prąd jonów sodowych
Prąd jonów sodowych to fundamentalny element elektrofizjologii komórkowej, powstający na skutek przemieszczania się jonów sodu (Na+) przez kanały sodowe w błonie komórkowej. Ma kluczowe znaczenie w generowaniu potencjału czynnościowego, szczególnie w komórkach pobudliwych, takich jak neurony i kardiomiocyty.
W warunkach spoczynkowych większość kanałów sodowych pozostaje zamknięta. Podczas depolaryzacji błony, kanały sodowe otwierają się, umożliwiając szybki napływ jonów Na+ zgodnie z ich gradientem elektrochemicznym. Ten gwałtowny napływ jonów sodowych do wnętrza komórki powoduje dalszą depolaryzację, odpowiadając za fazę 0 potencjału czynnościowego (gwałtowny wzrost potencjału).
Zaburzenia prądu jonów sodowych mogą prowadzić do różnych patologii, w tym arytmii serca (np. zespół długiego QT typu 3, zespół Brugadów), chorób nerwowo-mięśniowych i padaczki. Kanały sodowe są celem działania wielu leków, w tym antyarytmicznych klasy I (np. lidokaina, flekainid) oraz przeciwpadaczkowych (np. karbamazepina, fenytoina).
Badanie prądów jonowych sodowych ma istotne znaczenie w elektrofizjologii klinicznej, farmakologii i toksykologii. Techniki takie jak patch-clamp pozwalają na bezpośrednie pomiary aktywności kanałów sodowych, co przyczynia się do lepszego zrozumienia mechanizmów chorób i rozwoju nowych terapii ukierunkowanych na modulację tych kanałów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tonicard 300 mg
Propafenonu chlorowodorek, substancja czynna leku Tonicard, jest klasyfikowany jako lek przeciwarytmiczny klasy Ic wg Vaughana Williamsa (kod ATC: C01BC03). Dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 150 mg i 300 mg, propafenon działa poprzez stabilizację błon komórkowych mięśnia sercowego, głównie poprzez blokadę szybkiego prądu jonów sodowych. Efektem jest zwolnienie prędkości depolaryzacji kardiomiocytów oraz wydłużenie czasu przewodzenia impulsów w przedsionkach, węźle przedsionkowo-komorowym oraz układzie Hisa-Purkinjego, gdzie efekt jest najbardziej wyraźny. Ponadto lek podnosi próg stymulacji mięśnia sercowego i migotania komór, co zmniejsza pobudliwość elektryczną serca.
czas refrakcji, depolaryzacja błony komórkowej, dodatkowa droga przewodzenia, klasyfikacja Vaughana-Williamsa, lek przeciwarytmiczny klasy IC, mięsień sercowy, pobudliwość mięśnia sercowego, prąd jonów sodowych, próg migotania komór, próg stymulacji, propafenonu chlorowodorek, przewodzenie impulsów, stabilizacja błony komórkowej, tabletka powlekana, Tonicard, układ bodźcoprzewodzący serca, układ Hisa-Purkinjego, węzeł przedsionkowo-komorowy, właściwość β-adrenolityczna, zaburzenie rytmu serca, zespół Wolfa-Parkinsona-White’a - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tonicard 150 mg
Propafenon chlorowodorek, substancja czynna leku Tonicard dostępnego w tabletkach o dawkach 150 mg i 300 mg, jest klasyfikowany jako lek przeciwarytmiczny klasy Ic (kod ATC: C01BC03). Jego podstawowy mechanizm działania polega na stabilizacji błon komórkowych mięśnia sercowego poprzez blokadę szybkiego prądu jonów sodowych, co prowadzi do zwolnienia depolaryzacji komórek oraz wydłużenia czasu przewodzenia impulsów w przedsionkach, węźle przedsionkowo-komorowym oraz układzie Hisa-Purkinjego, z najsilniejszym efektem w tym ostatnim. Propafenon zwiększa próg stymulacji mięśnia sercowego oraz próg migotania komór, co zmniejsza pobudliwość elektryczną serca i stabilizuje rytm serca.
blokowanie kanału sodowego, czas refrakcji, depolaryzacja komórek, dodatkowa droga przewodzenia, działanie adrenolityczne, efekt elektrofizjologiczny, elektrofizjologia mięśnia sercowego, lek przeciwarytmiczny klasy IC, pobudliwość elektryczna, prąd jonów sodowych, próg migotania komór, propafenonu chlorowodorek, stabilizacja błony komórkowej, układ bodźco-przewodzący serca, układ Hisa-Purkinjego, węzeł przedsionkowo-komorowy, właściwość β-adrenolityczna, zespół preekscytacji, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a, zespół WPW