rozkład bimodalny

Rozkład bimodalny to w statystyce medycznej taki rozkład prawdopodobieństwa, który charakteryzuje się występowaniem dwóch wyraźnych wartości modalnych (szczytów) na wykresie częstości. Jest to przeciwieństwo do rozkładu unimodalnego, który posiada tylko jeden szczyt.

W kontekście medycznym, rozkład bimodalny może wskazywać na istnienie dwóch odrębnych subpopulacji w analizowanej grupie pacjentów. Przykładowo, może wystąpić przy analizie wieku zachorowań na określoną chorobę, gdy występują dwa szczyty zapadalności – jeden w młodszym wieku i drugi w wieku starszym, co sugeruje różne mechanizmy patogenetyczne.

Identyfikacja rozkładu bimodalnego w badaniach medycznych ma istotne znaczenie diagnostyczne i epidemiologiczne. Może wskazywać na heterogenność badanej populacji, dwufazowy przebieg choroby lub wskazywać na różnice płciowe w zachorowalności. W praktyce klinicznej rozpoznanie bimodalności rozkładu może prowadzić do opracowania bardziej spersonalizowanych schematów diagnostycznych i terapeutycznych.

Powiązane wpisy

Leksykon chorób i schorzeń
Narkolepsja – Epidemiologia

Narkolepsja jest przewlekłym zaburzeniem neurologicznym charakteryzującym się nadmierną sennością dzienną oraz objawami dodatkowymi, takimi jak katapleksja, paraliż przysenny i omamy hipnagogiczne. Chorobowość narkolepsji typu 1 (NT1) w populacjach USA i Europy wynosi od 25 do 50 przypadków na 100 000 osób, natomiast typu 2 (NT2) od 20 do 34 na 100 000. W USA w 2023 roku łączna chorobowość wyniosła 37,7/100 000 (12,6 z katapleksją, 25,1 bez katapleksji), a zapadalność 2,6/100 000. W Niemczech chorobowość szacowana jest na 3,1-9,1/100 000, a zapadalność na 0,83/100 000 osobolat. Występuje bimodalny rozkład wieku zachorowania z szczytami około 15 i 36 roku życia, a rozpoznanie często opóźnia się średnio o 8-22 lata. Narkolepsja jest silnie związana z haplotypem HLA DQB1*0602, zwłaszcza w NT1, oraz może być wywołana przez czynniki środowiskowe u osób genetycznie predysponowanych.
antygen leukocytarny, choroba Parkinsona, choroba tarczycy, cukrzyca typu 1, grypa H1N1, haplotyp HLA, katapleksja, krewny pierwszego stopnia, Międzynarodowa Klasyfikacja Zaburzeń Snu, nadmierna senność dzienna, narkolepsja, narkolepsja typu 1, narkolepsja typu 2, omamy hipnagogiczne, opóźnienie diagnostyczne, osobolata, problem poznawczy, rozkład bimodalny, szczepionka Pandemrix, wirus grypy typu B, zaburzenie autoimmunologiczne, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie snu nocnego
Leksykon chorób i schorzeń
Porażenie bella – Epidemiologia

Porażenie Bella stanowi 60-75% przypadków ostrego jednostronnego niedowładu nerwu twarzowego typu obwodowego, z roczną zapadalnością wahającą się od 11,5 do 53,3 na 100 000 osób, zależnie od regionu. Najczęściej dotyka osoby w wieku 15-45 lat, z bimodalnym szczytem zachorowań między 20-30 a 60-70 rokiem życia. Ryzyko zachorowania w ciągu życia wynosi 1 na 60 osób, a nawroty występują u 4-14% pacjentów. Czynniki ryzyka obejmują cukrzycę (29% wzrost ryzyka), ciążę (3,3-krotnie wyższe ryzyko, zwłaszcza w III trymestrze), stan przedrzucawkowy, otyłość, zabiegi stomatologiczne, infekcje górnych dróg oddechowych oraz immunosupresję. Epidemiologia porażenia Bella wykazuje zmienność sezonową, z przewagą przypadków zimą lub jesienią w różnych badaniach. W okresie pandemii COVID-19 zaobserwowano wzrost zapadalności, zwłaszcza u starszych pacjentów z cukrzycą, oraz potencjalny związek z szczepieniami mRNA przeciw COVID-19, choć dane są niejednoznaczne.
badanie epidemiologiczne, badanie kohortowe, cukrzyca, idiopatyczne porażenie nerwu twarzowego, immunosupresja, infekcja górnych dróg oddechowych, jednostronne porażenie nerwu twarzowego, kortykosteroid, lek przeciwwirusowy, mięśnie mimiczne twarzy, nadciśnienie tętnicze, nawrót choroby, niedowład nerwu twarzowego, otyłość, porażenie Bella, prednizolon, rozkład bimodalny, skala House-Brackmanna, stan przedrzucawkowy, szczepienie przeciwko SARS-CoV-2, szczepionka mRNA, trzeci trymestr ciąży, zakażenie COVID-19, zapadalność roczna, zmienność sezonowa
Leksykon chorób i schorzeń
Ostre białaczka limfocytowa – Epidemiologia

Ostra białaczka limfoblastyczna (ALL) to nowotwór charakteryzujący się niekontrolowaną proliferacją niedojrzałych limfoblastów, dominujący w populacji pediatrycznej (25-30% nowotworów dziecięcych) oraz stanowiący około 20% białaczek u dorosłych. Zachorowalność globalna wynosi 1,0-4,75/100 000 rocznie, z bimodalnym rozkładem wieku – szczyty w 2-5 roku życia oraz około 50. roku życia. W USA wskaźnik zachorowalności to 1,9/100 000, a umieralności 0,4/100 000 rocznie, z prognozowanymi 1400 zgonami w 2025 r. Wskaźnik pięcioletniego przeżycia całkowitego wynosi około 71,3%, z wyraźnym spadkiem u dorosłych (43% powyżej 20 r.ż.) i wzrostem u dzieci (90% poniżej 20 r.ż.). Epidemiologia wskazuje na wyższą zachorowalność u mężczyzn, szczególnie w podtypie T-ALL, oraz różnice etniczne – wyższe ryzyko u białych i Latynosów w USA. Wzrost zachorowalności obserwuje się w niektórych regionach, np. w Europie o 1% rocznie dla B-ALL, a także w populacjach z zespołem Downa, gdzie ryzyko ALL jest 10-20-krotnie wyższe.
ALL z komórek T, badanie przesiewowe, białaczka, chemioterapia, komórki limfoidalne, narażenie na benzen, nerwiakowłókniakowatość typu 1, niedobór immunologiczny, nowotwór dziecięcy, nowotwór złośliwy, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka szpikowa, pole elektromagnetyczne, promieniowanie jonizujące, radioterapia, remisja, rozkład bimodalny, standaryzowany wskaźnik zachorowalności, status socjoekonomiczny, stratyfikacja ryzyka, szpik kostny, trisomia 21, wirus Epsteina-Barr, wskaźnik przeżycia całkowitego, wskaźnik umieralności, względny wskaźnik przeżycia, zespół Blooma, zespół Downa
Leksykon chorób i schorzeń
Rak nadnerczy – Epidemiologia

Rak nadnerczy (adrenocortical carcinoma, ACC) to rzadki, agresywny nowotwór o zapadalności 0,5-2 przypadki na milion osób rocznie, z bimodalnym rozkładem wieku zachorowań – najczęściej w pierwszej oraz czwartej i piątej dekadzie życia. Kobiety chorują 2,5-3 razy częściej niż mężczyźni. Występuje częściej u dzieci poniżej 5 roku życia (mediana 3,2 roku), a u dorosłych stanowi 0,02-0,2% wszystkich nowotworów. Wysoka zapadalność obserwowana jest w południowej Brazylii (3,4-4,2/milion dzieci), związana z mutacjami germinalnymi TP53 (allele R175H, R337H). Rak nadnerczy może być elementem zespołów genetycznych, takich jak Li-Fraumeni, Lynch, MEN1, FAP czy Beckwitha-Wiedemanna. Diagnostyka obejmuje ocenę hormonalną, badania obrazowe (CT, MRI) oraz badania genetyczne. Czynniki ryzyka złośliwości to m.in. wiek dziecięcy (62% złośliwości vs 8% u dorosłych), guzy wykryte nieprzypadkowo (32% vs 3%), średnica >4 cm (34% vs 7%), gęstość w CT >20 HU (15% vs 1%) oraz guzy obustronne (16% vs 7%).
analiza genomowa, efekt założyciela, gruczoł nadnerczowy, incydentaloma nadnerczy, jednostka Hounsfielda, klasyfikacja ENSAT, klasyfikacja TNM, łagodna autonomiczna sekrecja kortyzolu, nowotwór złośliwy, przeżycie całkowite, przeżycie warunkowe, przeżycie wolne od nawrotu, rak kory nadnerczy, rak nadnerczy, resekcja chirurgiczna, rozkład bimodalny, standaryzowany współczynnik zachorowalności, tomografia komputerowa, wirylizacja, zespół Beckwitha-Wiedemanna, zespół Cushinga, zespół Li-Fraumeni, zespół Lyncha, zespół mnogiej gruczolakowatości wewnątrzwydzielniczej, zespół rodzinnej polipowatości gruczolakowatej
Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie spojówek – Epidemiologia

Zapalenie spojówek (conjunctivitis) jest najczęstszą chorobą oczu na świecie, stanowiąc około 1% wszystkich konsultacji w podstawowej opiece zdrowotnej i na oddziałach ratunkowych. Etiologia jest zróżnicowana: wirusowe zapalenie spojówek odpowiada za około 80% przypadków, z czego 65-90% wywołują adenowirusy, a bakteryjne stanowi około 1 350 przypadków na 100 000 przypadków ostrego zapalenia spojówek, z dominującymi patogenami takimi jak Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae, Staphylococcus aureus i Moraxella catarrhalis. Występuje bimodalny rozkład wiekowy z dwoma szczytami zachorowań: u dzieci poniżej 7 roku życia oraz u dorosłych (około 22 lat u kobiet i 28 lat u mężczyzn). Sezonowość jest wyraźna: bakteryjne zapalenie spojówek dominuje od grudnia do kwietnia, wirusowe latem, a alergiczne (dotykające 15-40% populacji) wiosną i latem. Noworodkowe zapalenie spojówek, często związane z zakażeniami przenoszonymi drogą płciową (chlamydia, rzeżączka), pozostaje istotnym problemem zdrowotnym, z częstością około 5 przypadków na 1 000 żywych urodzeń w krajach rozwiniętych.
adenowirus, alergiczne zapalenie spojówek, bakteryjne zapalenie spojówek, ból oka, chlamydia, COVID-19, epidemiczne keratoconjunctivitis, Haemophilus influenzae, keratoconjunctivitis sicca, Moraxella catarrhalis, nadzór epidemiologiczny, ognisko epidemiczne, ognisko zapalenia spojówek, ophthalmia neonatorum, pieczenie oczu, rozkład bimodalny, rzeżączka, schorzenie okulistyczne, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, utrata wzroku, wirus opryszczki pospolitej, wirusowe zapalenie spojówek, zakażenie gronkowcowe, zakażenie przenoszone drogą płciową, zapalenie spojówek, zespół suchego oka
Leksykon chorób i schorzeń
Rak krtani nosowej – Etiologia i przyczyny

Rak krtani nosowej (nasopharyngeal carcinoma, NPC) jest nowotworem złośliwym wywodzącym się z nabłonka nosogardła, charakteryzującym się unikalnym profilem epidemiologicznym, etiologicznym i klinicznym. Najważniejszym czynnikiem etiologicznym jest zakażenie wirusem Epsteina-Barr (EBV), obecne w około 80% przypadków w Wielkiej Brytanii, które wpływa na transformację nowotworową komórek nabłonkowych. Wysokie poziomy krążącego DNA EBV korelują z gorszą odpowiedzią na leczenie oraz wyższą śmiertelnością. Występowanie NPC wykazuje wyraźne zróżnicowanie geograficzne i etniczne, z największą częstością w południowych Chinach (prowincja Guangdong), Azji Południowo-Wschodniej, Afryce Północnej i Arktyce. Czynniki ryzyka obejmują także dietę bogatą w soloną żywność (zwłaszcza ryby), palenie tytoniu (odpowiedzialne za około 25% przypadków w Wielkiej Brytanii), nadmierne spożycie alkoholu, ekspozycję zawodową na pył drzewny i formaldehyd oraz rodzinne występowanie choroby, które zwiększa ryzyko 4-10-krotnie. Występuje bimodalny rozkład wieku zachorowań, ze szczytem powyżej 50. roku życia i mniejszym w późnym dzieciństwie, a mężczyźni chorują 2-3 razy częściej niż kobiety.
biomarker, czynnik wirusowy, DNA EBV, ekspozycja zawodowa, formaldehyd, IARC, kancerogen, komórka nabłonkowa, materiał genetyczny, mononukleoza zakaźna, nitrozoamina, nosogardło, nowotwór głowy i szyi, patogeneza, pochodzenie etniczne, predyspozycja genetyczna, przerzut odległy, pył drzewny, rak krtani nosowej, rozkład bimodalny, transformacja nowotworowa, wartość prognostyczna, węglowodór aromatyczny, wirus Epsteina-Barr, wirus HPV, występowanie rodzinne
Leksykon chorób i schorzeń
Autoimmunologiczne zapalenie wątroby – Epidemiologia

Autoimmunologiczne zapalenie wątroby (AIH) to przewlekła choroba zapalna wątroby o rosnącej częstości występowania, z szacowaną częstością w USA na poziomie 31,2/100 000 osób oraz zapadalnością 2,88/100 000/rok (Olmsted County). Choroba wykazuje wyraźną predylekcję do płci żeńskiej (stosunek kobiet do mężczyzn 3,21:1 w USA, 4:1 dla AIH typu 1 i 10:1 dla typu 2 w Europie) oraz bimodalny rozkład wieku zachorowań, z dominacją pacjentów w siódmej dekadzie życia. AIH występuje globalnie, z różnicami regionalnymi w częstości występowania (np. 42-43/100 000 u rdzennych mieszkańców Alaski, 4-42,9/100 000 w różnych krajach), a także zróżnicowaniem etnicznym i geograficznym, w tym korelacją zapadalności ze wzrostem szerokości geograficznej. Współistnienie innych chorób autoimmunologicznych obserwuje się u około 40% pacjentów, co podkreśla złożoność kliniczną AIH.
autoimmunologiczna choroba wątroby, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, biomarker nieinwazyjny, częstość występowania, czynnik genetyczny, czynnik środowiskowy, diagnoza różnicowa, elastografia wątroby, kryteria diagnostyczne, marskość wątroby, nawrót choroby, pierwotne stwardniające zapalenie dróg żółciowych, pierwotne zapalenie dróg żółciowych, rak wątrobowokomórkowy, rozkład bimodalny, toczeń rumieniowaty układowy, układ odpornościowy, włóknienie wątroby, zapadalność, zespół metaboliczny, zespół nakładania
Leksykon chorób i schorzeń
Transwersalne zapalenie rdzenia – Epidemiologia

Transwersalne zapalenie rdzenia (TZR) to rzadkie, heterogeniczne schorzenie neurologiczne charakteryzujące się ogniskowym stanem zapalnym rdzenia kręgowego, z roczną zachorowalnością szacowaną na 1-8 przypadków na milion osób, choć nowsze dane sugerują nawet do 31/milion. Występuje bimodalny rozkład wieku zachorowań: pierwszy szczyt między 10-19 r.ż., drugi między 30-39 r.ż., a w populacji pediatrycznej (20-30% przypadków) dodatkowo między 0-5 i 10-17 r.ż. Etiologia dzieli TZR na idiopatyczne (15-64% przypadków) oraz wtórne, związane z chorobami autoimmunologicznymi (SM, NMOSD, SLE, SS) i infekcjami wirusowymi lub bakteryjnymi. W 75-90% przypadków przebieg jest jednofazowy, jednak rokowanie jest zróżnicowane: około 1/3 pacjentów doświadcza ciężkiego przebiegu, 1/3 całkowitego wyzdrowienia, a pozostała część umiarkowanych deficytów. Czynniki prognostyczne złego rokowania to m.in. ból pleców, szybki rozwój deficytu neurologicznego (<24h) oraz rozległe zajęcie rdzenia. Diagnostyka opiera się na MRI rdzenia i mózgu oraz badaniach płynu mózgowo-rdzeniowego i serologii (np. AQP4-IgG w NMOSD).
AQP4-IgG, Bartonella henselae, choroba kociego pazura, idiopatyczne zapalenie rdzenia, interferon typu I, nawrót choroby, NMOSD, ostre częściowe zapalenie rdzenia, płyn mózgowo-rdzeniowy, prążki oligoklonalne, przeciwciała przeciwko akwaporynie 4, przeciwciała przeciwko dwuniciowemu DNA, rozkład bimodalny, SLE, stwardnienie rozsiane, toczeń rumieniowaty układowy, transwersalne zapalenie rdzenia, wirus ospy wietrznej, wirusowe zapalenie wątroby typu A, witamina D, zapalenie nerwów wzrokowych i rdzenia, zespół antyfosfolipidowy, zespół Sjögrena
Leksykon chorób i schorzeń
Celiakia – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka

Celiakia to przewlekła choroba autoimmunologiczna, występująca u osób z predyspozycją genetyczną, wywołująca zapalenie i zanik kosmków jelitowych po ekspozycji na gluten (pszenica, jęczmień, żyto). Dotyka około 1% populacji, z bimodalnym szczytem zachorowań w pierwszych 2 latach życia oraz w drugiej i trzeciej dekadzie życia. Objawy mogą być klasyczne (biegunka, ból brzucha, utrata masy ciała, steatorea) lub pozajelitowe (niedokrwistość z niedoboru żelaza u 40% pacjentów, opryszczkowate zapalenie skóry, osteoporoza u 70%, zaburzenia neuropsychiatryczne, niepłodność). Diagnostyka opiera się na badaniach serologicznych (przeciwciała TG2-IgA o czułości 90-98% i swoistości 95-98%) oraz biopsji jelita cienkiego, przy czym u dzieci możliwa jest diagnoza bez biopsji przy wysokich mianach przeciwciał (≥10-krotność normy) i potwierdzeniu EMA. Kluczowe jest spożywanie glutenu przez minimum 6 tygodni przed badaniami, aby uniknąć fałszywie ujemnych wyników.
badania serologiczne, biopsja jelita cienkiego, błona śluzowa jelita cienkiego, celiakia, celiakia niereagująca, choroba Addisona, choroba autoimmunologiczna, choroba autoimmunologiczna tarczycy, cukrzyca typu 1, dermatitis herpetiformis, dieta bezglutenowa, gęstość mineralna kości, hiperplazja krypt, kosmki jelitowe, niedokrwistość z niedoboru żelaza, oporna celiakia, osteoporoza, przeciwciała przeciwko transglutaminazie tkankowej, przepuszczalność jelitowa, rozkład bimodalny, toczeń rumieniowaty układowy, transaminazy, zanieczyszczenie krzyżowe, zanik kosmków jelitowych, zespół Sjögrena
Leksykon chorób i schorzeń
Uraz rdzenia kręgowego – Epidemiologia

Uraz rdzenia kręgowego (URK) pozostaje istotnym problemem zdrowotnym o wysokiej śmiertelności i niepełnosprawności, z globalną zapadalnością szacowaną na 23,77 (95% CI, 21,50-26,15) na milion osób, w tym 26,48 (95% CI, 24,15-28,93) na milion dla urazów traumatycznych (TURK) oraz 17,93 (95% CI, 13,30-23,26) na milion dla urazów nietraumatycznych (NURK). W USA zapadalność wynosi około 40/milion, z 12 000-17 000 nowych przypadków rocznie, a w Europie wskaźniki wahają się od 8,3 do 33,6/milion. Epidemiologia URK charakteryzuje się wzrostem średniego wieku pacjentów (z 28,3 lat w latach 70. do ponad 60 lat w Japonii od 2014 r.) oraz dominacją mężczyzn (stosunek około 3:1). Główne przyczyny to wypadki komunikacyjne (29,9%), upadki (37,1%) i przemoc, z rosnącym udziałem upadków w populacjach starzejących się. Najczęściej uszkodzony jest odcinek szyjny rdzenia, a niekompletna tetraplegia stanowi 48,4% przypadków TURK. Pomimo postępów w leczeniu i rehabilitacji, powrót neurologiczny i funkcjonalny pozostaje stabilny od dwóch dekad.
dekompresja rdzenia, funkcje neurologiczne, nadzór epidemiologiczny, niepełnosprawność, odcinek szyjny, odcinek szyjny kręgosłupa, paraplegia, powikłania, rozkład bimodalny, śmiertelność, śmiertelność wewnątrzszpitalna, tetraplegia, upośledzenie neurologiczne, uraz rdzenia kręgowego, zapadalność
Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie trzustki – Epidemiologia

Zapalenie trzustki, zarówno ostre (OZT), jak i przewlekłe (PZT), stanowi rosnący problem zdrowotny na świecie, z roczną zachorowalnością na OZT wynoszącą około 34 przypadków na 100 000 osób globalnie, a w USA nawet 110-140 na 100 000. Wzrost liczby przypadków od 1990 do 2021 roku wyniósł 59%, a prognozy przewidują dalszy wzrost zachorowalności o 2,4% rocznie do 2050 roku. PZT występuje rzadziej, z zachorowalnością około 10-25 na 100 000 osób rocznie, ale wiąże się z poważnymi powikłaniami, w tym zwiększonym ryzykiem raka trzustki (względny współczynnik ryzyka 13,3). Kluczowymi czynnikami ryzyka są spożycie alkoholu (odpowiedzialne za ponad 15% zgonów z powodu zapalenia trzustki), palenie tytoniu, kamica żółciowa (21-33% przypadków OZT w USA), hipertriglicerydemia oraz czynniki genetyczne (mutacje w genach PRSS1, SPINK1, CFTR, CTRC). OZT nie jest chorobą samoograniczającą się – około 20% pacjentów przechodzi do nawracającego zapalenia, a 35% z nich do PZT. Cukrzyca rozwija się u około 80% pacjentów po OZT i 20% po PZT, a ryzyko cukrzycy jest ponad dwukrotnie wyższe niż w populacji ogólnej.
badanie obrazowe, cholecystektomia, choroba dróg żółciowych, dziedziczne zapalenie trzustki, hipertriglicerydemia, interwencja endoskopowa, kamica żółciowa, MRCP, nawracające ostre zapalenie trzustki, niewydolność narządowa, ostre zapalenie trzustki, przewlekłe zapalenie trzustki, rak trzustki, rozkład bimodalny, sepsa, zapalenie trzustki, zapalenie trzustki alkoholowe, zespół metaboliczny, zespół ogólnoustrojowej reakcji zapalnej
Leksykon chorób i schorzeń
Rozdarcie ścięgna achillesa – Epidemiologia

Zerwanie ścięgna Achillesa (ATR) stanowi około 20% poważnych uszkodzeń ścięgien kończyny dolnej, z rosnącą zapadalnością obserwowaną w ostatnich dekadach, szczególnie w populacji osób starszych i aktywnych sportowo. Zapadalność w różnych regionach waha się od 1,8 do 41,7 na 100 000 osobolat, z najwyższymi wartościami w populacjach sportowców (6 000–18 000 na 100 000). Uraz wykazuje bimodalny rozkład wiekowy: pierwszy szczyt w wieku 25-40 lat związany z aktywnością sportową, drugi powyżej 60 lat, często w kontekście urazów niskoenergetycznych i zmian zwyrodnieniowych. Mężczyźni są znacznie bardziej narażeni (współczynnik mężczyźni:kobiety 1,7:1 do 30:1), a średni wiek urazu to 43-44 lata. Najczęstszą etiologią są urazy sportowe, zwłaszcza w koszykówce, siatkówce i piłce nożnej, a także czynniki ryzyka takie jak wcześniejsze problemy ze ścięgnem, stosowanie fluorochinolonów, kortykosteroidów, choroby metaboliczne i układowe oraz rasa czarna.
choroba zapalna jelit, cukrzyca, dna moczanowa, fluorochinolony, hipercholesterolemia, kortykosteroidy doustne, leczenie operacyjne, leczenie zachowawcze, nadczynność przytarczyc, naprawa chirurgiczna, naprawa ścięgna, połączenie mięśniowo-ścięgniste, ponowne zerwanie, reumatoidalne zapalenie stawów, rozkład bimodalny, ścięgno Achillesa, toczeń układowy, ultrasonografia, unieruchomienie gipsowe, uraz ścięgna Achillesa, zaburzenia tarczycy, zapadalność, zerwanie ścięgna, zerwanie ścięgna Achillesa, zgięcie grzbietowe, zgięcie podeszwowe, zmiany zwyrodnieniowe ścięgna