rozrusznik zewnętrzny
Rozrusznik zewnętrzny to urządzenie medyczne stosowane tymczasowo do stymulacji elektrycznej serca pacjentów z zaburzeniami rytmu serca, takimi jak bradykardia czy blok przedsionkowo-komorowy. W przeciwieństwie do stałych rozruszników serca, które są implantowane chirurgicznie pod skórę pacjenta, rozrusznik zewnętrzny pozostaje poza ciałem chorego.
Urządzenie składa się z generatora impulsów elektrycznych oraz elektrod, które umieszcza się na klatce piersiowej pacjenta (stymulacja przezskórna) lub wprowadza do serca poprzez cewnik (stymulacja przezżylna). Rozrusznik zewnętrzny monitoruje rytm serca i wysyła impulsy elektryczne tylko wtedy, gdy jest to konieczne do utrzymania odpowiedniej częstości akcji serca.
Wskazaniami do zastosowania rozrusznika zewnętrznego są najczęściej ostre stany kliniczne wymagające natychmiastowej interwencji, takie jak zawał mięśnia sercowego powikłany blokiem przedsionkowo-komorowym, bradyarytmie objawowe, zatrzymanie krążenia w mechanizmie asystolii, a także jako zabezpieczenie w okresie oczekiwania na implantację stałego rozrusznika.
Stosowanie rozrusznika zewnętrznego wymaga ciągłego nadzoru medycznego i regularnej oceny stanu pacjenta. Jest to rozwiązanie tymczasowe, które w większości przypadków zastępuje się później stałym rozrusznikiem serca, jeśli zaburzenia rytmu serca utrzymują się.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Captopril Polfarmex 12,5 mg
Przedawkowanie kaptoprylu, będącego inhibitorem konwertazy angiotensyny, prowadzi do ciężkiego niedociśnienia tętniczego, wstrząsu, bradykardii oraz zaburzeń elektrolitowych, w tym hiperkaliemii, a także ostrej niewydolności nerek objawiającej się oligurią i wzrostem stężenia kreatyniny i mocznika. Mechanizmy patofizjologiczne obejmują nadmierną blokadę układu renina-angiotensyna-aldosteron, hipoperfuzję narządową i mózgową, a także bezpośredni wpływ na węzeł zatokowo-przedsionkowy. Wartości kliniczne obejmują bradykardię poniżej 60 uderzeń na minutę oraz konieczność monitorowania parametrów takich jak ciśnienie tętnicze, częstość rytmu serca, stężenia elektrolitów (zwłaszcza potasu), kreatyniny i mocznika.
aldosteron, angiotensyna II, atropina, bradykardia, hemodializa, hiperkaliemia, hipoperfuzja mózgowa, hipoperfuzja narządowa, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaptopryl, niedociśnienie, niewydolność nerek, oliguria, osłupienie, ostre uszkodzenie nerek, płukanie żołądka, pozycja przeciwwstrząsowa, równowaga kwasowo-zasadowa, rozrusznik zewnętrzny, stymulacja serca, układ renina-angiotensyna-aldosteron, węgiel aktywowany, wstrząs, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie hemodynamiczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – LisiHEXAL 20 20 mg
Przedawkowanie lizynoprylu, inhibitora konwertazy angiotensyny (ACE), może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak znaczne niedociśnienie tętnicze, wstrząs sercowo-naczyniowy, zaburzenia elektrolitowe (np. hiperkaliemia), niewydolność nerek z podwyższonym stężeniem kreatyniny, hiperwentylacja, tachykardia, bradykardia, zawroty głowy, lęk oraz suchy kaszel. Mechanizmy patofizjologiczne obejmują nadmierną blokadę układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA), co prowadzi do zaburzeń homeostazy wodno-elektrolitowej i hemodynamicznej. Objawy te wymagają natychmiastowej interwencji medycznej, a dane kliniczne dotyczące przedawkowania lizynoprylu u ludzi są ograniczone, co podkreśla konieczność szybkiego rozpoznania i odpowiedniego postępowania terapeutycznego.
angiotensyna II, bradykardia, elektrostymulacja serca, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemodializa, hiperwentylacja, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaszel suchy, katecholamina, kołatanie serca, lizynopryl, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, płukanie żołądka, rozrusznik zewnętrzny, saturacja, siarczan sodu, sól fizjologiczna, stężenie kreatyniny, tachykardia, układ renina-angiotensyna-aldosteron, węgiel aktywowany, wstrząs sercowo-naczyniowy, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zawrót głowy