droga dożołądkowa
Droga dożołądkowa (łac. via peroralis, ang. oral route) to jedna z najczęściej stosowanych dróg podawania leków, polegająca na wprowadzeniu substancji leczniczej przez jamę ustną do przewodu pokarmowego. Jest to najprostsza, najbezpieczniejsza i najwygodniejsza dla pacjenta metoda aplikacji leków, która nie wymaga specjalnego przeszkolenia ani nadzoru medycznego.
Leki podawane drogą dożołądkową ulegają wchłanianiu głównie w jelicie cienkim, a w mniejszym stopniu w żołądku. Po wchłonięciu substancja czynna transportowana jest z krwią żyły wrotnej do wątroby, gdzie może ulec metabolizmowi pierwszego przejścia, co wpływa na jej biodostępność. Czynniki wpływające na wchłanianie obejmują m.in. pH treści żołądkowej i jelitowej, obecność pokarmu, szybkość opróżniania żołądka oraz powierzchnię wchłaniania.
Droga dożołądkowa ma pewne ograniczenia, w tym zmienną biodostępność leków, opóźniony początek działania w porównaniu z drogą pozajelitową, oraz ryzyko rozkładu niektórych substancji przez enzymy trawienne i kwas żołądkowy. Nie jest zalecana u pacjentów nieprzytomnych, z wymiotami, zaburzeniami połykania, czy w stanach nagłych wymagających szybkiego działania leku.
Preparaty stosowane drogą dożołądkową występują w różnych postaciach, takich jak tabletki, kapsułki, syropy, zawiesiny, proszki i granulaty. Współczesna technologia farmaceutyczna umożliwia tworzenie form o modyfikowanym uwalnianiu, które zapewniają kontrolowane lub przedłużone działanie substancji leczniczej.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Furazydyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Furazydyna wykazuje niską toksyczność ostrą po podaniu doustnym, z LD50 u myszy wynoszącą 2813 mg/kg m.c., podczas gdy po podaniu dootrzewnowym LD50 spada do 284,3 mg/kg m.c. Badania na szczurach i królikach potwierdziły brak toksyczności przy dawkach do 2000 mg/kg m.c. oraz podobny profil toksyczny. Objawy zatrucia obejmowały ataksję, drżenia mięśniowe i porażenie u myszy oraz zmniejszenie napięcia mięśniowego i duszność u królików. Kumulacja furazydyny w organizmie myszy była obserwowana przy dawkach 100-250 mg/kg m.c. podawanych przez miesiąc, jednak nie powodowała śmiertelności, a nawet zwiększenie masy ciała. W badaniach podostrych na szczurach (dawki 16, 50, 150 mg/kg m.c. przez 2 miesiące) nie stwierdzono toksyczności ogólnej ani zmian histologicznych w narządach, a badania na królikach wykazały zmiany jedynie w wątrobie (stłuszczenie) i nerkach (martwica, nacieki). Furazydyna nie wpływała na funkcję mięśni gładkich jelit ani na motorykę przewodu pokarmowego u kotów, a jej wpływ na florę bakteryjną jelitową myszy był minimalny i nie powodował trwałych zaburzeń.
ataksja, badanie farmakologiczne, badanie histologiczne, badanie przedkliniczne, dawka śmiertelna LD50, droga dootrzewnowa, droga dożołądkowa, drżenie mięśniowe, działanie przeciwbakteryjne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fizjologiczna flora bakteryjna, flora bakteryjna przewodu pokarmowego, furazydyna, genotoksyczność, model zwierzęcy, nabłonek kanalików nerkowych, naciek komórkowy, opistotonus, pałeczka Gram-ujemna, parametr biochemiczny krwi, parametr morfologiczny, pochodna nitrofuranu, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, zakażenie układu moczowego, zastój żylny, zmiana martwicza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – DaFurag Max 100 mg
Furazydyna, stosowana w preparacie Dafurag max, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo. Badania toksyczności ostrej na białych myszach i królikach wykazały bardzo niską toksyczność po podaniu dożołądkowym, z maksymalną tolerowaną dawką LD50 wynoszącą odpowiednio 2813 mg/kg mc. dla myszy i podobnymi wartościami dla królików. Objawy zatrucia obejmowały ataksję, drżenia mięśniowe i porażenie u myszy oraz zmniejszenie napięcia mięśniowego i duszność u królików. Kumulacja furazydyny w dawkach 100 mg/kg mc. i 250 mg/kg mc. przez miesiąc nie powodowała zgonów, a analiza wydalania wskazała na częściową kumulację substancji (12,5% maksymalnej dawki). Badania histologiczne ujawniły zmiany w wątrobie (stłuszczenie) i nerkach (martwica, nacieki komórkowe) przy dawce 1 g/kg mc. u królików.
aktywność motoryczna jelita, ataksja, badanie histologiczne, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, Dafurag Max, droga dootrzewnowa, droga dożołądkowa, drżenie mięśniowe, duszność, działanie przeciwbakteryjne, flora bakteryjna, furazydyna, martwica tkanek, mięsień gładki, nabłonek kanalików nerkowych, naciek komórkowy, napięcie mięśniowe, obraz kliniczny zatrucia, odruchy rogówkowe, opistotonus, pałeczki Gram-ujemne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przewód pokarmowy, skurcz mięśniowy, stłuszczenie wątroby, toksyczność ostra furazydyny, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zastój żylny