Dawkowanie i sposób podawania
Imatinib Altan 100 mg
Imatinib Altan jest wskazany do leczenia hematologicznych nowotworów złośliwych oraz mięsaków złośliwych, a jego dawkowanie zależy od konkretnej jednostki chorobowej i stanu pacjenta. U dorosłych z Ph+ ALL zalecana dawka wynosi 600 mg/dobę, podawana w skojarzeniu z chemioterapią lub jako monoterapia w przypadku nawrotu. U dzieci z Ph+ ALL dawka ustalana jest na podstawie powierzchni ciała (340 mg/m², max. 600 mg). W MDS/MPD stosuje się 400 mg/dobę, a w HES/CEL początkowo 100 mg/dobę z możliwością zwiększenia do 400 mg. W DFSP dawka wynosi 800 mg/dobę, podzielona na dwie dawki po 400 mg. Imatinib podaje się doustnie podczas posiłku, popijając dużą ilością wody, co zmniejsza ryzyko podrażnienia przewodu pokarmowego. W przypadku pacjentów niepołykających kapsułek, zawartość można rozpuścić w niegazowanej wodzie lub soku jabłkowym, z zachowaniem ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym ze względu na potencjalną toksyczność na rozrodczość.
Dawkowanie i sposób podawania leku Imatinib Altan
Leczenie produktem Imatinib Altan powinno być prowadzone przez lekarza posiadającego doświadczenie w terapii hematologicznych nowotworów złośliwych oraz mięsaków złośliwych, w zależności od leczonego schorzenia. Prawidłowe dawkowanie oraz skuteczny monitoring stanu pacjenta są kluczowe dla powodzenia terapii 1.
Ogólne zasady dawkowania
Lek Imatinib Altan należy przyjmować doustnie podczas posiłku, popijając dużą szklanką wody, co minimalizuje ryzyko podrażnienia przewodu pokarmowego. Dawkowanie różni się w zależności od jednostki chorobowej oraz stanu pacjenta 2:
- Dawki 400 mg lub 600 mg podaje się raz na dobę
- Dawkę 800 mg należy podzielić na dwie dawki po 400 mg (rano i wieczorem) 3
U pacjentów (szczególnie dzieci), którzy nie mogą połknąć kapsułek, zawartość kapsułki można rozpuścić w szklance niegazowanej wody lub soku jabłkowego. Ważne jest zachowanie szczególnej ostrożności przez kobiety w wieku rozrodczym przygotowujące taką formę leku, gdyż badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na rozrodczość. Należy unikać kontaktu proszku ze skórą, oczami oraz nie wdychać go. Po przygotowaniu leku bezwzględnie należy umyć ręce 4.
Dawkowanie w Ph+ ALL u pacjentów dorosłych
U dorosłych pacjentów z ostrą białaczką limfoblastyczną z chromosomem Philadelphia (Ph+ ALL) zalecana dawka Imatinib Altan wynosi 600 mg na dobę. Leczenie powinno odbywać się pod nadzorem hematologów doświadczonych w prowadzeniu pacjentów z tą chorobą 5.
W przypadku nowo rozpoznanej Ph+ ALL, Imatinib Altan w dawce 600 mg na dobę stosuje się w skojarzeniu z chemioterapią w fazie indukcji, konsolidacji i leczenia podtrzymującego. Czas trwania leczenia może różnić się w zależności od wybranego protokołu terapeutycznego, jednak dłuższa ekspozycja na Imatinib Altan zwykle daje lepsze wyniki 6.
U pacjentów z nawracającą lub oporną na leczenie Ph+ ALL, monoterapia Imatinib Altan w dawce 600 mg na dobę jest bezpieczna i skuteczna. Terapię można prowadzić do czasu wystąpienia progresji choroby 7.
Dawkowanie w Ph+ ALL u dzieci
U dzieci z Ph+ ALL dawkowanie ustala się na podstawie powierzchni ciała. Zalecana dobowa dawka wynosi 340 mg/m², przy czym dawka całkowita nie powinna przekraczać 600 mg 8.
Dawkowanie w MDS/MPD
U dorosłych pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi/mieloproliferacyjnymi (MDS/MPD) zalecana dawka Imatinib Altan wynosi 400 mg na dobę. Leczenie powinno być kontynuowane do momentu wystąpienia progresji choroby. W badaniach klinicznych mediana czasu leczenia wynosiła 47 miesięcy (zakres od 24 dni do 60 miesięcy) 9.
Dawkowanie w HES/CEL
Dla pacjentów dorosłych z zespołem hipereozynofilowym/przewlekłą białaczką eozynofilową (HES/CEL) zalecana początkowa dawka Imatinib Altan wynosi 100 mg na dobę. W przypadku niewystarczającej odpowiedzi na leczenie i braku reakcji niepożądanych można rozważyć zwiększenie dawki do 400 mg. Leczenie należy kontynuować tak długo, jak długo pacjent odnosi z niego korzyść 10.
Dawkowanie w DFSP
U dorosłych pacjentów z guzowatym włókniakomięsakiem skóry (DFSP) zalecana dawka Imatinib Altan wynosi 800 mg na dobę 11.
Modyfikacje dawkowania ze względu na działania niepożądane
Pozahematologiczne działania niepożądane
W przypadku wystąpienia ciężkich pozahematologicznych działań niepożądanych należy przerwać leczenie produktem Imatinib Altan do czasu ich ustąpienia. Następnie, w zależności od początkowego stopnia ciężkości zdarzenia niepożądanego, można wznowić odpowiednie leczenie 12.
Jeśli stężenie bilirubiny przekroczy 3-krotnie górną granicę normy lub aktywność aminotransferaz wątrobowych przekroczy 5-krotnie górną granicę normy, należy wstrzymać podawanie Imatinib Altan do czasu, gdy:
- stężenie bilirubiny będzie mniejsze niż 1,5-krotna wartość górnej granicy normy
- aktywność aminotransferaz będzie mniejsza niż 2,5-krotna wartość górnej granicy normy 13
Następnie można kontynuować leczenie Imatinib Altan w zmniejszonych dawkach dobowych:
- U dorosłych: zmniejszenie z 400 mg do 300 mg, z 600 mg do 400 mg, lub z 800 mg do 600 mg
- U dzieci: zmniejszenie z 340 mg/m² pc. do 260 mg/m² pc. na dobę 14
Hematologiczne działania niepożądane
W przypadku ciężkiej neutropenii lub trombocytopenii zaleca się zmniejszenie dawki leku lub przerwanie leczenia zgodnie z poniższą tabelą 15.
| Wskazanie i dawka początkowa | Kryteria hematologiczne | Zalecane postępowanie |
|---|---|---|
| HES/CEL (dawka początkowa 100 mg) | ANC < 1,0 x 10⁹/l i (lub) płytki krwi < 50 x 10⁹/l | 1. Przerwać podawanie Imatinib Altan, aż do chwili, gdy ANC ≥ 1,5 x10⁹/l, a płytki krwi ≥ 75 x 10⁹/l. 2. Ponownie rozpocząć leczenie Imatinib Altan w dawce stosowanej uprzednio (tj. przed wystąpieniem ciężkiego działania niepożądanego). |
| ANC < 0,5 x 10⁹/l i (lub) płytki krwi < 10 x 10⁹/l | 1. Przerwać podawanie Imatinib Altan, aż do chwili, gdy ANC ≥ 1,5 x10⁹/l, a płytki krwi ≥ 75 x 10⁹/l. 2. Ponownie rozpocząć leczenie Imatinib Altan w dawce stosowanej uprzednio (tj. przed wystąpieniem ciężkiego działania niepożądanego). 3. W przypadku ponownego zmniejszenia ANC < 1,0 x 10⁹/l i (lub) płytek krwi < 50 x 10⁹/l, powtórzyć postępowanie podane w punkcie 1, a następnie wrócić do podawania Imatinib Altan w dawce zmniejszonej do 300 mg. |
|
| MDS/MPD (dawka początkowa 400 mg) HES/CEL (w dawce 400 mg) |
ANC < 1,0 x 10⁹/l i (lub) płytki krwi < 50 x 10⁹/l | 1. Sprawdzić, czy niedobór krwinek jest spowodowany białaczką (aspiracja szpiku lub biopsja). 2. Jeśli niedobór krwinek nie ma związku z białaczką, należy zmniejszyć dawkę Imatinib Altan do 300 mg. 3. Jeśli niedobór krwinek utrzymuje się przez okres 2 tygodni, dawkę należy zmniejszyć do 200 mg. 4. Jeśli niedobór krwinek utrzymuje się przez okres 4 tygodni i nadal nie jest spowodowany białaczką, należy przerwać leczenie do czasu, gdy ANC ≥ 1 x 10⁹/l i płytki krwi ≥ 20 x 10⁹/l. Następnie, należy ponownie podjąć leczenie podając dawkę 300 mg. |
| Ph+ ALL (dawka początkowa 600 mg) | aANC < 0,5 x 10⁹/l i (lub) płytki krwi < 10 x 10⁹/l | 1. Sprawdzić, czy niedobór krwinek jest spowodowany białaczką (aspiracja szpiku lub biopsja). 2. Jeśli niedobór krwinek nie ma związku z białaczką, należy zmniejszyć dawkę Imatinib Altan do 400 mg. 3. Jeśli niedobór krwinek utrzymuje się przez okres 2 tygodni, dawkę należy zmniejszyć do 300 mg. 4. Jeśli niedobór krwinek utrzymuje się przez okres 4 tygodni i nadal nie jest spowodowany białaczką, należy przerwać leczenie do czasu, gdy ANC ≥ 1 x 10⁹/l i płytki krwi ≥ 20 x 10⁹/l. Następnie, należy ponownie podjąć leczenie podając dawkę 300 mg. |
| DFSP (w dawce 800 mg) | ANC < 1 x 10⁹/l i (lub) płytki krwi < 50 x 10⁹/l | 1. Przerwać leczenie Imatinib Altan do czasu, gdy ANC ≥ 1,5 x 10⁹/l i płytki krwi ≥ 75 x 10⁹/l. 2. Wznowić leczenie Imatinib Altan w dawce 600 mg. 3. W razie ponownego zmniejszenia ANC < 1,0 x 10⁹/l i (lub) płytek krwi < 50 x 10⁹/l, powtórzyć postępowanie podane w punkcie 1, a następnie wrócić do podawania Imatinib Altan w dawce zmniejszonej do 400 mg. |
ANC (ang. Absolute Neutrophil Count) = bezwzględna liczba granulocytów obojętnochłonnych
a występujące po co najmniej 1 miesiącu leczenia 16
Szczególne populacje pacjentów
Dzieci i młodzież
Brak doświadczenia dotyczącego stosowania imatynibu u dzieci z Ph+ALL w wieku poniżej 1 roku. Doświadczenie dotyczące stosowania u dzieci z MDS/MPD, DFSP i HES/CEL jest bardzo ograniczone 17.
W badaniach klinicznych nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności imatynibu u dzieci z MDS/MPD, DFSP i HES/CEL w wieku poniżej 18 lat, dlatego nie można ustalić zaleceń dotyczących dawkowania dla tej grupy pacjentów 18.
Niewydolność wątroby
Ponieważ imatynib jest głównie metabolizowany przez wątrobę, pacjentom z zaburzeniami czynności wątroby (łagodnymi, umiarkowanymi lub ciężkimi) należy podawać minimalną zalecaną dawkę 400 mg na dobę. Dawkę tę można zmniejszyć w przypadku nietolerancji 19.
| Klasyfikacja zaburzeń wątroby | ||
|---|---|---|
| Stopień zaburzeń | Parametry | |
| Łagodne | Bilirubina całkowita: =1,5 GGN AspAT: > GGN (może być w normie lub < GGN, jeśli bilirubina całkowita > GGN) |
|
| Umiarkowane | Bilirubina całkowita: > 1,5–3,0 GGN AspAT: dowolna wartość |
|
| Ciężkie | Bilirubina całkowita: > 3–10 GGN AspAT: dowolna wartość |
|
GGN = górna granica normy
AspAT = aminotransferaza asparaginianowa 20
Niewydolność nerek
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub dializowani powinni otrzymywać minimalną zalecaną dawkę 400 mg na dobę jako dawkę początkową. U tych pacjentów zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności. W przypadku nietolerancji dawka może zostać zmniejszona. Jeśli dawka jest dobrze tolerowana, a brak jest zadowalającej skuteczności, dawka może zostać zwiększona 21.
Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku
Nie prowadzono osobnych badań farmakokinetyki imatynibu u osób w podeszłym wieku. W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów, wśród których ponad 20% było w wieku powyżej 65 lat, nie stwierdzono istotnych różnic farmakokinetycznych związanych z wiekiem. Nie ma konieczności specjalnego dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku 22.
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania