jaskra pierwotna wrodzona

Jaskra pierwotna wrodzona (ang. primary congenital glaucoma, PCG) jest rzadką formą jaskry, która występuje od urodzenia lub w pierwszych latach życia dziecka. Charakteryzuje się nieprawidłowym rozwojem kąta przesączania, co prowadzi do zaburzeń odpływu cieczy wodnistej i podwyższonego ciśnienia wewnątrzgałkowego (IOP).

W obrazie klinicznym jaskry pierwotnej wrodzonej obserwuje się charakterystyczną triadę objawów: światłowstręt, łzawienie i kurcz powiek. Dodatkowo występuje powiększenie rogówki (megalocornea), obrzęk rogówki, pęknięcia błony Descemeta oraz powiększenie gałki ocznej (buftalmos). Nieleczona prowadzi do nieodwracalnych uszkodzeń nerwu wzrokowego i znacznego upośledzenia widzenia.

Leczenie jaskry pierwotnej wrodzonej jest przede wszystkim chirurgiczne. Najczęściej wykonywanymi zabiegami są goniotomia lub trabekulotomia, które mają na celu otwarcie kąta przesączania i ułatwienie odpływu cieczy wodnistej. W przypadkach opornych stosuje się również trabekulektomię, implantację zastawek lub procedury cyklodestrukcyjne. Farmakoterapia ma zazwyczaj charakter uzupełniający.

Jaskra pierwotna wrodzona ma podłoże genetyczne i jest najczęściej związana z mutacjami w genach CYP1B1 i LTBP2. Wczesne rozpoznanie i szybkie wdrożenie leczenia są kluczowe dla zachowania funkcji wzrokowych dziecka. Pacjenci wymagają długoterminowej, wielospecjalistycznej opieki okulistycznej oraz regularnych kontroli ciśnienia wewnątrzgałkowego.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl