dieta o obniżonej kaloryczności

Dieta o obniżonej kaloryczności to sposób żywienia, w którym całkowita wartość energetyczna posiłków jest mniejsza niż zapotrzebowanie energetyczne organizmu. Najczęściej deficyt kaloryczny wynosi 15-30% całkowitego zapotrzebowania energetycznego, co pozwala na bezpieczną i stopniową utratę masy ciała.

W praktyce klinicznej diety o obniżonej kaloryczności stosuje się w leczeniu nadwagi i otyłości, a także w przygotowaniu pacjentów do zabiegów operacyjnych. Należy pamiętać, że mimo redukcji kalorii, dieta powinna pozostać zbilansowana pod względem makro- i mikroskładników, aby zapobiec niedoborom pokarmowym.

Optymalne tempo redukcji masy ciała to 0,5-1 kg tygodniowo, co odpowiada deficytowi około 500-1000 kcal dziennie. Bardziej restrykcyjne diety (poniżej 1200 kcal dla kobiet i 1500 kcal dla mężczyzn) powinny być stosowane wyłącznie pod ścisłą kontrolą lekarza lub dietetyka, gdyż niosą ze sobą ryzyko niedoborów żywieniowych i zaburzeń metabolicznych.

W kontekście medycznym ważna jest indywidualizacja diety o obniżonej kaloryczności, uwzględniająca stan zdrowia pacjenta, choroby współistniejące oraz przyjmowane leki. Szczególnej uwagi wymagają pacjenci z cukrzycą, chorobami nerek, wątroby czy zaburzeniami lipidowymi.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl