zaburzenie ukrwienia obwodowego kończyn

Zaburzenie ukrwienia obwodowego kończyn to stan patologiczny charakteryzujący się niedostatecznym przepływem krwi w obwodowych naczyniach krwionośnych kończyn górnych lub dolnych. Jest to częsty problem kliniczny, który może prowadzić do niedotlenienia tkanek, bólu oraz w skrajnych przypadkach do martwicy i konieczności amputacji.

Etiologia tego zaburzenia jest różnorodna i obejmuje m.in. miażdżycę tętnic obwodowych, chorobę Buergera, zespół Raynauda, zakrzepicę, zatorowość, cukrzycę, waskulopatie, urazy naczyń oraz stany zapalne. Pacjenci zgłaszają typowe objawy jak chromanie przestankowe, ból spoczynkowy, parestezje, obniżenie temperatury kończyny, blade lub sinicze zabarwienie skóry oraz osłabienie tętna obwodowego.

Diagnostyka obejmuje badanie fizykalne z oceną tętna obwodowego, pomiar wskaźnika kostka-ramię (ABI), badania obrazowe (USG Doppler, angiografia, angio-TK, angio-MR) oraz ocenę ciśnienia parcjalnego tlenu w tkankach. Leczenie jest uzależnione od przyczyny i stopnia zaawansowania zaburzeń, obejmując farmakoterapię (leki przeciwpłytkowe, przeciwzakrzepowe, wazoaktywne), interwencje wewnątrznaczyniowe (angioplastyka, stentowanie) oraz operacje naczyniowe (bypassy, endarterektomie).

Kompleksowe postępowanie wymaga modyfikacji czynników ryzyka sercowo-naczyniowego, w tym zaprzestania palenia tytoniu, kontroli ciśnienia tętniczego, cukrzycy i dyslipidemii. Rehabilitacja naczyniowa i trening marszowy stanowią istotny element terapii, poprawiając wydolność krążenia obocznego i zmniejszając nasilenie objawów.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl