środek przeciwarytmiczny
Środek przeciwarytmiczny to substancja lecznicza stosowana w celu zapobiegania lub leczenia zaburzeń rytmu serca (arytmii). Arytmie mogą objawiać się jako zbyt szybka praca serca (tachykardia), zbyt wolna praca serca (bradykardia) lub nieregularne skurcze serca.
Leki przeciwarytmiczne dzielą się na klasy według klasyfikacji Vaughana-Williamsa, obejmujące: klasę I (blokery kanałów sodowych, z podgrupami Ia, Ib, Ic), klasę II (beta-adrenolityki), klasę III (blokery kanałów potasowych) oraz klasę IV (blokery kanałów wapniowych). Dodatkowo wyróżnia się nieklasyfikowane środki, takie jak digoksyna czy adenozyna.
Wybór odpowiedniego środka przeciwarytmicznego zależy od rodzaju arytmii, stanu klinicznego pacjenta oraz chorób współistniejących. Terapia musi być dobierana indywidualnie ze względu na wąski indeks terapeutyczny wielu leków przeciwarytmicznych i ryzyko działań niepożądanych, które mogą obejmować efekty proarytmiczne (paradoksalne nasilenie zaburzeń rytmu).
Monitorowanie stężenia leku we krwi, regularna ocena EKG oraz kontrola parametrów biochemicznych są niezbędne podczas terapii przeciwarytmicznej, szczególnie w przypadku stosowania leków z grupy I i III, które mogą wydłużać odstęp QT i zwiększać ryzyko groźnych dla życia arytmii komorowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Haloperydol – Przedawkowanie
Haloperydol, dostępny w formie tabletek (1 mg, 5 mg), kropli doustnych (2 mg/ml) oraz roztworu do wstrzykiwań (5 mg/ml), w przypadku przedawkowania wywołuje poważne objawy kliniczne, w tym nasilone objawy pozapiramidowe (wzmożone napięcie mięśni, drżenie), sedację, niedociśnienie lub częściej nadciśnienie tętnicze, a także ryzyko komorowych zaburzeń rytmu serca związanych z wydłużeniem odstępu QTc. W skrajnych przypadkach może dojść do śpiączki z depresją oddechową i stanem podobnym do wstrząsu, co stanowi bezpośrednie zagrożenie życia. Objawy pozapiramidowe pojawiają się przy znacznym przekroczeniu dawki terapeutycznej, natomiast sedacja może wystąpić nawet przy niewielkim jej przekroczeniu.
adrenalina, antidotum, depresja oddechowa, dializa, dopamina, drożność dróg oddechowych, drżenie mięśni, drżenie mięśniowe, haloperydol, komorowe zaburzenia rytmu, lek wazopresyjny, monitorowanie serca, nadciśnienie, niedociśnienie, niewydolność oddechowa, noradrenalina, objawy pozapiramidowe, parkinsonizm, rurka dotchawicza, rurka ustno-gardłowa, sedacja, środek przeciwarytmiczny, stan śpiączki, stan wstrząsowy, węgiel aktywowany, wentylacja mechaniczna, wydłużenie odstępu QTc, wzmożone napięcie mięśni, zapaść naczyniowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Decilosal 100 mg
Przedawkowanie cylostazolu w dawce 100 mg, zawartego w produkcie leczniczym Decilosal, może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych, takich jak silne bóle głowy, biegunka, tachykardia (>100 uderzeń/min) oraz różnorodne zaburzenia rytmu serca, które mogą stanowić zagrożenie życia. Objawy te zależą od dawki oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta. W przypadku ostrego przedawkowania kluczowe jest wdrożenie leczenia podtrzymującego oraz monitorowanie funkcji układu sercowo-naczyniowego, ze szczególnym uwzględnieniem EKG, ciśnienia tętniczego i stanu świadomości pacjenta.
akcja serca, arytmia serca, biegunka, ból głowy, ciśnienie tętnicze, cylostazol, dekontaminacja przewodu pokarmowego, działanie wazodylatacyjne, leczenie podtrzymujące, oddział intensywnej opieki medycznej, ostre przedawkowanie, parametry życiowe, płukanie żołądka, powikłania sercowo-naczyniowe, przewód pokarmowy, środek przeciwarytmiczny, stan świadomości, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia żołądkowo-jelitowe