinetycznym i farmakodynamicznym. Miopatie u szczurów pojawiały się jedynie przy dawkach około 20-krotnie (symwastatyna) i ponad 1800-krotnie (aktywny metabolit) wyższych niż terapeutyczne AUC u ludzi, co wskazuje na niskie ryzyko miopatii przy stosowaniu klinicznym. U psów obserwowano hepatotoksyczność objawiającą się wzrostem enzymów AlAT i AspAT oraz zmianami histopatologicznymi wątroby, takimi jak hiperplazja nabłonka dróg żółciowych i akumulacja barwnika, jednak zmiany te były odwracalne po przerwaniu leczenia. Nie stwierdzono teratogenności u szczurów, a u królików odnotowano sporadyczne deformacje układu kostnego. Badania genotoksyczności i rakotwórczości ezetymibu były negatywne, co potwierdza brak potencjału uszkadzania DNA i indukcji nowotworów.
AlAT, AspAT, badanie in vitro, badanie in vivo, bariera łożyskowa, cholesterol w żółci, drogi żółciowe, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, enzymy wątrobowe, ezetymib i symwastatyna, farmakodynamika, hepatotoksyczność, hiperplazja nabłonka dróg żółciowych, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kamica żółciowa, martwica tkanki wątrobowej, metabolit, miopatia, monoterapia statyną, naciek komórek jednojądrzastych, pęcherzyk żółciowy, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, toksyczność przewlekła, uszkodzenie mięśni, zrośnięcie kręgów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ezehron 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ezetymibu, substancji czynnej leku Ezehron, nie wykazały specyficznego narządu docelowego toksyczności przewlekłej, choć zwrócono uwagę na potencjalne działania niepożądane w obrębie układu wątrobowo-żółciowego. U psów podawano ezetymib w dawkach ≥ 0,03 mg/kg mc./dobę, co skutkowało 2,5-3,5-krotnym wzrostem stężenia cholesterolu w żółci, jednak w badaniu 12-miesięcznym przy dawkach do 300 mg/kg mc./dobę nie stwierdzono zwiększonej zapadalności na kamicę żółciową ani innych negatywnych efektów wątroby i dróg żółciowych. Nie można jednak całkowicie wykluczyć ryzyka powstawania kamieni żółciowych u ludzi przy dawkach terapeutycznych. W badaniach toksyczności połączenia ezetymibu ze statynami profil toksyczności był zbliżony do monoterapii statynami, choć nasilenie działań niepożądanych było większe, co przypisuje się interakcjom farmakokinetycznym i farmakodynamicznym. Miopatia u szczurów pojawiła się dopiero przy dawkach około 20-krotnie (statyny) i 500-2000-krotnie (metabolity ezetymibu) wyższych niż stosowane u ludzi.
bariera łożyskowa, cholesterol w żółci, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie letalne na zarodki, działanie teratogenne, ezetymib, funkcja rozrodcza, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kamica żółciowa, leczenie skojarzone, miopatia, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodkowo-płodowy, statyna, terapia hipolipemizująca, toksyczność przewlekła, układ wątrobowo-żółciowy, zaburzenie rozwoju kośćca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rosuvastatin + Ezetimibe RAFARM 10 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rozuwastatyny w połączeniu z ezetymibem wykazały, że toksyczność obserwowana w modelach zwierzęcych jest głównie związana z działaniami charakterystycznymi dla statyn, nasilonymi przez interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Miopatia u szczurów pojawiała się przy dawkach wielokrotnie przekraczających terapeutyczne (ekspozycja około 20-krotnie wyższa dla statyn i 500–2000-krotnie dla metabolitów ezetymibu). Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały działania mutagennego ani kancerogennego dla ezetymibu, co potwierdza jego bezpieczeństwo długoterminowe. W zakresie teratogenności, u szczurów nie stwierdzono efektów teratogennych, natomiast u królików zaobserwowano zaburzenia rozwoju szkieletu płodów, a połączenie ezetymibu z lowastatyną wykazało letalne działanie na zarodki.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie kliniczne, badanie toksyczności, bariera łożyskowa, cholesterol w żółci, drogi żółciowe, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, ezetymib ze statyną, genotoksyczność, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kamica żółciowa, kanał potasowy hERG, letalność zarodkowa, miopatia, pęcherzyk żółciowy, płodność, rozuwastatyna z ezetymibem, terapia skojarzona, teratogenność, toksyczność jądrowa, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, zmiana histopatologiczna wątroby, zrośnięcie kręgów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Crosuvo Plus 10 mg + 10 mg
Ocena bezpieczeństwa leku Crosuvo Plus, zawierającego rozuwastatynę i ezetymib, opiera się na badaniach przedklinicznych, które wykazały, że profil toksyczności kombinacji jest zbliżony do monoterapii statynami, choć niektóre działania toksyczne mogą być nasilone wskutek interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych. Miopatia u szczurów pojawiała się przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, z wartościami AUC około 20-krotnie większymi dla statyn i 500- do 2000-krotnie większymi dla ich metabolitów. Badania genotoksyczności i rakotwórczości ezetymibu oraz rozuwastatyny nie wykazały istotnych zagrożeń, choć brak jest szczegółowych danych dotyczących wpływu rozuwastatyny na kanał hERG, co pozostawia pewne niejasności w kontekście ryzyka kardiotoksycznego.
AUC, badania in vivo i in vitro, bariera łożyskowa, cholesterol w żółci, drogi żółciowe, działanie genotoksyczne, genotoksyczność, interakcje farmakodynamiczne, interakcje farmakokinetyczne, kamica żółciowa, kanał hERG, miopatia, monoterapia statynowa, narządy docelowe, pęcherzyk żółciowy, potencjał rakotwórczy, rozuwastatyna i ezetymib, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, złogi żółciowe, zmiany histopatologiczne wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Etibax 10 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne ezetymibu, substancji czynnej leku Etibax, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa, bez wykrycia narządów szczególnie wrażliwych na toksyczność przewlekłą. W badaniach na psach dawki ≥ 0,03 mg/kg mc./dobę powodowały 2,5-3,5-krotne zwiększenie stężenia cholesterolu w żółci, jednak nawet dawki do 300 mg/kg mc./dobę przez rok nie wywołały kamicy żółciowej ani uszkodzeń wątroby. Interakcje z statynami w modelach zwierzęcych nasilały działania toksyczne, w tym miopatię przy dawkach wielokrotnie przekraczających terapeutyczne (20-krotnie wyższe AUC statyn i 500-2000-krotnie wyższe AUC metabolitów ezetymibu), jednak badania kliniczne nie potwierdziły istotnych interakcji farmakokinetycznych ani farmakodynamicznych u ludzi. Ezetymib nie wykazywał działania genotoksycznego ani rakotwórczego w testach in vivo i in vitro, co potwierdza jego bezpieczeństwo w kontekście potencjału mutagennego i karcynogennego.
bariera łożyskowa, cholesterol w żółci, drogi żółciowe, działanie genotoksyczne, działanie letalne na zarodek, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ezetymib, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kamica żółciowa, karcynogeneza, materiał genetyczny, miopatia, pęcherzyk żółciowy, płodność, rozwój przedurodzeniowy, statyna, terapia skojarzona, toksyczność narządowa, trzon kręgu, układ żółciowy, uszkodzenie tkanki mięśniowej, wada wrodzona, zaburzenie rozwoju kośćca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Suvardio Plus 40 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Suvardio Plus, zawierającego rozuwastatynę i ezetymib, wykazały charakterystyczne profile toksyczności dla obu składników oraz ich interakcji w terapii skojarzonej. Miopatia u szczurów pojawiała się jedynie przy ekspozycji około 20-krotnie wyższej dla statyn i 500-2000-krotnie wyższej dla metabolitów ezetymibu niż dawki terapeutyczne u ludzi. Nie stwierdzono genotoksyczności ani potencjału rakotwórczego ezetymibu, a dane dotyczące rozuwastatyny nie wskazują na szczególne zagrożenia dla człowieka, choć brak jest szczegółowych badań wpływu na kanał potasowy hERG. W badaniach toksyczności wielokrotnego podawania rozuwastatyny odnotowano zmiany histopatologiczne w wątrobie myszy i szczurów oraz toksyczność jąder u małp i psów, natomiast ezetymib powodował wzrost stężenia cholesterolu w żółci u psów przy dawkach ≥0,03 mg/kg mc./dobę, bez potwierdzonego ryzyka kamicy żółciowej w długoterminowych badaniach.
bariera łożyskowa, cholesterol w żółci, dawka toksyczna, drogi żółciowe, działanie farmakologiczne, działanie genotoksyczne, działanie letalne na zarodki, działanie teratogenne, działanie toksyczne, ekspozycja ogólnoustrojowa, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kamica żółciowa, kanał potasowy hERG, miopatia, monoterapia statyną, pęcherzyk żółciowy, potencjał rakotwórczy, rozuwastatyna i ezetymib, Suvardio Plus, terapia skojarzona, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie rozwoju kośćca, zmiany histopatologiczne wątroby, zrośnięcie kręgów - Leksykon leków
Interakcje leku – Ezetrol 10 mg
Ezetymib, substancja czynna leku Ezetrol (10 mg), charakteryzuje się korzystnym profilem interakcji farmakokinetycznych, nie indukując enzymów cytochromu P450 (1A2, 2D6, 2C8, 2C9, 3A4) ani N-acetylotransferazy, co minimalizuje ryzyko interakcji z lekami metabolizowanymi przez te szlaki. Badania kliniczne potwierdziły brak istotnych interakcji z dapsonem, dekstrometorfanem, digoksyną, doustnymi środkami antykoncepcyjnymi, glipizydem, tolbutamidem, midazolamem oraz statynami (atorwastatyna, symwastatyna, prawastatyna, lowastatyna, fluwastatyna, rozuwastatyna). Jednoczesne stosowanie leków zobojętniających kwas żołądkowy może spowolnić wchłanianie ezetymibu, jednak nie wpływa na jego całkowitą biodostępność i nie wymaga modyfikacji dawkowania. Natomiast cholestyramina obniża AUC ezetymibu o około 55%, co może osłabić efekt obniżenia LDL. Współstosowanie z fibratami (fenofibrat, gemfibrozyl) zwiększa stężenie ezetymibu 1,5-1,7-krotnie i podnosi ryzyko kamicy żółciowej, co wymaga monitorowania i ewentualnej diagnostyki pęcherzyka żółciowego.
biodostępność, cholesterol LDL, cholesterol w żółci, cholestyramina, cyklosporyna, cymetydyna, cytochrom P450, czas protrombinowy, dapson, dekstrometorfan, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, etynyloestradiol, ezetymib, fenofibrat, fibrat, fluindion, gemfibrozyl, glipizyd, glukuronian ezetymibu, gospodarka lipidowa, interakcja farmakokinetyczna, kamica żółciowa, klirens kreatyniny, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający, lewonorgestrel, metabolizm leku, midazolam, N-acetylotransferaza, pochodna kumaryny, pole pod krzywą AUC, statyna, tolbutamid, warfaryna, wartość INR, żywica wiążąca kwasy żółciowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rosuvastatin/Ezetimibe Teva 10 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Rosuvastatin/Ezetimibe Teva wykazały, że jednoczesne stosowanie ezetymibu i statyn może prowadzić do nasilonych działań toksycznych charakterystycznych dla statyn, co przypisuje się interakcjom farmakokinetycznym i farmakodynamicznym. Miopatia u szczurów pojawiała się dopiero przy dawkach około 20-krotnie wyższych (AUC) niż terapeutyczne dla statyn oraz 500-2000 razy wyższych dla metabolitów ezetymibu. Badania genotoksyczności i rakotwórczości dla obu substancji nie wykazały zagrożeń, choć brak jest szczegółowych danych dotyczących wpływu rozuwastatyny na kanał potasowy hERG. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów i królików nie stwierdzono działania teratogennego przy jednoczesnym stosowaniu, jednak u królików odnotowano nieliczne zaburzenia rozwojowe układu kostnego płodu, a ezetymib przenikał przez barierę łożyskową przy dawkach 1000 mg/kg mc./dobę. Współstosowanie ezetymibu z lowastatyną wykazywało letalne działanie na zarodki.
badanie toksyczności, bariera łożyskowa, cholesterol w żółci, działanie genotoksyczne, działanie letalne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, ezetymib, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja między substancjami czynnymi, kamica żółciowa, kanał potasowy hERG, miopatia, pęcherzyk żółciowy, rozuwastatyna, statyna, toksyczność jądrowa, toksyczność reprodukcyjna, zmiany histopatologiczne, zrośnięcie kręgów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ezen 10 mg
Badania przedkliniczne ezetymibu w dawce 10 mg wykazały brak specyficznej toksyczności narządowej, choć u psów poddanych 4-tygodniowej terapii dawkami ≥0,03 mg/kg/dobę zaobserwowano 2,5-3,5-krotne zwiększenie stężenia cholesterolu w żółci. Dłuższe, roczne badania z dawkami do 300 mg/kg/dobę nie wykazały zwiększonej zapadalności na kamicę żółciową ani innych niekorzystnych efektów hepatobiliarnych. W terapii skojarzonej ze statynami działania toksyczne odpowiadały głównie efektom statyn, z nasileniem niektórych objawów wynikającym z interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych, jednak bez potwierdzenia tych interakcji w badaniach klinicznych. Miopatia u szczurów pojawiała się przy dawkach wielokrotnie przekraczających terapeutyczne (około 20-krotnie większe AUC statyn i 500-2000-krotnie większe AUC metabolitów). Ezetymib nie wykazał działania genotoksycznego ani karcynogennego w licznych testach in vivo i in vitro.
bariera łożyskowa, cholesterol w żółci, deformacja szkieletowa, działanie letalne na zarodki, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ezetymib, genotoksyczność, interakcja farmakokinetyczna, kamica żółciowa, karcynogenność, lowastatyna, miopatia, potencjał genotoksyczny, ryzyko karcynogenne, terapia skojarzona, toksyczność przewlekła, układ żółciowy, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rosuvastatin/Ezetimib Zentiva 5 mg + 10 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa terapii skojarzonej Rosuwastatyna/Ezetymib wykazała działania toksyczne typowe dla statyn, w tym miopatię u szczurów przy dawkach około 20-krotnie wyższych (AUC dla statyn) oraz 500-2000-krotnie wyższych (AUC dla metabolitów ezetymibu) niż stosowane u ludzi. Badania genotoksyczności i rakotwórczości ezetymibu, zarówno w monoterapii, jak i w połączeniu ze statynami, nie wykazały działania szkodliwego. Rozuwastatyna nie ujawniła istotnych zagrożeń genotoksycznych ani rakotwórczych, choć brak jest szczegółowych danych dotyczących wpływu na kanał potasowy hERG. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów i królików nie stwierdzono działania teratogennego ezetymibu, natomiast rozuwastatyna wykazała toksyczność reprodukcyjną przy dawkach wielokrotnie przekraczających terapeutyczne. W terapii skojarzonej z lowastatyną odnotowano letalne działanie na zarodki.
badania in vivo i in vitro, bariera łożyskowa, cholesterol w żółci, dane przedkliniczne, działanie letalne na zarodki, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ezetymib, genotoksyczność, interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, kamica żółciowa, kanał potasowy hERG, miopatia, monoterapia statyną, pęcherzyk żółciowy, rozuwastatyna, statyna, toksyczność jąder, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia rozwoju kośćca, zmiany histopatologiczne, zrośnięcie kręgów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Inegy 10 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania produktu leczniczego Inegy, zawierającego ezetymib i symwastatynę, wykazały, że działania toksyczne obserwowane podczas terapii skojarzonej są zasadniczo podobne do tych wywoływanych przez statyny, choć o większym nasileniu, co przypisuje się interakcjom farmakokinetycznym i farmakodynamicznym. Miopatie u szczurów pojawiały się jedynie przy dawkach około 20-krotnie wyższych niż AUC symwastatyny stosowanej u ludzi oraz 1800-krotnie wyższych dla jej aktywnego metabolitu. U psów zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie, takie jak hiperplazja nabłonka dróg żółciowych, akumulacja barwnika, nacieki komórek jednojądrzastych oraz obecność małych hepatocytów, które nie postępowały nawet po 14 miesiącach leczenia i ulegały regresji po odstawieniu leku. Wzrost aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT) nie wiązał się z martwicą tkanki wątrobowej. Nie stwierdzono działania teratogennego u szczurów, natomiast u królików odnotowano sporadyczne deformacje układu kostnego płodów. Ezetymib nie wykazywał potencjału genotoksycznego ani działania rakotwórczego, a także nie wpływał negatywnie na płodność i rozwój przed- i pourodzeniowy u zwierząt doświadczalnych.
bariera łożyskowa, cholesterol w żółci, dawka terapeutyczna, deformacja układu kostnego, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, enzymy AlAT i AspAT, enzymy wątrobowe, ezetymib i symwastatyna, funkcja rozrodcza, hiperplazja nabłonka dróg żółciowych, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakokinetyczna, kamica żółciowa, leczenie skojarzone, martwica wątroby, miopatia, monoterapia ezetymibem, monoterapia statyną, naciek komórek jednojądrzastych, pęcherzyk żółciowy, podawanie jednoczesne, potencjał genotoksyczny, statyna, toksyczność przewlekła, zmiana histopatologiczna wątroby, zniekształcenie płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Torvazin Plus 40 mg + 10 mg
Dane przedkliniczne dotyczące Torvazin Plus, łączącego atorwastatynę i ezetymib, wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa przy dawkach terapeutycznych. Badania toksyczności wykazały, że działania niepożądane, takie jak miopatia u szczurów, pojawiały się jedynie przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki stosowane u ludzi (około 20-krotnie wyższe AUC dla statyn oraz 500-2000-krotnie wyższe AUC dla metabolitów). Nie stwierdzono działania genotoksycznego ani teratogennego u szczurów, choć u królików zaobserwowano niewielkie wady szkieletowe. Atorwastatyna nie wykazała mutagenności ani klastogenności, jednak u myszy podawanie dawek odpowiadających 6-11-krotnemu AUC ludzkiej dawki skutkowało gruczolakami i nowotworami wątrobowokomórkowymi. Wpływ na rozwój płodu był obserwowany przy toksycznych dawkach atorwastatyny, z opóźnionym rozwojem potomstwa i zmniejszoną przeżywalnością poporodową u szczurów. Ezetymib nie wykazywał działania genotoksycznego ani rakotwórczego, choć u psów dawki ≥0,03 mg/kg/dobę powodowały 2,5-3,5-krotne zwiększenie cholesterolu w żółci, bez potwierdzonego ryzyka kamicy żółciowej w badaniach rocznych do 300 mg/kg/dobę.
badanie genotoksyczne, badanie karcynogenności, bariera łożyskowa, cholesterol w żółci, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ezetymib ze statyną, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kamica żółciowa, miopatia, nowotwór wątrobowokomórkowy, pęcherzyk żółciowy, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, terapia skojarzona, właściwość mutagenna, zrośnięcie kręgów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ezetimibe Genoptim 10 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne ezetymibu wykazały brak narządów szczególnie wrażliwych na toksyczność przewlekłą, choć u psów podawano dawki ≥0,03 mg/kg mc./dobę zaobserwowano 2,5-3,5-krotny wzrost cholesterolu w żółci pęcherzykowej. Długoterminowe podawanie dawek do 300 mg/kg mc./dobę przez rok nie wykazało zwiększonej zapadalności na kamicę żółciową ani uszkodzeń wątroby. W terapii skojarzonej ze statynami profil toksyczności był zbliżony do monoterapii statynami, z nasileniem niektórych działań, w tym miopatii u szczurów przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne (ekspozycja AUC około 20-krotnie wyższa dla statyn i 500-2000-krotnie dla metabolitów ezetymibu). Testy genotoksyczności i badania rakotwórczości nie wykazały działania mutagennego ani kancerogennego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania ezetymibu zarówno w monoterapii, jak i w połączeniu ze statynami.
aktywny metabolit, AUC, badanie kliniczne, bariera łożyskowa, cholesterol w żółci, działanie genotoksyczne, działanie letalne na zarodki, działanie teratogenne, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kamica żółciowa, kamień żółciowy, miopatia, monoterapia statyną, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, stężenie cholesterolu, toksyczność przewlekła, układ wątrobowo-żółciowy, zaburzenie rozwoju kośćca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lipegis 10 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne ezetymibu, substancji czynnej leku Lipegis, wykazały brak specyficznej toksyczności narządowej przy przewlekłym stosowaniu, choć zaobserwowano istotne zwiększenie stężenia cholesterolu w żółci u psów przy dawkach ≥0,03 mg/kg/dobę (2,5-3,5-krotny wzrost). Pomimo tego, w badaniu rocznym z dawkami do 300 mg/kg/dobę nie stwierdzono wzrostu częstości kamicy żółciowej ani uszkodzeń wątroby i dróg żółciowych, jednak kliniczne znaczenie tych wyników dla ludzi pozostaje niepewne. W badaniach skojarzonego stosowania ezetymibu ze statynami odnotowano nasilenie toksyczności typowej dla statyn, wynikające z interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych, choć nie potwierdzono ich w badaniach klinicznych. Miopatia u szczurów pojawiała się jedynie przy dawkach wielokrotnie przekraczających terapeutyczne (20-krotna AUC dla statyn, 500-2000-krotna dla metabolitów ezetymibu).
bariera łożyskowa, cholesterol w żółci, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, ezetymib, genotoksyczność, interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, kamica żółciowa, miopatia, monoterapia, pęcherzyk żółciowy, płodność, potencjał rakotwórczy, statyna, toksyczność przewlekła, układ żółciowy, zaburzenia rozwoju kośćca płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tulip Combo 10 mg + 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Tulip Combo, zawierającego ezetymib i atorwastatynę, wykazały, że ezetymib nie indukuje działania rakotwórczego, mutagennego ani teratogennego, choć u psów podawany w dawkach ≥0,03 mg/kg/dobę powodował 2,5-3,5-krotny wzrost stężenia cholesterolu w żółci, bez zwiększenia ryzyka kamicy żółciowej przy dawkach do 300 mg/kg/dobę. Atorwastatyna nie wykazała genotoksyczności, jednak u myszy podawana w dawkach 6-11-krotnie przekraczających AUC₀₋₂₄h u ludzi indukowała gruczolaki i raki wątrobowokomórkowe. W badaniach reprodukcyjnych atorwastatyna nie wpływała na płodność, ale przy toksycznych dawkach dla matki obserwowano toksyczność płodu, opóźnienie rozwoju potomstwa oraz zmniejszoną przeżywalność pourodzeniową. Oba składniki przenikają przez barierę łożyskową, a atorwastatyna wykazuje obecność w osoczu porównywalną do mleka u szczurów, choć brak danych dotyczących przenikania do mleka kobiet karmiących piersią.
badanie in vitro, bariera łożyskowa, cholesterol w żółci, drogi żółciowe, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakodynamiczna, kamica żółciowa, miopatia, opóźnienie rozwoju, osocze, pęcherzyk żółciowy, płodność, przeżywalność pourodzeniowa, rak wątrobowokomórkowy, rakotwórczość, śmierć zarodka, toksyczność długoterminowa, toksyczność płodu, zrośnięcie kręgów - Leksykon substancji czynnych
Ezetymib – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ezetymib, stosowany w leczeniu hipercholesterolemii, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu ze statynami. W badaniach toksyczności przewlekłej na psach zaobserwowano 2,5-3,5-krotne zwiększenie stężenia cholesterolu w żółci przy dawkach ≥0,03 mg/kg/dobę, jednak długoterminowe podawanie dawek do 300 mg/kg/dobę nie skutkowało kamicą żółciową ani uszkodzeniem wątroby. Ezetymib nie wykazywał działania genotoksycznego ani rakotwórczego w testach in vitro i in vivo, a także nie wpływał negatywnie na płodność i rozwój zarodków u szczurów i królików, mimo przenikania przez barierę łożyskową przy dawkach 1000 mg/kg mc./dobę.
AlAT, AspAT, atorwastatyna, AUC statyny, badanie in vitro, badanie in vivo, bariera łożyskowa, cholesterol w żółci, droga żółciowa, działanie klastogenne, działanie letalne na zarodek, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, enzymy wątrobowe, genotoksyczność ezetymibu, hipercholesterolemia, hiperplazja nabłonka dróg żółciowych, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kamica żółciowa, kamień żółciowy, karcynogenność, lowastatyna, martwica tkanki wątrobowej, miopatia, pęcherzyk żółciowy, rozuwastatyna, statyna, symwastatyna, toksyczność przewlekła, uszkodzenie genetyczne, zaburzenie rozwoju kośćca, zmiany histopatologiczne wątroby, zrośnięcie kręgów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esetin 10 mg
Badania przedkliniczne ezetymibu wykazały brak narządów szczególnie narażonych na toksyczność przewlekłą. U psów podawano dawki od 0,03 mg/kg mc./dobę do 300 mg/kg mc./dobę, przy czym zaobserwowano 2,5-3,5-krotne zwiększenie stężenia cholesterolu w żółci pęcherzyka żółciowego przy dawkach ≥ 0,03 mg/kg, co może sugerować ryzyko kamicy żółciowej. Jednak w badaniu rocznym przy dawkach do 300 mg/kg mc./dobę nie stwierdzono zwiększonej częstości kamicy ani uszkodzeń wątroby i dróg żółciowych. W terapii skojarzonej z statynami działania toksyczne były podobne do monoterapii statynami, a miopatia u szczurów pojawiała się tylko przy dawkach około 20-krotnie wyższych (AUC) niż terapeutyczne dla statyn i 500-2000-krotnie wyższych dla metabolitów ezetymibu. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały działania szkodliwego, co potwierdza bezpieczeństwo leku w tych aspektach.
badanie in vitro, badanie in vivo, bariera łożyskowa, cholesterol w żółci, drogi żółciowe, działanie genotoksyczne, działanie letalne na zarodki, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ezetymib, funkcje rozrodcze, genotoksyczność, interakcje farmakokinetyczne, kamica żółciowa, lowastatyna, miopatia, pęcherzyk żółciowy, rakotwórczość, statyny, toksyczność przewlekła, zaburzenia rozwoju kośćca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Suvezen Neo 20 mg + 10 mg
Badania przedkliniczne leku Suvezen Neo, zawierającego rozuwastatynę i ezetymib, wykazały, że toksyczność terapii skojarzonej jest zasadniczo podobna do monoterapii statynami, choć niektóre efekty toksyczne mogą być nasilone z powodu interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych. Miopatie u szczurów pojawiały się przy dawkach około 20-krotnie wyższych (AUC) dla statyn oraz 500-2000-krotnie wyższych dla ich metabolitów w porównaniu do dawek terapeutycznych u ludzi. Terapia nie wykazała działania teratogennego u szczurów, jednak u królików ciężarnych zaobserwowano nieliczne deformacje kostne. Ezetymib nie wykazywał działania genotoksycznego ani rakotwórczego, a długoterminowe badania toksyczności nie wskazały na szczególne zagrożenia dla narządów, choć u psów dawki ≥0,03 mg/kg mc./dobę powodowały 2,5-3,5-krotne zwiększenie cholesterolu w żółci, bez wzrostu ryzyka kamicy żółciowej przy dawkach do 300 mg/kg mc./dobę.
bariera łożyskowa, cholesterol w żółci, deformacja kostna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, ekspozycja ustrojowa, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kamica żółciowa, kanał hERG, miopatia, monoterapia statyną, pęcherzyk żółciowy, toksyczność przewlekła, toksyczność rozrodcza, uszkodzenie jądra, zmiana histopatologiczna wątroby, zrośnięcie kręgów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ezehron Duo 30 mg + 10 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania leku Ezehron Duo, zawierającego ezetymib i rozuwastatynę, wskazują, że działania toksyczne obserwowane podczas terapii skojarzonej są typowe dla statyn, z nasileniem wynikającym z interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych. Miopatia u szczurów pojawiała się przy dawkach około 20-krotnie wyższych niż terapeutyczne (AUC statyn) oraz 500-2000-krotnie wyższych dla metabolitów ezetymibu. Nie stwierdzono działania teratogennego u szczurów, choć u ciężarnych królików odnotowano nieliczne deformacje szkieletowe. Ezetymib nie wykazywał potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego, a toksyczność wielokrotnego podawania nie wskazała na specyficzne narządy docelowe. W badaniach na psach dawka ≥0,03 mg/kg mc./dobę powodowała 2,5-3,5-krotny wzrost cholesterolu w żółci, jednak długoterminowo (do 300 mg/kg mc./dobę przez rok) nie zaobserwowano zwiększonej częstości kamicy żółciowej ani uszkodzeń wątroby.
bariera łożyskowa, cholesterol w żółci, deformacja szkieletu, działanie genotoksyczne, działanie letalne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, ekspozycja ogólnoustrojowa, ezetymib i rozuwastatyna, interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, kamica żółciowa, kanał potasowy hERG, miopatia, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, ryzyko onkogenne, test in vivo i in vitro, toksyczność ezetymibu, toksyczność po podaniu dawek wielokrotnych, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność, wskaźnik przeżycia, zmiana histopatologiczna wątroby, zrośnięcie kręgów piersiowych - Leksykon leków
Interakcje leku – Ezetimibe Genoptim 10 mg
Ezetymib, składnik aktywny produktu Ezetimibe Genoptim, nie indukuje enzymów cytochromu P450 i nie wykazuje istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych z lekami metabolizowanymi przez izoenzymy 1A2, 2D6, 2C8, 2C9, 3A4 oraz N-acetylotransferazę. W badaniach klinicznych ezetymib nie wpływał na farmakokinetykę leków takich jak dapson, dekstrometorfan, digoksyna, doustne środki antykoncepcyjne, glipizyd, tolbutamid czy midazolam. Jednoczesne stosowanie z inhibitorami reduktazy HMG-CoA (statynami: atorwastatyna, symwastatyna, prawastatyna, lowastatyna, fluwastatyna, rozuwastatyna) nie powodowało istotnych interakcji farmakokinetycznych. Leki zobojętniające kwas żołądkowy zmniejszają szybkość wchłaniania ezetymibu, ale nie wpływają na jego biodostępność, co nie wymaga zmiany schematu dawkowania. Kolestyramina obniża AUC ezetymibu o około 55%, co może osłabić efekt redukcji LDL, dlatego zaleca się zachowanie odstępu czasowego między podawaniem tych leków.
biodostępność ezetymibu, cholesterol LDL, cholesterol w żółci, choroba pęcherzyka żółciowego, cyklosporyna, cytochrom P450, czas protrombinowy, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, enzymy metabolizujące leki, etynyloestradiol, fenofibrat, fibrat, fluindion, gemfibrozyl, glukuronian ezetymibu, hepatotoksyczność, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, izoenzym 1A2, kamica pęcherzyka żółciowego, kamica żółciowa, klirens kreatyniny, kolestyramina, lek przeciwzakrzepowy, lek wiążący kwasy żółciowe, lek zobojętniający kwas żołądkowy, lewonorgestrel, metabolizm lipidów, N-acetylotransferaza, pochodna kumaryny, pole pod krzywą, statyna, terapia hipolipemizująca, warfaryna, wskaźnik INR - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tulip Combo 10 mg + 40 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu Tulip Combo, zawierającego ezetymib i atorwastatynę, wykazały brak specyficznych narządów docelowych toksyczności dla ezetymibu, choć zaobserwowano 2,5-3,5-krotne zwiększenie stężenia cholesterolu w żółci u psów przy dawce ≥0,03 mg/kg mc./dobę przez 4 tygodnie. Długoterminowo (do 300 mg/kg mc./dobę przez rok) nie stwierdzono zwiększonej częstości kamicy żółciowej ani uszkodzeń wątroby. Ezetymib nie wykazywał działania rakotwórczego ani teratogennego w badaniach na szczurach i królikach, choć przenika przez barierę łożyskową przy dawkach do 1000 mg/kg mc./dobę. Atorwastatyna nie wykazała mutagenności ani klastogenności, jednak u myszy przy dawkach 6-11-krotnie przekraczających AUC u ludzi zaobserwowano wzrost częstości gruczolaków i raków wątrobowokomórkowych. Nie stwierdzono wpływu atorwastatyny na płodność, ale przy toksycznych dawkach dla matek odnotowano toksyczność płodową i opóźnienie rozwoju potomstwa. Atorwastatyna przenika przez łożysko i jest obecna w mleku szczurów, brak danych dotyczących przenikania do mleka ludzkiego.
atorwastatyna, bariera łożyskowa, cholesterol w żółci, drogi żółciowe, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, efekt synergistyczny, ezetymib, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kamica żółciowa, kamień żółciowy, miopatia, pęcherzyk żółciowy, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, przenikanie przez łożysko, przeżywalność pourodzeniowa, rak wątrobowokomórkowy, rakotwórczość, śmierć zarodkowa, toksyczność płodowa, zrośnięcie kręgów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rosulip Plus 40 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Rosulip Plus, zawierający rozuwastatynę (40 mg) i ezetymib (10 mg), wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla terapii statynami, z nasileniem działań toksycznych w terapii skojarzonej, co przypisuje się interakcjom farmakokinetycznym i farmakodynamicznym. W badaniach przedklinicznych u szczurów miopatia pojawiała się przy dawkach około 20-krotnie wyższych (AUC) niż terapeutyczne dla statyn oraz 500-2000-krotnie wyższych dla ich metabolitów, jednak w badaniach klinicznych nie zaobserwowano takich interakcji. Ezetymib nie wykazywał działania genotoksycznego ani rakotwórczego, a rozuwastatyna nie wykazała szczególnych zagrożeń genotoksycznych czy rakotwórczych, choć brak jest szczegółowych badań nad wpływem na kanał hERG. W toksyczności po wielokrotnym podaniu rozuwastatyny obserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy i szczurów oraz zmiany w wątrobie i pęcherzyku żółciowym u psów, natomiast u małp nie stwierdzono takich zmian. Działanie toksyczne na jądra występowało u małp i psów przy dawkach wyższych niż terapeutyczne.
AUC statyny, badanie kliniczne, bariera łożyskowa, cholesterol w żółci, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, kamica żółciowa, kanał hERG, miopatia, monoterapia statyną, pęcherzyk żółciowy, Rosulip Plus, rozuwastatyna i ezetymib, śmierć zarodkowa, toksyczność jąder, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, wady układu szkieletowego, zmiany histopatologiczne wątroby, zrośnięcie kręgów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zentasta 10 mg + 80 mg
Produkt leczniczy Zentasta, zawierający ezetymib (10 mg) oraz atorwastatynę w dawkach 10, 20, 40 lub 80 mg, przeszedł szczegółowe badania przedkliniczne pod kątem bezpieczeństwa stosowania. Ezetymib nie wykazał specyficznej toksyczności narządowej ani działania rakotwórczego w badaniach długoterminowych. W badaniach na psach dawki ≥ 0,03 mg/kg/dobę powodowały istotny wzrost stężenia cholesterolu w żółci (2,5-3,5-krotny), jednak nawet dawki do 300 mg/kg/dobę przez rok nie zwiększyły ryzyka kamicy żółciowej ani uszkodzeń wątroby. Ezetymib nie wpływał negatywnie na płodność i rozwój zarodkowy u szczurów i królików, nie wykazując działania teratogennego, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
badanie in vitro, badanie in vivo, cholesterol w żółci, drogi żółciowe, działanie karcynogenne, działanie klastogenne, działanie teratogenne, ezetymib i atorwastatyna, genotoksyczność, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kamica żółciowa, kamień żółciowy, opóźniony rozwój, pęcherzyk żółciowy, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przenikanie przez łożysko, rak wątrobowokomórkowy, rozwój przedurodzeniowy, toksyczność płodowa, uszkodzenie chromosomu, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Crosuvo Plus 20 mg + 10 mg
Badania przedkliniczne produktu Crosuvo Plus, zawierającego rozuwastatynę i ezetymib, wykazały, że profil toksyczności kombinacji jest zbliżony do monoterapii statynami, choć z nasileniem niektórych działań toksycznych, prawdopodobnie z powodu interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych obserwowanych w modelach zwierzęcych. Miopatie pojawiały się przy ekspozycji około 20-krotnie wyższej (AUC) dla statyn i 500- do 2000-krotnie wyższej dla ich metabolitów, co znacznie przekracza dawki terapeutyczne u ludzi. Ezetymib nie wykazywał genotoksyczności ani potencjału rakotwórczego, podobnie jak rozuwastatyna, choć brak jest szczegółowych badań dotyczących wpływu rozuwastatyny na kanał potasowy hERG. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono działania teratogennego u szczurów, jednak u królików odnotowano niewielkie deformacje kostne, a toksyczność rozuwastatyny na rozrodczość obserwowano jedynie przy dawkach toksycznych, znacznie przekraczających poziomy terapeutyczne.
badanie in vitro, badanie in vivo, bariera łożyskowa, cholesterol w żółci, deformacja kostna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja układowa, ezetymib, genotoksyczność, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kamica żółciowa, kanał potasowy hERG, miopatia, potencjał kancerogenny, repolaryzacja mięśnia sercowego, rozuwastatyna, statyna, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie jąder, złogi dróg żółciowych, zmiana histopatologiczna wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zentasta 10 mg + 10 mg
Dane przedkliniczne dla leku Zentasta, zawierającego ezetymib (10 mg) oraz atorwastatynę (10-80 mg), wskazują na brak specyficznej toksyczności narządowej ezetymibu, choć krótkotrwałe podawanie u psów w dawkach ≥0,03 mg/kg/dobę powodowało 2,5-3,5-krotne zwiększenie stężenia cholesterolu w żółci, co może sugerować ryzyko kamicy żółciowej. Jednak długoterminowe badania (do 300 mg/kg/dobę przez rok) nie wykazały wzrostu zapadalności na kamicę ani uszkodzeń wątroby i dróg żółciowych. Ezetymib nie wykazywał działania rakotwórczego ani teratogennego, nie wpływał na płodność i rozwój potomstwa u zwierząt doświadczalnych. Atorwastatyna nie wykazała genotoksyczności w testach in vitro i in vivo, jednak u myszy podawanie wysokich dawek (ekspozycja AUC0-24h 6-11-krotnie wyższa niż u ludzi) wiązało się ze zwiększoną częstością gruczolaków i raków wątrobowokomórkowych, co nie wystąpiło u szczurów.
cholesterol w żółci, drogi żółciowe, działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie teratogenne, ekspozycja systemowa, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kamica żółciowa, metabolit w mleku, pęcherzyk żółciowy, potencjał mutagenny, przenikanie przez łożysko, rak wątrobowokomórkowy, toksyczność narządowa, toksyczność płodowa, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Torvazin Plus 10 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa Torvazin Plus, łączącego atorwastatynę i ezetymib, wykazały, że toksyczność terapii skojarzonej jest zbliżona do monoterapii statynami, choć z większym nasileniem niektórych działań niepożądanych, co przypisuje się interakcjom farmakokinetycznym i farmakodynamicznym. Miopatia u szczurów pojawiła się przy dawkach około 20-krotnie (atorwastatyna) i 500-2000-krotnie (metabolity) przekraczających dawki terapeutyczne. Ezetymib nie wykazywał działania genotoksycznego ani kancerogennego w badaniach in vitro i in vivo, a terapia skojarzona nie była teratogenna u szczurów, choć u królików odnotowano niewielkie wady szkieletowe. Atorwastatyna nie wykazała mutagenności ani klastogenności, jednak u myszy przy dawkach 6-11-krotnie wyższych niż u ludzi zaobserwowano gruczolaki i nowotwory wątrobowokomórkowe.
atorwastatyna i ezetymib, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, bariera łożyskowa, cholesterol w żółci, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne i klastogenne, działanie teratogenne, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kamica żółciowa, miopatia, nowotwór wątrobowokomórkowy, pęcherzyk żółciowy, potencjał kancerogenny, test in vivo i in vitro, toksyczność skojarzona, wada układu szkieletowego, zrośnięcie kręgów - Leksykon leków
Interakcje leku – Ezen 10 mg
Ezetymib, substancja czynna produktu Ezen 10 mg, charakteryzuje się niskim potencjałem do interakcji metabolicznych, nie indukując enzymów cytochromu P450 i nie wpływając na metabolizm leków metabolizowanych przez CYP1A2, 2D6, 2C8, 2C9, 3A4 oraz N-acetylotransferazę. W badaniach klinicznych nie wykazano istotnych farmakokinetycznych interakcji ezetymibu z lekami takimi jak dapson, dekstrometorfan, digoksyna, doustne środki antykoncepcyjne (etynyloestradiol, lewonorgestrel), glipizyd, tolbutamid czy midazolam. Jednoczesne stosowanie leków zobojętniających kwas żołądkowy zmniejsza szybkość wchłaniania ezetymibu, ale nie wpływa na jego całkowitą biodostępność, co nie wymaga zmiany schematu dawkowania. Istotną interakcją jest zmniejszenie AUC ezetymibu o około 55% podczas jednoczesnego podawania z kolestyraminą, co może osłabić efekt terapeutyczny; zaleca się przyjmowanie ezetymibu co najmniej 2 godziny przed lub 4 godziny po kolestyraminie.
atorwastatyna, benzodiazepina, cholesterol LDL, cholesterol w żółci, cyklosporyna, cymetydyna, cytochrom P450, czas protrombinowy, dapson, dekstrometorfan, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, działanie niepożądane, etynyloestradiol, ezetymib, fenofibrat, fibrat, fluindion, fluwastatyna, gemfibrozyl, glipizyd, glukuronian ezetymibu, hepatotoksyczność, interakcja farmakokinetyczna, kamica żółciowa, klirens kreatyniny, kolestyramina, leczenie hipolipemizujące, lek zobojętniający kwas żołądkowy, lewonorgestrel, lowastatyna, metabolizm lipidów, midazolam, N-acetylotransferaza, niewydolność nerek, pochodna kumaryny, pochodna sulfonylomocznika, pole pod krzywą, prawastatyna, rozuwastatyna, statyna, symwastatyna, tolbutamid, warfaryna, wartość INR, żywica jonowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Axocar 10 mg + 20 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa leku Axocar, zawierającego ezetymib i symwastatynę, wskazują na toksyczność podobną do statyn stosowanych w monoterapii, z nasileniem efektów w niektórych przypadkach, co przypisuje się interakcjom farmakokinetycznym i farmakodynamicznym. U szczurów miopatie pojawiały się przy dawkach około 20-krotnie wyższych niż terapeutyczne AUC dla symwastatyny oraz 1800-krotnie wyższych dla jej aktywnego metabolitu. U psów obserwowano zmiany histopatologiczne wątroby, takie jak hiperplazja nabłonka dróg żółciowych, akumulacja barwnika i nacieki komórek jednojądrzastych, które nie postępowały przy podawaniu do 14 miesięcy i ustępowały po odstawieniu leku. W badaniach nie stwierdzono działania teratogennego u szczurów, natomiast u królików odnotowano sporadyczne deformacje układu kostnego płodów. Nie wykazano genotoksyczności ani rakotwórczości ezetymibu, a także wpływu na płodność i rozwój przed- i pourodzeniowy u zwierząt doświadczalnych.
bariera łożyskowa, cholesterol w żółci, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, enzym wątrobowy, ezetymib i symwastatyna, genotoksyczność, hiperplazja nabłonka dróg żółciowych, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kamica żółciowa, martwica wątroby, miopatia, monoterapia statyną, naciek komórek jednojądrzastych, zrośnięcie kręgów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atozet 10 mg + 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Atozet, zawierającego ezetymib i atorwastatynę, wykazały, że działania toksyczne obserwowane w badaniach na szczurach i psach były typowe dla statyn, z głównymi zmianami histopatologicznymi w wątrobie. Wysokie dawki (1000/108,6 mg/kg mc.) podawane ciężarnym szczurzym samicom powodowały zmniejszone kostnienie mostka i zmniejszenie masy ciała płodów, a u królików obserwowano rzadkie deformacje kostne. Ezetymib nie wykazywał działania genotoksycznego ani rakotwórczego, a długoterminowe podawanie nie ujawniło specyficznych narządów docelowych toksyczności. U psów dawki ≥0,03 mg/kg mc./dobę powodowały 2,5- do 3,5-krotne zwiększenie cholesterolu w żółci, jednak nie stwierdzono zwiększonej częstości kamicy żółciowej przy dawkach do 300 mg/kg mc./dobę przez rok. Ezetymib nie wpływał negatywnie na płodność i rozwój płodowy, choć przenikał przez barierę łożyskową przy wysokich dawkach.
atorwastatyna, badanie in vitro, badanie in vivo, bariera łożyskowa, cholesterol w żółci, deformacja kostna, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ezetymib, genotoksyczność, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kamica żółciowa, narząd docelowy, pęcherzyk żółciowy, przeżywalność pourodzeniowa, rak wątrobowokomórkowy, rakotwórczość, reprodukcja, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, statyna, toksyczność długoterminowa, toksyczność płodowa, toksyczność skojarzona, układ kostny, uszkodzenie chromosomu, uszkodzenie genetyczne, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ezetimibe Mylan 10 mg
Dane przedkliniczne dotyczące ezetymibu wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa, bez identyfikacji narządów szczególnie wrażliwych na toksyczność. W badaniach na psach, krótkoterminowe podawanie dawki ≥0,03 mg/kg mc./dobę powodowało 2,5-3,5-krotne zwiększenie stężenia cholesterolu w żółci, jednak długoterminowe podawanie dawek do 300 mg/kg mc./dobę nie wykazało zwiększonej zapadalności na kamicę żółciową ani uszkodzeń wątroby i dróg żółciowych. W badaniach toksyczności skojarzonej z statynami obserwowano nasilenie działań niepożądanych, prawdopodobnie związane z interakcjami farmakokinetycznymi i farmakodynamicznymi, choć nie potwierdzono tego w badaniach klinicznych u ludzi. Miopatia występowała u szczurów jedynie przy dawkach wielokrotnie przekraczających terapeutyczne (około 20-krotnie wyższe AUC dla statyn i 500-2000-krotnie dla metabolitów ezetymibu), co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa.
bariera łożyskowa, cholesterol w żółci, działanie genotoksyczne, działanie letalne na zarodki, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, ezetymib, interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, kamica żółciowa, lowastatyna, miopatia, pęcherzyk żółciowy, statyna, terapia skojarzona, układ żółciowy, wartość AUC, zmniejszenie liczby kręgów