iniekcja śródskórna

Iniekcja śródskórna (ID – intradermal) to technika podawania substancji leczniczych do warstwy skóry właściwej. Polega na wprowadzeniu igły pod bardzo małym kątem (10-15 stopni) tak, aby końcówka znajdowała się pomiędzy naskórkiem a tkanką podskórną. Charakterystycznym objawem prawidłowo wykonanej iniekcji śródskórnej jest powstanie niewielkiego bąbla w miejscu podania.

Metoda ta wykorzystywana jest najczęściej w celach diagnostycznych (testy alergiczne, próba tuberkulinowa), a także przy podawaniu niektórych szczepionek (np. przeciwko wściekliźnie) oraz w medycynie estetycznej. Zaletą iniekcji śródskórnej jest powolne wchłanianie substancji i przedłużone działanie leku, a także stosunkowo niewielka bolesność zabiegu.

Do wykonania iniekcji śródskórnej używa się najczęściej strzykawek o pojemności 1 ml oraz igieł o małej średnicy (25-27G). Miejscami preferowanymi do podania są wewnętrzna powierzchnia przedramienia, górna część pleców oraz okolica naramienno-barkowa. Objętość podawanego preparatu jest niewielka i zwykle nie przekracza 0,1-0,5 ml.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl