stężenie solifenacyny w osoczu

Stężenie solifenacyny w osoczu to parametr farmakokinetyczny określający ilość tego leku przeciwcholinergicznego obecnego we krwi pacjenta. Solifenacyna to selektywny antagonista receptorów muskarynowych M3, stosowany głównie w leczeniu pęcherza nadreaktywnego (OAB) oraz nietrzymania moczu.

Maksymalne stężenie solifenacyny w osoczu (Cmax) osiągane jest zwykle po 3-8 godzinach od podania doustnego. Lek charakteryzuje się długim okresem półtrwania wynoszącym około 45-68 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Biodostępność solifenacyny wynosi około 90%, a jej metabolizm zachodzi głównie w wątrobie przy udziale cytochromu P450 3A4.

Monitorowanie stężenia solifenacyny w osoczu może być istotne u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek oraz u osób przyjmujących inhibitory CYP3A4, które mogą znacząco zwiększać stężenie leku w organizmie. Wartości terapeutyczne stężenia solifenacyny różnią się w zależności od dawki (zwykle 5-10 mg/dobę), a zbyt wysokie stężenie może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych, takich jak suchość w jamie ustnej, zaparcia czy zaburzenia widzenia.

Powiązane wpisy

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl