ostra białaczka limfoblastyczna Philadelphia
Ostra białaczka limfoblastyczna Philadelphia-dodatnia (Ph+ ALL) to szczególny podtyp ostrej białaczki limfoblastycznej, charakteryzujący się obecnością chromosomu Philadelphia. Powstaje on w wyniku translokacji t(9;22)(q34;q11.2), prowadzącej do powstania genu fuzyjnego BCR-ABL1, kodującego konstytutywnie aktywną kinazę tyrozynową.
Obecność chromosomu Philadelphia w ALL wiąże się z gorszym rokowaniem i wyższym ryzykiem nawrotu choroby. Ph+ ALL stanowi około 25% przypadków ALL u dorosłych i 2-4% przypadków u dzieci. U pacjentów pediatrycznych częściej występuje w starszych grupach wiekowych i wiąże się z wyższą liczbą białych krwinek przy rozpoznaniu.
Wprowadzenie inhibitorów kinazy tyrozynowej (TKI), takich jak imatynib, dazatynib czy ponatynib, znacząco poprawiło rokowanie w tej grupie pacjentów. Standardem postępowania jest obecnie leczenie skojarzone obejmujące chemioterapię indukującą remisję, konsolidację z TKI oraz w wybranych przypadkach allogeniczne przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych. U pacjentów starszych lub niekwalifikujących się do intensywnej chemioterapii rozważa się schematy mniej toksyczne w połączeniu z TKI.
Monitorowanie choroby resztkowej (MRD) metodami molekularnymi ma kluczowe znaczenie w ocenie odpowiedzi na leczenie i planowaniu dalszej terapii. Wczesna identyfikacja mutacji warunkujących oporność na TKI pozwala na odpowiednią modyfikację leczenia i poprawę wyników terapeutycznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Leuzek 100 mg
Imatynib, metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą znacząco wpływać na jego stężenie w osoczu. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, zwiększają Cmax imatynibu o 26% i AUC o 40%, co wymaga ostrożności i ewentualnej redukcji dawki. Z kolei induktory CYP3A4, np. ryfampicyna, obniżają Cmax i AUC imatynibu odpowiednio o 54% i 74%, co może prowadzić do niepowodzenia terapeutycznego i wskazuje na konieczność unikania jednoczesnego stosowania. Imatynib hamuje również metabolizm innych leków metabolizowanych przez CYP3A4 i CYP2D6, powodując wzrost ich stężeń, co jest szczególnie istotne w przypadku leków o wąskim indeksie terapeutycznym, takich jak cyklosporyna, takrolimus, pimozyd, fentanyl czy metoprolol (wzrost Cmax i AUC o 23%). Monitorowanie kliniczne i dostosowanie dawkowania tych leków jest zalecane.
alkaloid sporyszu, antybiotyk makrolidowy, azol przeciwgrzybiczy, bloker kanału wapniowego, CYP2D6, CYP3A4, cytochrom P450, działanie niepożądane, dziurawiec zwyczajny, glejak złośliwy, heparyna niskocząsteczkowa, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, ketokonazol, L-asparaginaza, lek antyarytmiczny, lek immunosupresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwnowotworowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lewotyroksyna, mielosupresja, O-glukuronidacja paracetamolu, opioidowy lek przeciwbólowy, ostra białaczka limfoblastyczna Philadelphia, pochodna kumaryny, rabdomioliza, ryfampicyna, statyna, symwastatyna, triazolobenzodiazepina, tyreoidektomia, warfaryna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Daruph 79 mg
Profil bezpieczeństwa dazatynibu został oceniony na podstawie badań klinicznych obejmujących 2900 pacjentów, w tym 324 dorosłych z nowo rozpoznaną przewlekłą białaczką szpikową (CML) w fazie przewlekłej, 2388 dorosłych z opornością lub nietolerancją imatynibu oraz 188 dzieci i młodzieży. Mediana czasu leczenia wynosiła 19,2 miesiąca u dorosłych (zakres 0–93,2 miesiąca) i 26,3 miesiąca u dzieci i młodzieży (zakres 0–99,6 miesiąca). Działania niepożądane wystąpiły u większości pacjentów, prowadząc do przerwania terapii u 19% dorosłych i 1,5% dzieci. Profil bezpieczeństwa u dzieci był zbliżony do dorosłych, z wyjątkiem braku przypadków wysięku osierdziowego, opłucnowego, obrzęku płuc i nadciśnienia płucnego. W randomizowanym badaniu u pacjentów z nowo rozpoznaną CML mediana czasu leczenia wynosiła około 60 miesięcy, a u pacjentów z CML w fazie przewlekłej 29 miesięcy (zakres 0–92,9 miesiąca).
dazatynib, nadciśnienie płucne, obrzęk płuc, ostra białaczka limfoblastyczna Philadelphia, posocznica, przewlekła białaczka szpikowa, przewlekła faza CML, wirus cytomegalii, wirus zapalenia wątroby typu B, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy, zaawansowana CML, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie pasożytnicze, zakażenie przewodu pokarmowego, zapalenie płuc - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dasatinib Zentiva 50 mg
Dasatinib Zentiva, zawierający dazatynib, jest inhibitorem kinazy tyrozynowej stosowanym w leczeniu białaczek z chromosomem Philadelphia (Ph+), w tym przewlekłej białaczki szpikowej (CML) w fazie przewlekłej, akceleracji i przełomu blastycznego oraz ostrej białaczki limfoblastycznej (ALL) Ph+. Lek dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 20 mg, 50 mg, 80 mg, 100 mg i 140 mg, zawierających odpowiednio 28 mg, 69 mg, 111 mg, 138 mg i 194 mg laktozy jednowodnej. Dasatinib jest wskazany zarówno u dorosłych, jak i u pacjentów pediatrycznych, szczególnie w przypadku oporności lub nietolerancji na wcześniejsze leczenie, w tym imatynibem. U dzieci z nowo rozpoznaną Ph+ ALL zaleca się stosowanie dazatynibu w skojarzeniu z chemioterapią.
białaczka Philadelphia, chemioterapia skojarzona, chromosom Philadelphia, dazatynib, faza akceleracji, faza przewlekła, imatynib, inhibitor kinazy tyrozynowej, kinaza BCR-ABL, laktoza jednowodna, limfoblastyczna postać przełomu blastycznego, odpowiedź cytogenetyczna, odpowiedź hematologiczna, oporność na leczenie, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka limfoblastyczna Philadelphia, przełom blastyczny, przewlekła białaczka szpikowa, przewlekła białaczka szpikowa w fazie przewlekłej, translokacja chromosomowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Imatinib Altan 100 mg
Imatinib Altan to lek dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 100 mg i 400 mg imatynibu (w postaci imatynibu mezylanu), stosowany w leczeniu Ph+ ostrej białaczki limfoblastycznej (ALL) u dorosłych oraz dzieci i młodzieży, zarówno w nowo rozpoznanych przypadkach (w skojarzeniu z chemioterapią), jak i w nawracających lub opornych na leczenie (monoterapia). Ponadto, lek jest wskazany u dorosłych pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi/mieloproliferacyjnymi (MDS/MPD) związanymi z rearanżacją genu PDGFR, zaawansowanym zespołem hipereozynofilowym (HES) oraz przewlekłą białaczką eozynofilową (CEL) z rearanżacją FIP1L1-PDGFRα. Imatinib Altan znajduje także zastosowanie w leczeniu nieoperacyjnego oraz nawracającego guzowatego włókniakomięsaka skóry (DFSP) u dorosłych, którzy nie kwalifikują się do zabiegu chirurgicznego.
białaczka Ph+, chemioterapia skojarzona, guzowaty włókniakomięsak skóry, kapsułka twarda, MDS/MPD, monoterapia, odpowiedź cytogenetyczna, odpowiedź hematologiczna, ostra białaczka limfoblastyczna Philadelphia, przewlekła białaczka eozynofilowa, rearanżacja FIP1L1-PDGFRα, rearanżacja genu PDGFR, receptor PDGFR, transplantacja szpiku, zespół hipereozynofilowy, zespół mielodysplastyczny/mieloproliferacyjny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Imatinib Sandoz 400 mg
Imatinib Sandoz, zawierający imatynib w formie mezylanu, jest wskazany w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej z chromosomem Philadelphia (CML Ph+) u dorosłych oraz dzieci i młodzieży, zarówno w nowo rozpoznanej fazie przewlekłej, jak i w fazie akceleracji oraz przełomu blastycznego. Lek stosuje się również w ostrej białaczce limfoblastycznej Ph+ (Ph+ ALL) w skojarzeniu z chemioterapią lub jako monoterapia w nawrotach. Ponadto, imatynib jest zalecany u dorosłych pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi/mieloproliferacyjnymi (MDS/MPD) z rearanżacją PDGFR, zaawansowanym zespołem hipereozynofilowym (HES) i przewlekłą białaczką eozynofilową (CEL) z rearanżacją FIP1L1-PDGFRα. W onkologii mięsaków miękkich imatynib znajduje zastosowanie w leczeniu nieoperacyjnych lub przerzutowych guzów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST) oraz dermatofibrosarcoma protuberans (DFSP), zarówno w terapii zaawansowanej, jak i adjuwantowej (w przypadku GIST z wysokim ryzykiem nawrotu). Tabletki dostępne są w dawkach 100 mg i 400 mg, z możliwością podziału na równe części, co umożliwia indywidualizację terapii w zależności od wskazań, wieku pacjenta oraz funkcji narządów.
chromosom Philadelphia, dysfagia, faza akceleracji, guzowaty włókniakomięsak skóry, imatynib, interferon alfa, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, odpowiedź cytogenetyczna, ostra białaczka limfoblastyczna Philadelphia, przełom blastyczny, przeszczepienie szpiku, przewlekła białaczka eozynofilowa, przewlekła białaczka szpikowa Philadelphia, rearanżacja FIP1L1-PDGFRα, rearanżacja genu PDGFR, terapia adjuwantowa, transplantacja szpiku, zespół hipereozynofilowy, zespół mielodysplastyczny/mieloproliferacyjny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bosutinib Zentiva 400 mg
Bosutinib Zentiva jest stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej (CML) oraz ostrej białaczki limfoblastycznej z chromosomem Philadelphia (ALL Ph+). Analiza bezpieczeństwa obejmująca 1372 pacjentów wykazała, że 98,3% zgłosiło co najmniej jedno działanie niepożądane, z czego 68,7% doświadczyło działań stopnia 3. lub 4. Najczęstsze działania niepożądane (≥20%) to biegunka (80,4%), nudności (41,5%), ból brzucha (35,6%), małopłytkowość (34,4%), wymioty (33,7%), wysypka (32,8%), zmęczenie (32,0%), podwyższenie aktywności AlAT (28,0%) i AspAT (22,5%), niedokrwistość (27,2%) oraz gorączka (23,4%). Działania niepożądane stopnia 3. lub 4. występowały najczęściej w postaci małopłytkowości (19,7%), wzrostu AlAT (14,6%), neutropenii (10,6%), biegunki (10,6%) i niedokrwistości (10,3%). Mediana czasu leczenia wynosiła 26,3 miesiąca, a działania niepożądane pojawiały się w różnym czasie, np. mediana czasu do pierwszej niedokrwistości to 29 dni, neutropenii 56 dni, a małopłytkowości 28 dni.
aktywność AlAT, aktywność AspAT, aktywność lipazy, bosutynib, dysfagia, gorączka neutropeniczna, granulocytopenia, hiperkaliemia, hipofosfatemia, inhibitor kinazy tyrozynowej, kinaza tyrozynowa BCR-ABL, małopłytkowość, nadciśnienie płucne, nadciśnienie płucne tętnicze, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, obrzęk płuc, oporność na leczenie, ostra białaczka limfoblastyczna Philadelphia, ostre uszkodzenie nerek, ostre zapalenie trzustki, piorunujące zapalenie wątroby, płyn w osierdziu, polekowe uszkodzenie wątroby, przewlekła białaczka szpikowa, reaktywacja wzw B, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczne zapalenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie QTcF, zapalenie osierdzia, zapalenie trzustki, zapalenie żołądka, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Imatinib Altan 100 mg
Imatinib Altan jest wskazany do leczenia hematologicznych nowotworów złośliwych oraz mięsaków złośliwych, a jego dawkowanie zależy od konkretnej jednostki chorobowej i stanu pacjenta. U dorosłych z Ph+ ALL zalecana dawka wynosi 600 mg/dobę, podawana w skojarzeniu z chemioterapią lub jako monoterapia w przypadku nawrotu. U dzieci z Ph+ ALL dawka ustalana jest na podstawie powierzchni ciała (340 mg/m², max. 600 mg). W MDS/MPD stosuje się 400 mg/dobę, a w HES/CEL początkowo 100 mg/dobę z możliwością zwiększenia do 400 mg. W DFSP dawka wynosi 800 mg/dobę, podzielona na dwie dawki po 400 mg. Imatinib podaje się doustnie podczas posiłku, popijając dużą ilością wody, co zmniejsza ryzyko podrażnienia przewodu pokarmowego. W przypadku pacjentów niepołykających kapsułek, zawartość można rozpuścić w niegazowanej wodzie lub soku jabłkowym, z zachowaniem ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym ze względu na potencjalną toksyczność na rozrodczość.
aminotransferaza wątrobowa, AspAT, aspiracja szpiku kostnego, białaczka oporna na leczenie, bilirubina, biopsja, chemioterapia, działanie niepożądane pozahematologiczne, farmakokinetyka, faza indukcji, granulocyt obojętnochłonny, guzowaty włókniakomięsak skóry, leczenie podtrzymujące, mięsak złośliwy, neutropenia, nowotwór hematologiczny, ostra białaczka limfoblastyczna Philadelphia, podrażnienie przewodu pokarmowego, progresja choroby, trombocytopenia, zespół hipereozynofilowy, zespół mielodysplastyczny