skala Childa

Skala Childa-Pugha to narzędzie kliniczne stosowane do oceny stopnia niewydolności wątroby i rokowania u pacjentów z marskością wątroby. Została opracowana w 1964 roku przez Dr. C.G. Childa i Dr. J.G. Tureotte’a, a następnie zmodyfikowana przez Pugha w 1973 roku.

System klasyfikacji opiera się na pięciu parametrach klinicznych i laboratoryjnych: stężeniu bilirubiny i albuminy w surowicy, czasie protrombinowym (lub INR), obecności wodobrzusza oraz encefalopatii wątrobowej. Każdy parametr oceniany jest w skali od 1 do 3 punktów, gdzie wyższa liczba punktów odpowiada większemu nasileniu zaburzeń.

Na podstawie sumy punktów pacjentów klasyfikuje się do trzech grup: klasa A (5-6 punktów) – wyrównana marskość wątroby, klasa B (7-9 punktów) – umiarkowana niewydolność wątroby, klasa C (10-15 punktów) – zaawansowana niewydolność wątroby. Klasyfikacja ta ma istotne znaczenie w kwalifikacji pacjentów do zabiegów chirurgicznych, transplantacji wątroby oraz w prognozowaniu przeżycia.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl