wielonaczyniowa choroba wieńcowa
Wielonaczyniowa choroba wieńcowa (ang. multivessel coronary artery disease, MVD) to zaawansowana postać choroby niedokrwiennej serca, charakteryzująca się istotnym zwężeniem lub niedrożnością co najmniej dwóch głównych tętnic wieńcowych lub ich głównych odgałęzień. Stan ten prowadzi do ograniczenia przepływu krwi do mięśnia sercowego, powodując jego niedokrwienie.
Diagnoza wielonaczyniowej choroby wieńcowej wiąże się z gorszym rokowaniem w porównaniu do jednonaczyniowej choroby wieńcowej. Pacjenci z MVD mają zwiększone ryzyko wystąpienia poważnych incydentów sercowo-naczyniowych, w tym zawału mięśnia sercowego, niewydolności serca oraz zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych. Leczenie wymaga kompleksowego podejścia i często uwzględnia zarówno farmakoterapię, jak i rewaskularyzację.
Wybór optymalnej metody rewaskularyzacji u pacjentów z wielonaczyniową chorobą wieńcową pozostaje przedmiotem dyskusji klinicznej. W zależności od charakterystyki pacjenta, morfologii zmian miażdżycowych oraz współistniejących chorób, leczenie może obejmować przezskórną interwencję wieńcową (PCI) lub pomostowanie aortalno-wieńcowe (CABG). Aktualne wytyczne kliniczne sugerują przewagę CABG nad PCI w przypadku złożonej wielonaczyniowej choroby wieńcowej, szczególnie u pacjentów z cukrzycą lub dysfunkcją lewej komory.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ticatrom 90 mg
Tikagrelor (Ticatrom) w dawce 90 mg w postaci tabletek powlekanych jest wskazany do stosowania w terapii skojarzonej z kwasem acetylosalicylowym (ASA) u dorosłych pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym (OZW), obejmującym niestabilną dławicę piersiową oraz zawał mięśnia sercowego z uniesieniem (STEMI) i bez uniesienia odcinka ST (NSTEMI). Lek należy włączyć niezwłocznie po rozpoznaniu OZW, aby zapobiec dalszym incydentom zakrzepowym i zmniejszyć ryzyko zgonu. Ponadto tikagrelor jest stosowany w prewencji wtórnej u pacjentów z przebytym zawałem mięśnia sercowego, którzy mają wysokie ryzyko kolejnych zdarzeń sercowo-naczyniowych, takich jak ponowny zawał, udar mózgu czy zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych. Wskazania do terapii uwzględniają m.in. wiek ≥65 lat, cukrzycę wymagającą farmakoterapii, wielonaczyniową chorobę wieńcową, przewlekłą chorobę nerek z eGFR <60 ml/min/1,73 m² oraz niewydolność serca w wywiadzie.
agregacja płytek krwi, cukrzyca, incydent zakrzepowy, kwas acetylosalicylowy, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność serca, NSTEMI, ostry zespół wieńcowy, prewencja wtórna, profilaktyka przeciwzakrzepowa, przewlekła choroba nerek, receptor P2Y12, ryzyko krwawienia, ryzyko krwotoczne, ryzyko sercowo-naczyniowe, STEMI, tabletka powlekana, terapia przeciwzakrzepowa, tikagrelor, udar mózgu, wielonaczyniowa choroba wieńcowa, zaburzenie funkcji nerek, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon substancji czynnych
Milrinon – Przeciwwskazania stosowania
Milrinon, będący inhibitorem fosfodiesterazy III, wykazuje działanie inotropowe dodatnie oraz wazodylatacyjne, co czyni go skutecznym w leczeniu ostrej niewydolności serca. Jednak jego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną, ciężką hipowolemią, ostrym zawałem mięśnia sercowego oraz określonymi chorobami strukturalnymi serca, takimi jak ciężkie zwężenie zastawki aorty lub tętnicy płucnej, kardiomiopatia przerostowa zaporowa i tętniak komory serca. Ponadto, milrinon nie powinien być stosowany u chorych z niewydolnością serca wywołaną nadczynnością tarczycy, ostrym zapaleniem mięśnia sercowego czy kardiomiopatią amyloidową, ze względu na ryzyko nasilenia objawów lub braku skuteczności terapii.
choroba niedokrwienna serca, ciężka hipowolemią, działanie inotropowe dodatnie, działanie wazodylatacyjne, hipokalemia, hipomagnezemia, kardiomiopatia amyloidowa, kardiomiopatia przerostowa zaporowa, kardiomiopatia restrykcyjna, kurczliwość mięśnia sercowego, milrinon, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na substancję czynną, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność nerek, obciążenie następcze, obciążenie wstępne, obszar martwicy, ostra niewydolność serca, ostre zapalenie mięśnia sercowego, ostry zawał mięśnia sercowego, reakcja anafilaktyczna, strukturalna choroba serca, tętniak komory serca, tyreotoksykoza, wielonaczyniowa choroba wieńcowa, wstrząs, wstrząs kardiogenny, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, złogi amyloidu, zwężenie tętnicy płucnej, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tilobrastil 90 mg
Tilobrastil, zawierający tikagrelor w dawce 90 mg w formie tabletek powlekanych, jest lekiem przeciwpłytkowym stosowanym w podwójnej terapii z kwasem acetylosalicylowym (ASA) w dawce 75-150 mg/dobę. Wskazania obejmują ostry zespół wieńcowy (OZW) – niestabilną dławicę piersiową, NSTEMI, STEMI – oraz prewencję wtórną u pacjentów po przebytym zawale mięśnia sercowego z wysokim ryzykiem kolejnych zdarzeń sercowo-naczyniowych. Tikagrelor działa jako odwracalny antagonista receptora P2Y12, co zapewnia szybszy początek i koniec działania oraz bardziej przewidywalny efekt przeciwpłytkowy w porównaniu do klopidogrelu, niezależnie od polimorfizmów genetycznych metabolizmu leku. Terapia ma na celu zmniejszenie ryzyka ponownego zawału, udaru niedokrwiennego mózgu oraz zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych.
agregacja płytek krwi, cyklooksygenaza płytkowa, inhibitor P2Y12, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, niestabilna dławica piersiowa, ostry zespół wieńcowy, podwójna terapia przeciwpłytkowa, polimorfizm genetyczny, pomostowanie aortalno-wieńcowe, powikłania zakrzepowe, prasugrel, prewencja wtórna, przebyty zawał mięśnia sercowego, przewlekła choroba nerek, przezskórna interwencja wieńcowa, receptor P2Y12, terapia przeciwpłytkowa, tikagrelor, udar niedokrwienny mózgu, wielonaczyniowa choroba wieńcowa, zawał NSTEMI, zawał STEMI, zdarzenia sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ticagrelor Aristo 90 mg
Ticagrelor Aristo w dawce 90 mg w postaci tabletek powlekanych jest lekiem przeciwpłytkowym stosowanym wyłącznie w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym (ASA) w terapii podwójnej u dorosłych pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym (OZW), obejmującym niestabilną dławicę piersiową, zawał mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST (NSTEMI) oraz z uniesieniem odcinka ST (STEMI). Celem terapii jest zapobieganie powikłaniom sercowo-naczyniowym. Lek podaje się doustnie, tabletki mają średnicę 9 mm, są żółte, obustronnie wypukłe z oznaczeniem „90”. Monoterapia tikagrelorem nie jest zalecana, a dawkowanie i czas trwania terapii powinny być dostosowane indywidualnie zgodnie z aktualnym stanem klinicznym i wytycznymi.
cukrzyca, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, miażdżyca naczyń obwodowych, niestabilna dławica piersiowa, NSTEMI, ostry zespół wieńcowy, przewlekła choroba nerek, ryzyko krwawienia, ryzyko sercowo-naczyniowe, STEMI, terapia przeciwpłytkowa, tikagrelor, udar niedokrwienny mózgu, wielonaczyniowa choroba wieńcowa, zawał mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST, zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Suvardio Plus 40 mg + 10 mg
Lek Suvardio Plus, zawierający 40 mg rozuwastatyny (w postaci rozuwastatyny wapniowej) oraz 10 mg ezetymibu, jest wskazany do leczenia pierwotnej hipercholesterolemii oraz zapobiegania zdarzeniom sercowo-naczyniowym u pacjentów z wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym. Preparat ten stosuje się jako terapię substytucyjną u dorosłych pacjentów, którzy wcześniej osiągnęli stabilną kontrolę lipidową przy monoterapii rozuwastatyną 40 mg i ezetymibem 10 mg podawanymi osobno. Suvardio Plus ma na celu uproszczenie schematu leczenia, co może poprawić adherencję terapeutyczną, szczególnie u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, przebytym ostrym zespołem wieńcowym oraz po zabiegach rewaskularyzacji wieńcowej. Terapia powinna być uzupełniona odpowiednią dietą hipolipemizującą i modyfikacją stylu życia.
adherencja terapeutyczna, angioplastyka, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, choroba niedokrwienna serca, compliance terapeutyczny, dieta hipolipemizująca, ezetymib, kontrola hipercholesterolemii, lipidogram, ostry zespół wieńcowy, parametry lipidowe, pierwotna hipercholesterolemia, pomostowanie aortalno-wieńcowe, profil lipidowy, rewaskularyzacja wieńcowa, rozuwastatyna, rozuwastatyna wapniowa, stentowanie, stężenie cholesterolu LDL, terapia substytucyjna, triglicerydy, wielonaczyniowa choroba wieńcowa, wysokie ryzyko sercowo-naczyniowe, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Atirabo 60 mg
Atirabo to lek przeciwpłytkowy zawierający tikagrelor, dostępny w dawkach 60 mg i 90 mg w formie tabletek powlekanych. Jest wskazany u dorosłych pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym (OZW), w tym z niestabilną dławicą piersiową, NSTEMI oraz STEMI, a także u pacjentów po przebytym zawale mięśnia sercowego z wysokim ryzykiem zdarzeń sercowo-naczyniowych, takich jak zgon sercowo-naczyniowy, zawał czy udar mózgu. Wysokie ryzyko definiuje się m.in. przez wiek ≥65 lat, cukrzycę wymagającą leczenia, drugi zawał, wielonaczyniową chorobę wieńcową oraz eGFR <60 ml/min. Atirabo stosuje się wyłącznie w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym (ASA) w dawce 75-150 mg/dobę, co zapewnia optymalne hamowanie agregacji płytek i zmniejsza ryzyko powikłań, w tym zakrzepicy w stencie.
działanie przeciwpłytkowe, hamowanie agregacji płytek krwi, incydent niedokrwienny, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, niestabilna dławica piersiowa, NSTEMI, ostry zespół wieńcowy, przewlekła choroba nerek, przezskórna interwencja wieńcowa, ryzyko krwawienia, STEMI, terapia dwulekowa, terapia przeciwpłytkowa, tikagrelor, udar mózgu, wielonaczyniowa choroba wieńcowa, zakrzepica w stencie, zawał mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST, zawał mięśnia sercowego w wywiadzie, zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST, zawał serca, zdarzenie sercowo-naczyniowe, zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Rivaroxaban Intas 15 mg
Rivaroxaban Intas w dawce 2,5 mg, w postaci tabletek powlekanych, jest wskazany do profilaktyki zdarzeń zakrzepowych o podłożu miażdżycowym u dorosłych pacjentów z wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym. Szczególnie zalecany jest u pacjentów po ostrym zespole wieńcowym (OZW) z podwyższonymi wartościami biomarkerów sercowych (np. troponina, kinaza kreatynowa), stosowany w terapii skojarzonej z kwasem acetylosalicylowym (ASA) samodzielnie lub w połączeniu z klopidogrelem bądź tyklopidyną. Drugim wskazaniem jest profilaktyka u pacjentów z chorobą wieńcową (CAD) lub objawową chorobą tętnic obwodowych (PAD) z wysokim ryzykiem incydentów niedokrwiennych, gdzie rywaroksaban stosowany jest wyłącznie w skojarzeniu z ASA. Terapia skojarzona wykazuje wyższą skuteczność w zapobieganiu zdarzeniom zakrzepowym niż monoterapia ASA.
biomarkery sercowe, choroba tętnic obwodowych, choroba wieńcowa, kinaza kreatynowa, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, leczenie przeciwzakrzepowe, lek przeciwzakrzepowy, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, ostry zespół wieńcowy, rywaroksaban, ryzyko krwawienia, ryzyko sercowo-naczyniowe, terapia przeciwpłytkowa, terapia skojarzona, troponina, tyklopidyna, wielonaczyniowa choroba wieńcowa, zdarzenia zakrzepowe, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ticagrelor MSN 60 mg
Tikagrelor jest lekiem przeciwpłytkowym dostępnym w postaci tabletek powlekanych o dawkach 60 mg (różowe, okrągłe, 8 mm) oraz 90 mg (żółte, okrągłe, 9 mm). Stosowany jest wyłącznie u dorosłych pacjentów w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym (ASA) w celu profilaktyki powikłań sercowo-naczyniowych. Wskazania obejmują ostre zespoły wieńcowe (OZW), w tym niestabilną dławicę piersiową oraz zawały serca z uniesieniem i bez uniesienia odcinka ST, a także pacjentów z przebytym zawałem mięśnia sercowego (MI) charakteryzujących się wysokim ryzykiem zdarzeń sercowo-naczyniowych. Monoterapia tikagrelorem nie jest zalecana, a synergistyczne działanie z ASA zapewnia optymalną ochronę przeciwzakrzepową.
incydent sercowo-naczyniowy, kwas acetylosalicylowy, leczenie skojarzone, lek przeciwpłytkowy, niestabilna dławica piersiowa, ostry zespół wieńcowy, powikłanie krwotoczne, tikagrelor, uniesienie odcinka ST, wielonaczyniowa choroba wieńcowa, wysokie ryzyko sercowo-naczyniowe, zaburzenie czynności nerek, zawał mięśnia sercowego, zawał serca, zdarzenie sercowo-naczyniowe, zdarzenie zakrzepowe - Leksykon substancji czynnych
Tikagrelor – Wskazania do stosowania
Tikagrelor jest doustnym, odwracalnym antagonistą receptora P2Y12, stosowanym w podwójnej terapii przeciwpłytkowej wraz z kwasem acetylosalicylowym (ASA) w dawce 75-150 mg/dobę, w celu zapobiegania zdarzeniom sercowo-naczyniowym u dorosłych pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym (OZW) oraz po przebytym zawale mięśnia sercowego z wysokim ryzykiem nawrotu. W terapii OZW stosuje się dawkę nasycającą 180 mg (2 tabletki po 90 mg), a następnie dawkę podtrzymującą 90 mg dwa razy na dobę przez okres do 12 miesięcy. W prewencji wtórnej po zawale mięśnia sercowego zalecana jest dawka 60 mg dwa razy na dobę, stosowana przedłużenie po zakończeniu rocznego leczenia OZW. Tikagrelor wykazuje skuteczność w zapobieganiu poważnym incydentom niedokrwiennym, w tym reinfarktowi i zgonowi sercowo-naczyniowemu, szczególnie u pacjentów z wieloma czynnikami ryzyka, takimi jak wiek ≥65 lat, cukrzyca, wielonaczyniowa choroba wieńcowa czy przewlekła choroba nerek.
antagonista receptora P2Y12, duszność, działanie przeciwpłytkowe, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, kwas acetylosalicylowy, leczenie przeciwpłytkowe, leczenie przeciwzakrzepowe, lek przeciwkrzepliwy, niestabilna dławica piersiowa, ostry zespół wieńcowy, pacjent geriatryczny, podwójna terapia przeciwpłytkowa, prewencja wtórna, przewlekła choroba nerek, przezskórna interwencja wieńcowa, tikagrelor, upośledzenie funkcji nerek, wielonaczyniowa choroba wieńcowa, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zawał NSTEMI, zawał STEMI - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Kardatuxan 2,5 mg
Kardatuxan, zawierający 2,5 mg rywaroksabanu w postaci tabletek powlekanych, jest wskazany do profilaktyki zdarzeń zakrzepowych u dorosłych pacjentów po ostrym zespole wieńcowym (OZW) z podwyższonymi biomarkerami sercowymi oraz u chorych z chorobą wieńcową (CAD) lub objawową chorobą tętnic obwodowych (PAD) obciążonych wysokim ryzykiem incydentów niedokrwiennych. W terapii po OZW lek stosuje się w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym (ASA) samodzielnie lub w połączeniu z klopidogrelem bądź tyklopidyną, natomiast u pacjentów z CAD lub PAD wyłącznie z ASA. Decyzja o wdrożeniu Kardatuxanu powinna uwzględniać indywidualny profil ryzyka niedokrwiennych zdarzeń sercowo-naczyniowych oraz ryzyko krwawień. Lek podaje się w dawce 2,5 mg dwa razy na dobę, zawsze z posiłkiem, aby zapewnić optymalną biodostępność, a pacjenci powinni pozostawać pod regularną kontrolą lekarską, obejmującą ocenę skuteczności i bezpieczeństwa terapii oraz funkcji nerek i wątroby.
biomarker sercowy, choroba tętnic obwodowych, choroba wieńcowa, chromanie przestankowe, dławica piersiowa, działanie niepożądane, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, lek przeciwpłytkowy, niewydolność serca, ostry zespół wieńcowy, przewlekła choroba nerek, rywaroksaban, tabletka powlekana, tyklopidyna, udar mózgu, wielonaczyniowa choroba wieńcowa, zawał serca, zmiana miażdżycowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Legrex 60 mg
Legrex (tikagrelor) w dawce 60 mg w postaci tabletek powlekanych jest wskazany do stosowania u dorosłych pacjentów w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym (ASA) w celu prewencji wtórnej zdarzeń sercowo-naczyniowych. Wskazania obejmują pacjentów po ostrym zespole wieńcowym (OZW), w tym niestabilnej dławicy piersiowej, NSTEMI oraz STEMI, a także osoby z przebytym zawałem mięśnia sercowego i wysokim ryzykiem kolejnych incydentów, wynikającym m.in. z zaawansowanego wieku, cukrzycy, wielonaczyniowej choroby wieńcowej czy upośledzonej funkcji nerek. Tikagrelor, jako selektywny antagonista receptora P2Y12, hamuje ADP-zależną aktywację i agregację płytek krwi, co w połączeniu z ASA, blokującym syntezę tromboksanu A2, zapewnia synergistyczną ochronę przeciwzakrzepową. Tabletki mają średnicę około 8,1 mm, są różowe, okrągłe, z oznaczeniem „EL1” i zawierają 60 mg tikagreloru.
agregacja płytek krwi, antagonista receptora P2Y12, choroby wewnętrzne, kardiologia, kwas acetylosalicylowy, leczenie przeciwpłytkowe, niestabilna dławica piersiowa, ochrona przeciwzakrzepowa, ostry zespół wieńcowy, podwójna terapia przeciwpłytkowa, prewencja wtórna, ryzyko krwawienia, tabletka powlekana, terapia skojarzona, tikagrelor, tromboksan A2, upośledzona funkcja nerek, wielonaczyniowa choroba wieńcowa, zakrzep, zawał mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST, zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tigrix 90 mg
TIGRIX, zawierający tikagrelor w dawkach 60 mg i 90 mg, jest wskazany do stosowania u dorosłych pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym (OZW) oraz u osób po przebytym zawale mięśnia sercowego z wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym. Dawka 90 mg stosowana jest w pierwszym roku po OZW, w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym (ASA), w celu prewencji wtórnej zdarzeń sercowo-naczyniowych, takich jak niestabilna dławica piersiowa, NSTEMI i STEMI. Po roku terapii, u pacjentów z wysokim ryzykiem, zaleca się przejście na dawkę podtrzymującą 60 mg. Tikagrelor działa poprzez blokadę receptorów P2Y12, co w połączeniu z ASA zapewnia skuteczną terapię przeciwpłytkową, zmniejszającą ryzyko nawrotu zawału, udaru niedokrwiennego oraz śmiertelności sercowo-naczyniowej, a także zapobiegającą zakrzepicy w stentach.
angioplastyka wieńcowa, działanie przeciwpłytkowe, implantacja stentu, incydent wieńcowy, kwas acetylosalicylowy, markery martwicy mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, ostry zespół wieńcowy, podwójne leczenie przeciwpłytkowe, prewencja zdarzeń sercowo-naczyniowych, ryzyko sercowo-naczyniowe, terapia przeciwpłytkowa, tikagrelor, udar niedokrwienny, wielonaczyniowa choroba wieńcowa, zakrzepica w stencie, zawał mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST, zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Orebriton 90 mg
Orebriton (tikagrelor) w dawce 90 mg jest nowoczesnym inhibitorem receptora P2Y12, stosowanym w terapii skojarzonej z kwasem acetylosalicylowym (ASA) w leczeniu ostrego zespołu wieńcowego (OZW) oraz prewencji wtórnej u pacjentów z wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym. Wskazania obejmują niestabilną dławicę piersiową, zawał mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST (NSTEMI) oraz z uniesieniem odcinka ST (STEMI). Terapia tikagrelorem znacząco redukuje ryzyko poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych, takich jak reinfarkt czy zgon sercowo-naczyniowy, poprzez hamowanie agregacji płytek krwi. Standardowa dawka nasycająca wynosi 180 mg (dwie tabletki po 90 mg), a dawka podtrzymująca to 90 mg dwa razy na dobę. Zalecany czas leczenia w OZW to 12 miesięcy, z możliwością przedłużenia w prewencji wtórnej u pacjentów z wysokim ryzykiem, pod warunkiem oceny ryzyka krwawienia.
