wydłużenie QTcF

Wydłużenie QTcF (skorygowany odstęp QT według formuły Fridericia) to patologiczne wydłużenie odstępu QT w elektrokardiogramie, które jest skorygowane względem częstości akcji serca przy użyciu specyficznej formuły matematycznej.

Wydłużenie QTcF powyżej 450 ms u mężczyzn i 460 ms u kobiet uważane jest za nieprawidłowe, a wartości przekraczające 500 ms są uznawane za istotny czynnik ryzyka groźnych zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza torsades de pointes. Przyczyny wydłużenia QTcF obejmują czynniki wrodzone (zespół wydłużonego QT), polekowe (np. leki przeciwpsychotyczne, niektóre antybiotyki, leki przeciwarytmiczne), zaburzenia elektrolitowe (hipokaliemia, hipomagnezemia) oraz choroby strukturalne serca.

Monitorowanie QTcF jest szczególnie istotne podczas terapii lekami mogącymi wydłużać odstęp QT. Formuła Fridericia (QTcF = QT/RR^0.33) jest obecnie uznawana za dokładniejszą metodę korekcji niż klasyczna formuła Bazetta, zwłaszcza przy skrajnych wartościach częstości akcji serca, i jest preferowana w badaniach klinicznych oraz ocenie bezpieczeństwa kardiologicznego leków.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ondansetron B. Braun 0,08 mg/ml

Ondansetron, będący silnym i wybiórczym antagonistą receptorów 5HT3, jest skutecznym lekiem przeciwwymiotnym stosowanym w profilaktyce i leczeniu nudności oraz wymiotów wywołanych chemioterapią, radioterapią oraz w okresie pooperacyjnym. Jego mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów 5HT3 zarówno w obwodowym układzie nerwowym (jelito cienkie), jak i ośrodkowym (area postrema), co hamuje inicjację odruchu wymiotnego. W badaniach klinicznych u dzieci w wieku od 1 roku do 18 lat stosowano dawki dożylne 5 mg/m² powierzchni ciała lub 0,45 mg/kg masy ciała, a także doustne dawki 4-8 mg, uzyskując całkowite powstrzymanie wymiotów u 41-73% pacjentów. U najmłodszych dzieci (6-48 miesięcy) skuteczność potwierdzono przy dawkach 0,15 mg/kg mc. dożylnie, osiągając powstrzymanie wymiotów u 42-56% pacjentów. W profilaktyce pooperacyjnej u dzieci w wieku 1-24 miesięcy pojedyncza dawka 0,1 mg/kg mc. dożylnie znacząco zmniejszała częstość epizodów wymiotów (11% vs 28% placebo, p<0,0001).
antagonista receptora 5-hydroksytryptaminy, antagonista receptora serotoninowego 5HT3, area postrema, badanie z podwójnie ślepą próbą, chemioterapia i radioterapia, chemioterapia przeciwnowotworowa, deksametazon, elektrokardiogram, kontrola placebo, nerw błędny, nudności i wymioty pooperacyjne, odstęp QTc, opioidy, serotonina, wydłużenie QTcF, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sertranorm 50 mg

Sertranorm, zawierający sertralinę w dawkach 50 mg i 100 mg, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) o kodzie ATC N06AB06. Sertralina wykazuje silne i swoiste hamowanie wychwytu 5-HT, bez istotnego wpływu na noradrenalinę i dopaminę, co potwierdzono w badaniach in vitro i in vivo. W dawkach terapeutycznych hamuje wychwyt serotoniny w ludzkich płytkach krwi, nie wykazując działania pobudzającego, uspokajającego, przeciwcholinergicznego ani kardiotoksycznego. Badania kliniczne potwierdziły brak potencjału uzależniającego i niekorzystnego wpływu na funkcje psychomotoryczne. W leczeniu dużego zaburzenia depresyjnego stosowano dawki 50-200 mg/dobę, ze średnią dawką 70 mg/dobę u pacjentów, u których odsetek odpowiedzi na leczenie wyniósł 83,4% w porównaniu do 60,8% w grupie placebo. W badaniach dotyczących PTSD odnotowano lepszą odpowiedź u kobiet niż u mężczyzn, co może być związane z różnicami w czynnikach ryzyka i przebiegu choroby.
badanie porejestracyjne, chlorowodorek, duże zaburzenie depresyjne, działanie przeciwcholinergiczne, elektrofizjologia serca, funkcje poznawcze, nadużywanie substancji psychoaktywnych, przekaźnictwo katecholaminergiczne, receptor noradrenergiczny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, skala CGI Severity, skala Children’s Yale-Brown Obsessive Compulsive Scale, skala NIMH Global Obsessive Compulsive Scale, stadium Tannera, wskaźnik masy ciała, wychwyt serotoniny, wychwyt zwrotny noradrenaliny, wydłużenie QTcF, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zespół lęku pourazowego
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ondansetron B. Braun 0,16 mg/ml

Ondansetron, będący selektywnym antagonistą receptorów 5HT3, wykazuje skuteczne działanie przeciwwymiotne poprzez blokadę receptorów serotoninowych zarówno w obwodowym, jak i ośrodkowym układzie nerwowym. Mechanizm ten jest szczególnie istotny w zapobieganiu nudnościom i wymiotom indukowanym chemioterapią, radioterapią oraz w okresie pooperacyjnym. Badania farmakodynamiczne wykazały, że podanie ondansetronu w dawkach dożylnych 8 mg i 32 mg powoduje wydłużenie odstępu QTcF odpowiednio o 5,8 ms (7,8 ms górna granica 90% CI) i 19,6 ms (21,5 ms górna granica 90% CI), bez przekroczenia wartości 480 ms i bez istotnych zmian w odstępach PR i QRS, co wskazuje na względne bezpieczeństwo kardiologiczne leku. W populacji pediatrycznej skuteczność ondansetronu potwierdzono w licznych badaniach klinicznych, gdzie stosowano różne schematy dawkowania, m.in. 5 mg/m² pc. dożylnie oraz 0,45 mg/kg mc. dożylnie, osiągając całkowite powstrzymanie wymiotów u 41-73% pacjentów w zależności od badania i schematu terapeutycznego.
analiza ITT, antagonista receptora 5-hydroksytryptaminy, antagonista receptora serotoninowego 5HT3, area postrema, chemioterapia i radioterapia, deksametazon, działanie niepożądane, EKG, klasyfikacja ASA, nerw błędny, nudności i wymioty pooperacyjne, nudności wywołane chemioterapią, odruch wymiotny, odstęp PR, odstęp QTc, ondansetron, osocze, populacja pediatryczna, serotonina, wydłużenie QTcF, zdarzenie niepożądane, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ondansetron Accord 8 mg

Ondansetron Accord, będący antagonistą receptorów serotoninowych 5-HT3 (kod ATC: A04AA01), jest stosowany w profilaktyce i leczeniu nudności oraz wymiotów indukowanych chemioterapią cytotoksyczną, radioterapią oraz w okresie pooperacyjnym. Preparat dostępny jest w formie roztworu do wstrzykiwań w dawkach 4 mg (2 ml) i 8 mg (4 ml). Mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów 5-HT3 zarówno w obwodowym układzie nerwowym (jelito cienkie), jak i ośrodkowym (area postrema), co hamuje odruch wymiotny wywołany uwalnianiem serotoniny. Badania farmakodynamiczne wykazały, że podanie dożylne ondansetronu w dawkach 8 mg i 32 mg powoduje wydłużenie odstępu QTcF odpowiednio o 5,8 ms (górna granica 7,8 ms) i 19,6 ms (górna granica 21,5 ms), bez przekroczenia wartości 480 ms i bez istotnych zmian w odstępach PR i QRS.
antagonista receptora serotoninowego, antagonista receptorów 5-HT3, area postrema, badanie cross-over, badanie z podwójnie ślepą próbą, chemioterapia przeciwnowotworowa, deksametazon doustny, działanie niepożądane, działanie przeciwwymiotne, komora czwarta mózgu, nerw błędny, nudności i wymioty chemioterapeutyczne, nudności i wymioty pooperacyjne, odruch wymiotny, odstęp QTc, ondansetron dożylny, ośrodkowy układ nerwowy, prolaktyna w osoczu, radioterapia, status ASA, wydłużenie QTcF, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ondansetron B. Braun 2 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 2 mg/ml

Ondansetron B. Braun 2 mg/ml jest silnym, wybiórczym antagonistą receptorów serotoninowych 5HT3, stosowanym w profilaktyce i leczeniu nudności oraz wymiotów indukowanych chemioterapią, radioterapią oraz w okresie pooperacyjnym. Mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów 5HT3 zarówno w obwodowym, jak i ośrodkowym układzie nerwowym, co hamuje inicjację odruchu wymiotnego wywołanego uwalnianiem serotoniny. W badaniu elektrokardiograficznym wykazano, że dawka 32 mg dożylna podawana przez 15 minut powoduje wydłużenie odstępu QTcF o średnio 19,6 ms (górny limit 90% CI: 21,5 ms), natomiast dawka 8 mg – o 5,8 ms (górny limit 90% CI: 7,8 ms), bez przekroczenia wartości krytycznych QTcF >480 ms czy wydłużenia powyżej 60 ms. Nie stwierdzono istotnych zmian w odstępach PR i QRS.
analiza ITT, antagonista receptora 5HT3, area postrema, badanie randomizowane, całkowita odpowiedź, deksametazon, działanie niepożądane, działanie przeciwwymiotne, elektrokardiografia, klasyfikacja ASA, kontrola placebo, leczenie przeciwnowotworowe, leczenie ratunkowe, nerw błędny, nudności i wymioty indukowane chemioterapią, nudności i wymioty pooperacyjne, podwójnie ślepa próba, serotonina, wiek postkoncepcyjny, wydłużenie QT, wydłużenie QTcF, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Działania niepożądane – Bosutinib Zentiva 400 mg

Bosutinib Zentiva jest stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej (CML) oraz ostrej białaczki limfoblastycznej z chromosomem Philadelphia (ALL Ph+). Analiza bezpieczeństwa obejmująca 1372 pacjentów wykazała, że 98,3% zgłosiło co najmniej jedno działanie niepożądane, z czego 68,7% doświadczyło działań stopnia 3. lub 4. Najczęstsze działania niepożądane (≥20%) to biegunka (80,4%), nudności (41,5%), ból brzucha (35,6%), małopłytkowość (34,4%), wymioty (33,7%), wysypka (32,8%), zmęczenie (32,0%), podwyższenie aktywności AlAT (28,0%) i AspAT (22,5%), niedokrwistość (27,2%) oraz gorączka (23,4%). Działania niepożądane stopnia 3. lub 4. występowały najczęściej w postaci małopłytkowości (19,7%), wzrostu AlAT (14,6%), neutropenii (10,6%), biegunki (10,6%) i niedokrwistości (10,3%). Mediana czasu leczenia wynosiła 26,3 miesiąca, a działania niepożądane pojawiały się w różnym czasie, np. mediana czasu do pierwszej niedokrwistości to 29 dni, neutropenii 56 dni, a małopłytkowości 28 dni.
aktywność AlAT, aktywność AspAT, aktywność lipazy, bosutynib, dysfagia, gorączka neutropeniczna, granulocytopenia, hiperkaliemia, hipofosfatemia, inhibitor kinazy tyrozynowej, kinaza tyrozynowa BCR-ABL, małopłytkowość, nadciśnienie płucne, nadciśnienie płucne tętnicze, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, obrzęk płuc, oporność na leczenie, ostra białaczka limfoblastyczna Philadelphia, ostre uszkodzenie nerek, ostre zapalenie trzustki, piorunujące zapalenie wątroby, płyn w osierdziu, polekowe uszkodzenie wątroby, przewlekła białaczka szpikowa, reaktywacja wzw B, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczne zapalenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie QTcF, zapalenie osierdzia, zapalenie trzustki, zapalenie żołądka, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona

wydłużenie QTcF

Powiązane wpisy

Właściwości farmakodynamiczne – Ondansetron B. Braun 0,08 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne – Sertranorm 50 mg

Właściwości farmakodynamiczne – Ondansetron B. Braun 0,16 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne – Ondansetron Accord 8 mg

Właściwości farmakodynamiczne – Ondansetron B. Braun 2 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 2 mg/ml

Działania niepożądane – Bosutinib Zentiva 400 mg