uszkodzenie Hill-Sachsa
Uszkodzenie Hill-Sachsa to charakterystyczne wgniecenie (impresja) w tylno-bocznej części głowy kości ramiennej, powstające w wyniku zwichnięcia stawu ramiennego. Do uszkodzenia dochodzi, gdy głowa kości ramiennej uderza o przedni brzeg panewki stawowej (obrąbek) podczas zwichnięcia przedniego barku.
Uszkodzenie to występuje u około 40-90% pacjentów z przednim zwichnięciem stawu ramiennego. Rozmiar impresji może być różny – od niewielkiego, klinicznie nieistotnego ubytku po rozległe uszkodzenie obejmujące znaczną część głowy kości ramiennej. Duże uszkodzenia Hill-Sachsa (zwłaszcza przekraczające 25% powierzchni głowy kości ramiennej) często współistnieją z uszkodzeniem Bankarta i zwiększają ryzyko nawrotowych zwichnięć barku.
Diagnostyka uszkodzenia Hill-Sachsa opiera się przede wszystkim na badaniach obrazowych. W RTG widoczne jest charakterystyczne zagłębienie w tylno-bocznej części głowy kości ramiennej, jednak badanie to ma ograniczoną czułość przy mniejszych uszkodzeniach. Złotym standardem diagnostycznym pozostaje rezonans magnetyczny (MRI) oraz artrografia MR, które pozwalają precyzyjnie określić wielkość i lokalizację uszkodzenia.
Leczenie uszkodzenia Hill-Sachsa zależy od jego wielkości oraz współistniejących uszkodzeń. Małe, nieistotne klinicznie uszkodzenia zwykle nie wymagają specyficznego leczenia. W przypadku dużych ubytków, zwłaszcza przy nawracających zwichnięciach, może być konieczne leczenie operacyjne technikami wypełniania ubytku (remplissage), allograftem lub procedurą Latarjet.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zwichnięcie stawu ramiennego – Patofizjologia i mechanizm
Zwichnięcie stawu ramiennego, stanowiące około 45% wszystkich zwichnięć dużych stawów, charakteryzuje się przemieszczeniem głowy kości ramiennej poza panewkę stawową. Najczęstszym typem jest zwichnięcie przednie (95-98%), powstające najczęściej w wyniku nadmiernego odwiedzenia i rotacji zewnętrznej ramienia lub upadku na wyciągniętą rękę. Typowe uszkodzenia to uszkodzenie Bankarta (około 95% przypadków), Hill-Sachsa (35-40%) oraz uszkodzenia więzadeł i torebki stawowej. Zwichnięcia tylne (2-4%) i dolne (<1%) są rzadsze, ale często wiążą się z poważniejszymi uszkodzeniami nerwowo-naczyniowymi, np. nerwu pachowego (około 37-40%). Stabilność stawu ramiennego zależy głównie od struktur miękkich: więzadeł, obrąbka panewkowego oraz mięśni stożka rotatorów, a nie od anatomii kostnej, co tłumaczy jego podatność na zwichnięcia.
choroba zwyrodnieniowa stawu, głowa kości ramiennej, luxatio erecta, martwica głowy kości ramiennej, mięsień stożka rotatorów, napad drgawkowy, nerw pachowy, obrąbek panewkowy, panewka stawu ramiennego, porażenie prądem, uszkodzenie Bankarta, uszkodzenie HAGL, uszkodzenie Hill-Sachsa, uszkodzenie naczyniowo-nerwowe, zwichnięcie dolne, zwichnięcie górne, zwichnięcie przednie, zwichnięcie stawu ramiennego, zwichnięcie tylne - Leksykon chorób i schorzeń
Zwichnięcie stawu ramiennego – Diagnostyka i diagnoza
Zwichnięcie stawu ramiennego, najczęstsze zwichnięcie dużego stawu (około 50% wszystkich zwichnięć), polega na przemieszczeniu głowy kości ramiennej poza panewkę stawową. Diagnostyka rozpoczyna się od szczegółowego wywiadu i badania przedmiotowego, ze zwróceniem uwagi na objawy takie jak deformacja barku, ograniczenie ruchomości, obrzęk, ból oraz ocenę stanu neurologicznego (szczególnie nerwu pachowego, uszkodzenie którego występuje w ponad 40% przypadków) i naczyniowego kończyny. Standardowo wykonuje się zdjęcia RTG w projekcjach AP, Y łopatki i pachowej, które pozwalają potwierdzić zwichnięcie, określić jego kierunek (przednie 90-95%, tylne 2-4%, dolne rzadkie) oraz wykryć złamania towarzyszące (około 25% przypadków). Po nastawieniu stawu obowiązkowe jest kontrolne RTG w celu potwierdzenia prawidłowego ustawienia głowy kości ramiennej i wykluczenia powikłań.
artro-MRI, badanie podmiotowe, badanie przedmiotowe, badanie ultrasonograficzne, diagnostyka obrazowa, elektromiografia, głowa kości ramiennej, mięsień naramienny, mięsień obły mniejszy, nerw pachowy, niestabilność stawu, panewka stawowa, projekcja przednio-tylna, rentgenografia, rezonans magnetyczny, stożek rotatorów, tomografia komputerowa, uszkodzenie Bankarta, uszkodzenie HAGL, uszkodzenie Hill-Sachsa, uszkodzenie obrąbka stawowego, zwichnięcie dolne, zwichnięcie przednie, zwichnięcie stawu ramiennego, zwichnięcie tylne