agregacja płytek krwi, aktywacja płytek krwi, blaszka miażdżycowa, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, doustny antykoagulant, działanie przeciwpłytkowe, działanie przeciwzakrzepowe, koronarografia, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, naczynie wieńcowe, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność nerek, NSTEMI, ostre niedokrwienie mięśnia sercowego, ostry zespół wieńcowy, pierwotna angioplastyka wieńcowa, przewlekła choroba nerek, receptor P2Y12, ryzyko krwawienia, ryzyko sercowo-naczyniowe, STEMI, tikagrelor, wielonaczyniowa choroba wieńcowa, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakrzep, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Zarixa 2,5 mg
Lek Zarixa zawierający rywaroksaban w dawce 2,5 mg w postaci kapsułek twardych jest wskazany do profilaktyki przeciwzakrzepowej u dorosłych pacjentów z chorobami miażdżycowymi układu sercowo-naczyniowego. Wskazania obejmują pacjentów po ostrym zespole wieńcowym (OZW) z podwyższonymi biomarkerami sercowymi (np. troponina, CK-MB), u których rywaroksaban stosowany jest w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym (ASA) oraz ewentualnie klopidogrelem lub tyklopidyną. Drugim wskazaniem jest profilaktyka u pacjentów z chorobą wieńcową (CAD) lub objawową chorobą tętnic obwodowych (PAD) obciążonych wysokim ryzykiem zdarzeń niedokrwiennych, gdzie rywaroksaban podawany jest wyłącznie z ASA. Decyzja o terapii powinna uwzględniać indywidualną ocenę korzyści i ryzyka krwawienia oraz czas od zdarzenia wieńcowego, obecność innych czynników ryzyka i przeciwwskazań.
biomarker sercowy, choroba naczyniowa, choroba tętnic obwodowych, choroba wieńcowa, CK-MB, cukrzyca, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, niedokrwienie, niewydolność nerek, ostry zespół wieńcowy, parametr laboratoryjny, podwójna terapia przeciwpłytkowa, powikłanie krwotoczne, profilaktyka przeciwzakrzepowa, profilaktyka zdarzeń zakrzepowych, rywaroksaban, ryzyko krwawienia, terapia przeciwzakrzepowa, troponina, tyklopidyna, udar mózgu, uszkodzenie mięśnia sercowego, wielonaczyniowa choroba wieńcowa, zawał serca, zgon sercowo-naczyniowy, zwężenie tętnic wieńcowych - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tigrix 60 mg
TIGRIX, zawierający tikagrelor w dawkach 60 mg i 90 mg, jest lekiem przeciwpłytkowym stosowanym w terapii skojarzonej z kwasem acetylosalicylowym (ASA) w celu zapobiegania zdarzeniom sercowo-naczyniowym u dorosłych pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym (OZW) oraz u pacjentów z przebytym zawałem mięśnia sercowego i wysokim ryzykiem nawrotów. Wskazania obejmują niestabilną dławicę piersiową, zawał serca z uniesieniem i bez uniesienia odcinka ST, a także pacjentów po PCI lub implantacji stentu. Dawka tikagreloru powinna być dostosowana do indywidualnego ryzyka i etapu leczenia, z uwzględnieniem konieczności jednoczesnego stosowania ASA.
efekt przeciwpłytkowy, incydent sercowo-naczyniowy, kwas acetylosalicylowy, leczenie przeciwpłytkowe, lek przeciwpłytkowy, niestabilna dławica piersiowa, ostry zespół wieńcowy, prewencja wtórna, profilaktyka przeciwzakrzepowa, przewlekła choroba nerek, przezskórna interwencja wieńcowa, stent wieńcowy, tabletka powlekana, terapia skojarzona, tikagrelor, uniesienie odcinka ST, wielonaczyniowa choroba wieńcowa, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Atirabo 90 mg
Atirabo (tikagrelor) jest lekiem przeciwpłytkowym dostępnym w dawkach 60 mg (jasnoróżowe tabletki o średnicy około 8 mm) oraz 90 mg (lekko brązowawożółte tabletki o średnicy około 9 mm). Lek ten stosuje się wyłącznie w terapii skojarzonej z kwasem acetylosalicylowym (ASA) w celu zapobiegania zdarzeniom sercowo-naczyniowym u dorosłych pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym (OZW), obejmującym niestabilną dławicę piersiową oraz zawał mięśnia sercowego (NSTEMI i STEMI), a także u pacjentów po przebytym zawale serca z wysokim ryzykiem kolejnych incydentów. Tikagrelor działa jako odwracalny antagonista receptora P2Y12, natomiast ASA nieodwracalnie hamuje cyklooksygenazę, co zapewnia synergistyczne hamowanie agregacji płytek krwi i skuteczną profilaktykę przeciwzakrzepową.
agregacja płytek krwi, choroba wieńcowa, cukrzyca, cyklooksygenaza, farmakoterapia przeciwpłytkowa, krwawienie, kwas acetylosalicylowy, leczenie przeciwpłytkowe, lek przeciwpłytkowy, niestabilna dławica piersiowa, NSTEMI, ostry zespół wieńcowy, przewlekła choroba nerek, receptor P2Y12, ryzyko sercowo-naczyniowe, STEMI, tabletka powlekana, tikagrelor, wielonaczyniowa choroba wieńcowa, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tilobrastil 60 mg
Tilobrastil, zawierający 60 mg tikagreloru w tabletce, jest lekiem przeciwpłytkowym stosowanym w terapii skojarzonej z kwasem acetylosalicylowym (ASA) u dorosłych pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym (OZW), obejmującym niestabilną dławicę piersiową, zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST (STEMI) oraz bez uniesienia odcinka ST (NSTEMI). Lek ten redukuje ryzyko kolejnych zdarzeń sercowo-naczyniowych, takich jak ponowny zawał, udar mózgu czy zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych. Tilobrastil jest również wskazany w długoterminowej prewencji wtórnej u pacjentów po przebytym zawale mięśnia sercowego, którzy charakteryzują się wysokim ryzykiem zdarzeń sercowo-naczyniowych, definiowanym m.in. przez wiek ≥65 lat, cukrzycę wymagającą farmakoterapii, wielokrotne incydenty zawałowe, wielonaczyniową chorobę wieńcową oraz przewlekłą chorobę nerek z eGFR <60 ml/min/1,73 m².
cukrzyca, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, niestabilna dławica piersiowa, NSTEMI, ostry zespół wieńcowy, prewencja wtórna, przewlekła choroba nerek, ryzyko krwawienia, STEMI, tabletka powlekana, terapia skojarzona, tikagrelor, udar mózgu, wielonaczyniowa choroba wieńcowa, wysokie ryzyko sercowo-naczyniowe, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Atixarso 90 mg
Atixarso (tikagrelor) w dawce 90 mg jest wskazany do stosowania u dorosłych pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym (OZW), obejmującym niestabilną dławicę piersiową oraz zawał mięśnia sercowego z uniesieniem lub bez uniesienia odcinka ST. Lek ten stosuje się wyłącznie w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym (ASA) jako podwójną terapię przeciwpłytkową, co stanowi podstawę leczenia przeciwzakrzepowego w tych stanach klinicznych. Ponadto Atixarso jest zalecany w prewencji wtórnej u dorosłych pacjentów po zawale mięśnia sercowego, którzy charakteryzują się wysokim ryzykiem zdarzeń sercowo-naczyniowych. Tabletki powlekane zawierają tikagrelor w dawce 90 mg (średnica ok. 9 mm, kolor lekko brązowawożółty) lub 60 mg (średnica ok. 8 mm, kolor jasnoróżowy), a wybór dawki zależy od wskazań klinicznych i indywidualnych czynników pacjenta.
cukrzyca, incydent sercowo-naczyniowy, kwas acetylosalicylowy, leczenie przeciwzakrzepowe, miażdżyca tętnic obwodowych, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność nerek, ostry zespół wieńcowy, prewencja wtórna, ryzyko krwawienia, terapia przeciwpłytkowa, tikagrelor, udar mózgu, wielonaczyniowa choroba wieńcowa, zawał mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego bez uniesienia ST, zawał mięśnia sercowego z uniesieniem ST, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Kogavant 90 mg
Kogavant (tikagrelor) w dawce 90 mg w tabletkach powlekanych jest lekiem przeciwpłytkowym stosowanym wyłącznie w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym (ASA) w dawce podtrzymującej 75-150 mg/dobę. Wskazany jest przede wszystkim w profilaktyce zdarzeń sercowo-naczyniowych u dorosłych pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym (OZW), obejmującym niestabilną dławicę piersiową oraz zawał mięśnia sercowego z uniesieniem (STEMI) i bez uniesienia odcinka ST (NSTEMI). Ponadto, lek znajduje zastosowanie w przewlekłej terapii pacjentów po przebytym zawale serca, u których stwierdzono wysokie ryzyko incydentów zakrzepowych o podłożu miażdżycowym, zwłaszcza przy obecności czynników ryzyka takich jak zaawansowany wiek, cukrzyca, wielonaczyniowa choroba wieńcowa czy przewlekła choroba nerek. Kogavant zmniejsza ryzyko nawrotów zdarzeń zakrzepowo-zatorowych, w tym zgonu, co potwierdza jego istotną rolę w terapii przeciwpłytkowej u pacjentów kardiologicznych.
czynnik ryzyka sercowo-naczyniowy, incydent zakrzepowo-zatorowy, krwawienie, kwas acetylosalicylowy, niestabilna dławica piersiowa, ostry zespół wieńcowy, pomostowanie aortalno-wieńcowe, przewlekła choroba nerek, przezskórna interwencja wieńcowa, tabletka powlekana, terapia przeciwpłytkowa, tikagrelor, uniesienie odcinka ST, wielonaczyniowa choroba wieńcowa, zawał bez uniesienia odcinka ST, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie zakrzepowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ticagrelor Farmak 90 mg
Tikagrelor Farmak w dawce 90 mg w postaci tabletek powlekanych jest selektywnym antagonistą receptora P2Y12, stosowanym w podwójnej terapii przeciwpłytkowej wraz z kwasem acetylosalicylowym (ASA) u dorosłych pacjentów z ostrymi zespołami wieńcowymi (OZW), w tym niestabilną dławicą piersiową, NSTEMI oraz STEMI. Lek ten skutecznie hamuje aktywację i agregację płytek krwi, co zmniejsza ryzyko powikłań zakrzepowych i poprawia rokowanie. Wskazaniem do terapii jest także prewencja wtórna u pacjentów po zawale mięśnia sercowego z wysokim ryzykiem zdarzeń zakrzepowych, definiowanym m.in. przez wiek ≥65 lat, cukrzycę wymagającą leczenia, wielonaczyniową chorobę wieńcową, przewlekłą chorobę nerek, wcześniejsze zawały oraz nawracające incydenty wieńcowe.
angioplastyka wieńcowa, antagonista receptora P2Y12, cukrzyca, kwas acetylosalicylowy, miażdżyca, niestabilna dławica piersiowa, NSTEMI, ostry zespół wieńcowy, płytki krwi, podwójna terapia przeciwpłytkowa, prewencja wtórna, przewlekła choroba nerek, ryzyko zakrzepowe, STEMI, tabletka powlekana, terapia przeciwpłytkowa, tikagrelor, wielonaczyniowa choroba wieńcowa, zawał mięśnia sercowego, zawał serca bez uniesienia odcinka ST, zawał serca z uniesieniem odcinka ST, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon substancji czynnych
Tikagrelor – Właściwości farmakodynamiczne
Tikagrelor, będący odwracalnym antagonistą receptora P2Y12 z grupy cyklopentylotriazolopirymidyn (CPTP), hamuje ADP-zależną aktywację i agregację płytek krwi, co przekłada się na zmniejszenie ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych, takich jak zgon, zawał mięśnia sercowego (MI) czy udar mózgu. Lek charakteryzuje się szybkim początkiem działania – zahamowanie agregacji płytek (IPA) wynosi około 41% po 30 minutach od dawki nasycającej 180 mg, osiągając maksymalnie 89% po 2-4 godzinach. W badaniu PLATO (n=18 624) tikagrelor w dawce 90 mg dwa razy na dobę w skojarzeniu z ASA (75-150 mg) wykazał istotną przewagę nad klopidogrelem 75 mg/dobę w zapobieganiu złożonemu punktowi końcowemu (zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych, MI, udar), z bezwzględną redukcją ryzyka (ARR) 1,9% i względną redukcją ryzyka (RRR) 16% w ciągu 12 miesięcy. Korzyści dotyczyły głównie redukcji zgonów sercowo-naczyniowych (ARR 1,1%, RRR 21%, p=0,0013) oraz zawałów mięśnia sercowego (ARR 1,1%, RRR 16%, p=0,0045). Tikagrelor zwiększa także lokalne stężenia adenozyny przez hamowanie ENT-1, co może wpływać na rozszerzenie naczyń i inne efekty zależne od adenozyny, choć kliniczne znaczenie tego mechanizmu pozostaje niejasne.
agregacja płytek krwi, aktywacja ADP-zależna, antagonista receptorowy, bezwzględna redukcja ryzyka, cukrzyca, cyklopentylotriazolopirymidyna, gruczolak wątroby, gruczolakorak, hamowanie agregacji płytek, inhibitor pompy protonowej, kwas acetylosalicylowy, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niestabilna dusznica bolesna, ostry zespół wieńcowy, pauza komorowa, pomostowanie aortalno-wieńcowe, powikłania zakrzepowe miażdżycy, przełom naczyniowo-okluzyjny, przewlekła niewydolność nerek, przezskórna interwencja wieńcowa, receptor P2Y12, udar mózgu, wielonaczyniowa choroba wieńcowa, względna redukcja ryzyka, zastoinowa niewydolność serca, zawał NSTEMI, zawał serca, zawał STEMI, zdarzenie sercowo-naczyniowe