Właściwości farmakodynamiczne
Tonicard 150 mg

Propafenon chlorowodorek, substancja czynna leku Tonicard dostępnego w tabletkach o dawkach 150 mg i 300 mg, jest klasyfikowany jako lek przeciwarytmiczny klasy Ic (kod ATC: C01BC03). Jego podstawowy mechanizm działania polega na stabilizacji błon komórkowych mięśnia sercowego poprzez blokadę szybkiego prądu jonów sodowych, co prowadzi do zwolnienia depolaryzacji komórek oraz wydłużenia czasu przewodzenia impulsów w przedsionkach, węźle przedsionkowo-komorowym oraz układzie Hisa-Purkinjego, z najsilniejszym efektem w tym ostatnim. Propafenon zwiększa próg stymulacji mięśnia sercowego oraz próg migotania komór, co zmniejsza pobudliwość elektryczną serca i stabilizuje rytm serca.

Właściwości farmakodynamiczne propafenonu chlorowodorku

Propafenonu chlorowodorek jest substancją czynną produktu leczniczego Tonicard, dostępnego w postaci tabletek powlekanych o mocy 150 mg i 300 mg. W klasyfikacji farmakoterapeutycznej należy do leków przeciwarytmicznych klasy Ic według klasyfikacji Vaughana Williamsa, oznaczonych kodem ATC: C01BC03.1

Mechanizm działania na poziomie komórki

Podstawowym mechanizmem działania propafenonu jest stabilizacja błon komórkowych mięśnia sercowego. Substancja ta powoduje zmniejszenie szybkiego prądu jonów sodowych do wnętrza komórki, co prowadzi do zmian w elektrofizjologii mięśnia sercowego.2

Efekty elektrofizjologiczne

Propafenon wywołuje szereg efektów elektrofizjologicznych na poziomie układu bodźco-przewodzącego serca:

  • Zwolnienie prędkości depolaryzacji komórek mięśnia sercowego
  • Wydłużenie czasu przewodzenia impulsów w różnych strukturach serca, szczególnie w:
    • przedsionku
    • węźle przedsionkowo-komorowym
    • układzie Hisa-Purkinjego (efekt najbardziej zaznaczony)

3

Wpływ na pobudliwość mięśnia sercowego

Działanie propafenonu na pobudliwość elektryczną mięśnia sercowego obejmuje dwa główne mechanizmy:

  1. Zmniejszenie spontanicznej pobudliwości poprzez zwiększenie progu stymulacji mięśnia sercowego
  2. Zmniejszenie pobudliwości elektrycznej poprzez zwiększenie progu migotania komór

4

Efekty w zespołach preekscytacji

U pacjentów z zespołem WPW (Wolffa-Parkinsona-White’a) propafenon wykazuje zdolność hamowania przewodzenia impulsów w dodatkowych drogach przewodzenia. Efekt ten zachodzi poprzez:

  • Wydłużenie czasu refrakcji dodatkowej drogi przewodzenia
  • Całkowite zablokowanie drogi przewodzenia

5

Działanie adrenolityczne

Propafenon, oprócz głównego mechanizmu działania związanego z blokowaniem kanałów sodowych, wykazuje również słabe właściwości β-adrenolityczne. Efekt ten może przyczyniać się do jego działania przeciwarytmicznego poprzez wpływ na układ współczulny.6

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl