trądzik mechaniczny
Trądzik mechaniczny (acne mechanica) to rodzaj zmian trądzikowych wywołanych przez długotrwały ucisk, tarcie lub okluzję skóry. Występuje najczęściej u sportowców, pracowników fizycznych oraz osób noszących ciasne ubrania, ochraniacze sportowe, hełmy czy sprzęt ochronny.
Patofizjologia trądziku mechanicznego wiąże się z zatkaniem ujść gruczołów łojowych wskutek mechanicznego drażnienia, co prowadzi do nadmiernego rogowacenia naskórka, zatrzymania łoju i rozwoju stanu zapalnego. Charakterystyczne zmiany to grudki, krostki i zaskórniki występujące w miejscach narażonych na tarcie i ucisk.
Leczenie trądziku mechanicznego obejmuje eliminację czynnika wywołującego poprzez modyfikację zachowań i stosowanie odpowiednich materiałów ochronnych. W terapii miejscowej stosuje się preparaty zawierające kwas salicylowy, nadtlenek benzoilu czy retinoidy. W cięższych przypadkach konieczne może być leczenie ogólne antybiotykami lub retinoidami.
Profilaktyka trądziku mechanicznego polega na noszeniu luźnych, przewiewnych ubrań z naturalnych materiałów, stosowaniu bawełnianych przekładek pod sprzęt ochronny, regularnym myciu skóry po aktywności fizycznej oraz używaniu niekomedogennych kosmetyków i środków ochronnych.