depolaryzacja komórek

Depolaryzacja komórek to proces polegający na zmianie potencjału błonowego komórki z ujemnego (spoczynkowego) na mniej ujemny lub dodatni. W stanie spoczynku wnętrze komórki jest naładowane ujemnie w stosunku do przestrzeni zewnątrzkomórkowej, co tworzy potencjał spoczynkowy wynoszący około -70 mV.

Mechanizm depolaryzacji opiera się na nagłym zwiększeniu przepuszczalności błony komórkowej dla jonów sodu (Na+), które gwałtownie napływają do wnętrza komórki. Proces ten jest kluczowy dla funkcjonowania komórek pobudliwych, takich jak neurony czy kardiomiocyty, umożliwiając generowanie i przewodzenie potencjałów czynnościowych.

W układzie nerwowym depolaryzacja inicjuje potencjał czynnościowy, który umożliwia przekazywanie sygnałów między neuronami. W mięśniu sercowym depolaryzacja jest niezbędna do koordynacji skurczów i prawidłowej pracy serca. Zaburzenia procesów depolaryzacji mogą prowadzić do poważnych dysfunkcji, takich jak arytmie serca czy zaburzenia neurologiczne.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tonicard 150 mg

Propafenon chlorowodorek, substancja czynna leku Tonicard dostępnego w tabletkach o dawkach 150 mg i 300 mg, jest klasyfikowany jako lek przeciwarytmiczny klasy Ic (kod ATC: C01BC03). Jego podstawowy mechanizm działania polega na stabilizacji błon komórkowych mięśnia sercowego poprzez blokadę szybkiego prądu jonów sodowych, co prowadzi do zwolnienia depolaryzacji komórek oraz wydłużenia czasu przewodzenia impulsów w przedsionkach, węźle przedsionkowo-komorowym oraz układzie Hisa-Purkinjego, z najsilniejszym efektem w tym ostatnim. Propafenon zwiększa próg stymulacji mięśnia sercowego oraz próg migotania komór, co zmniejsza pobudliwość elektryczną serca i stabilizuje rytm serca.
blokowanie kanału sodowego, czas refrakcji, depolaryzacja komórek, dodatkowa droga przewodzenia, działanie adrenolityczne, efekt elektrofizjologiczny, elektrofizjologia mięśnia sercowego, lek przeciwarytmiczny klasy IC, pobudliwość elektryczna, prąd jonów sodowych, próg migotania komór, propafenonu chlorowodorek, stabilizacja błony komórkowej, układ bodźco-przewodzący serca, układ Hisa-Purkinjego, węzeł przedsionkowo-komorowy, właściwość β-adrenolityczna, zespół preekscytacji, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a, zespół WPW
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Natrium chloratum 0,9% Baxter 9 mg/ml

Natrium Chloratum 0,9% Baxter to izotoniczny roztwór do infuzji zawierający chlorek sodu w stężeniu 9 mg/ml (9,0 g/l), co odpowiada 154 mmol/l jonów Na⁺ oraz 154 mmol/l jonów Cl⁻. Osmolarność preparatu wynosi około 308 mOsm/l, co zapewnia zgodność z ciśnieniem osmotycznym osocza krwi i minimalizuje ryzyko przesunięć płynów między przestrzenią śród- a pozakomórkową. Roztwór ten jest klasyfikowany farmakoterapeutycznie jako inny dożylny płyn uzupełniający (kod ATC: B05XX) i jest stosowany w celu uzupełnienia niedoborów elektrolitowych oraz utrzymania prawidłowej równowagi wodno-elektrolitowej organizmu, szczególnie w stanach wymagających terapii płynowej bez zaburzenia homeostazy osmotycznej komórek. pH roztworu mieści się w zakresie 4,5-7,0, co zapewnia kompatybilność z fizjologicznym środowiskiem organizmu.
ciśnienie osmotyczne, depolaryzacja komórek, elektrofizjologia serca, homeostaza wodno-elektrolitowa, metabolizm nerkowy, Na/K-ATPaza, niedobór wodno-elektrolitowy, osmolarność, płyn pozakomórkowy, pompa sodowo-potasowa, potencjał błonowy, potencjał czynnościowy, przekaźnictwo nerwowe, przestrzeń pozakomórkowa, przestrzeń śródkomórkowa, równowaga osmotyczna, równowaga wodno-elektrolitowa, roztwór do infuzji, terapia płynowa

depolaryzacja komórek

Powiązane wpisy

Właściwości farmakodynamiczne – Tonicard 150 mg

Właściwości farmakodynamiczne – Natrium chloratum 0,9% Baxter 9 mg/ml