detoksyfikacja
Detoksyfikacja to proces eliminacji substancji toksycznych z organizmu, stosowany zarówno jako naturalny proces fizjologiczny, jak i procedura medyczna. W medycynie termin ten odnosi się głównie do nadzorowanego odstawiania substancji psychoaktywnych u osób uzależnionych, podczas którego łagodzi się objawy zespołu abstynencyjnego oraz zapobiega powikłaniom.
Detoksyfikacja medyczna może być prowadzona w warunkach ambulatoryjnych lub stacjonarnych, w zależności od rodzaju substancji i stanu pacjenta. Obejmuje farmakoterapię (np. stosowanie benzodiazepin przy odstawianiu alkoholu), nawadnianie, wyrównywanie zaburzeń elektrolitowych oraz leczenie objawowe. Najczęściej stanowi pierwszy etap kompleksowego leczenia uzależnień.
W kontekście medycyny funkcjonalnej detoksyfikacja odnosi się również do procesów wspomagających naturalne mechanizmy oczyszczania organizmu, przede wszystkim poprzez optymalizację funkcji wątroby, nerek i układu limfatycznego. Odpowiednie nawodnienie, suplementacja i dieta mogą wspierać procesy detoksyfikacyjne, szczególnie u pacjentów narażonych na działanie ksenobiotyków lub z zaburzeniami funkcji narządów wydalniczych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Paroex 1,2 mg/ml
Przedawkowanie chloroheksydyny diglukonianu w preparacie Paroex 1,2 mg/ml może wystąpić zarówno w wyniku miejscowego nadużycia, jak i przypadkowego połknięcia roztworu. Przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami, ilości substancji wchłaniane przez błonę śluzową są skutecznie detoksyfikowane, co zapobiega toksyczności. W przypadku miejscowego przedawkowania wystarczy przepłukanie jamy ustnej wodą, a kontakt roztworu z oczami, okolicą uszu lub przewodem słuchowym wymaga natychmiastowego przemycia dużą ilością wody. Ekstrapolowana wartość LD50 dla dorosłego człowieka (70 kg) wynosi około 1400 g roztworu, co jest dawką praktycznie niemożliwą do przypadkowego spożycia. Jednak spożycie 30-60 ml u dzieci (~10 kg) może wywołać dolegliwości żołądkowe i wymioty.
chloroheksydyna, chloroheksydyna diglukonianu, detoksyfikacja, dezorientacja, dolegliwości żołądkowe, drgawki, działanie niepożądane, LD50, nudności, objaw neurologiczny, pobudzenie, pochodna terpenu, próg drgawkowy, przewód pokarmowy, splątanie, toksyczność ostra, uszkodzenie neurologiczne, wymioty, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Przedawkowanie – Egiramlon 10 mg + 10 mg
Przedawkowanie leku Egiramlon, zawierającego ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych), prowadzi do poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego. Ramipryl wywołuje nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych, skutkujące wyraźną hipotensją, bradykardią (<60 uderzeń/min), zaburzeniami elektrolitowymi, niewydolnością nerek oraz zaburzeniami rytmu serca i neurologicznymi (w tym śpiączką i drgawkami). Amlodypina powoduje znaczne i długotrwałe obniżenie ciśnienia tętniczego, odruchową tachykardię oraz ryzyko niekardiogennego obrzęku płuc, który może pojawić się z opóźnieniem 24-48 godzin po przedawkowaniu i wymaga intensywnego wspomagania oddechu.
agonista receptorów α₁-adrenergicznych, angiotensyna II, antagonista wapnia, bradykardia, detoksyfikacja, drgawki mózgowe, filtracja kłębuszkowa, glukonian wapnia, gospodarka potasowa, gospodarka sodowa, hemodializa, hipotensja, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek obkurczający naczynia, monitoring układu krążenia, niedowład, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność nerek, objętość płynów krążących, obniżenie ciśnienia tętniczego, porażenna niedrożność jelit, ramiprylat, rozszerzenie naczyń obwodowych, stabilność hemodynamiczna, stężenie kreatyniny, tachykardia odruchowa, węgiel aktywowany, wspomaganie oddychania, wstrząs, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości