flora bakteryjna oporna

Flora bakteryjna oporna to zespół mikroorganizmów występujących w organizmie człowieka, które wykształciły mechanizmy oporności na działanie antybiotyków i innych środków przeciwdrobnoustrojowych. Zjawisko to stanowi poważne wyzwanie dla współczesnej medycyny, gdyż znacząco ogranicza możliwości terapeutyczne w leczeniu zakażeń.

Oporność bakterii może być naturalna (pierwotna) – wynikająca z genetycznie uwarunkowanych cech drobnoustroju, lub nabyta – powstająca w wyniku mutacji genetycznych bądź horyzontalnego transferu genów. Szczególne zagrożenie kliniczne stanowią szczepy wielolekooporne (MDR), ekstensywnie oporne (XDR) oraz oporne na wszystkie dostępne antybiotyki (PDR).

Najczęstsze mechanizmy oporności obejmują: produkcję enzymów inaktywujących antybiotyki (np. β-laktamazy), modyfikację miejsca docelowego działania leku, zmniejszenie przepuszczalności błony komórkowej, aktywne usuwanie antybiotyku z komórki bakteryjnej (efflux) oraz zmiany w szlakach metabolicznych komórki.

Do klinicznie istotnych drobnoustrojów opornych należą m.in. MRSA (metycylinooporne Staphylococcus aureus), VRE (enterokoki oporne na wankomycynę), bakterie wytwarzające ESBL (β-laktamazy o rozszerzonym spektrum działania), CRE (Enterobacteriaceae oporne na karbapenemy) oraz wielolekooporne szczepy Pseudomonas aeruginosa i Acinetobacter baumannii.

Postępowanie w przypadku infekcji wywołanych przez florę bakteryjną oporną wymaga szczególnej ostrożności w doborze antybiotykoterapii, często opartej na wynikach antybiogramów, stosowania terapii skojarzonej oraz ścisłego przestrzegania zasad kontroli zakażeń szpitalnych w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu się szczepów opornych.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Duracef

Przed rozpoczęciem terapii Duracefem konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu w kierunku nadwrażliwości na cefadroksyl, inne cefalosporyny, penicyliny oraz inne leki, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, w tym nadwrażliwości krzyżowej u pacjentów uczulonych na penicyliny (do 10% populacji). W przypadku wystąpienia objawów alergii należy natychmiast przerwać leczenie i w razie ciężkich reakcji wdrożyć leczenie obejmujące adrenalinę, kortykosteroidy oraz leki przeciwhistaminowe. Duracef może powodować biegunkę związaną z zakażeniem Clostridium difficile (CDAD), której objawy mogą pojawić się nawet do 2 miesięcy po zakończeniu terapii, a spektrum kliniczne obejmuje od łagodnej biegunki do ciężkiego zapalenia okrężnicy, potencjalnie zagrażającego życiu. W przypadku podejrzenia CDAD należy rozważyć przerwanie antybiotyków nieskierowanych przeciwko C. difficile i wdrożyć odpowiednie leczenie.
adrenalina, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk cefalosporynowy, biegunka poantybiotykowa, Clostridium difficile, dysfagia, flora bakteryjna oporna, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość, nadwrażliwość krzyżowa, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, reakcja alergiczna, zaburzenie czynności nerek, zapalenie okrężnicy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Działania niepożądane – Polamoklav 875 mg + 125 mg

Lek Polamoklav, zawierający amoksycylinę (875 mg) i kwas klawulanowy (125 mg), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowane są zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym bardzo często biegunka, często nudności i wymioty oraz niezbyt często niestrawność. Istnieje również ryzyko poważniejszych powikłań, takich jak zapalenie jelita grubego, czarny język włochaty, ostre zapalenie trzustki oraz zapalenie jelit indukowane lekiem, choć ich częstość jest nieznana. Często występuje kandydoza skóry i błon śluzowych, a także możliwy jest nadmierny wzrost niewrażliwych bakterii. Rzadko obserwuje się przemijającą leukopenię, trombocytopenię oraz poważniejsze zaburzenia hematologiczne, w tym agranulocytozę i niedokrwistość hemolityczną. Reakcje immunologiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja czy alergiczne zapalenie naczyń, choć rzadkie, mogą stanowić zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji.
agranulocytoza, amoksycylina z kwasem klawulanowym, anafilaksja, biegunka, ból głowy, choroba posurowicza, drgawki, enzymy wątrobowe, flora bakteryjna oporna, język włochaty, kandydoza, krystaluria, leukopenia, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, osutka krostkowa, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, świąd, trombocytopenia, wysypka skórna, zaburzenia krzepnięcia, zapalenie jelita grubego, zapalenie naczyń, zapalenie nerek, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka zastoinowa