odżywianie enteralne
Odżywianie enteralne (dojelitowe) to forma wsparcia żywieniowego, w której substancje odżywcze dostarczane są bezpośrednio do przewodu pokarmowego pacjenta z pominięciem fazy przyjmowania pokarmu drogą doustną. Metoda ta stosowana jest u pacjentów, którzy nie mogą przyjmować pokarmów doustnie w ilości zaspokajającej potrzeby organizmu, ale których przewód pokarmowy zachowuje przynajmniej częściową funkcjonalność.
Odżywianie enteralne może być realizowane przez zgłębniki nosowo-żołądkowe, nosowo-jelitowe, gastrostomię (PEG) lub jejunostomię. Diety enteralne dzielą się na przemysłowe (kompletne i niekompletne pod względem składu) oraz kuchenne (przygotowywane ze zwykłych produktów spożywczych). Stosuje się je w wielu stanach klinicznych, m.in. w chorobach neurologicznych z zaburzeniami połykania, nowotworach górnego odcinka przewodu pokarmowego, urazach czy w ciężkim niedożywieniu.
Zgodnie z aktualnymi wytycznymi ESPEN, odżywianie enteralne powinno być preferowane nad żywieniem pozajelitowym, gdy tylko przewód pokarmowy jest funkcjonalny. Związane jest to z mniejszym ryzykiem powikłań infekcyjnych, niższymi kosztami oraz lepszym utrzymaniem integralności błony śluzowej jelit. Kluczowe znaczenie ma właściwy dobór diety, tempa podaży oraz monitorowanie tolerancji leczenia, by uniknąć powikłań takich jak biegunka, zaparcia czy zespół ponownego odżywienia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Intralipid 20% 200 mg/ml
Intralipid 20% to emulsja do infuzji zawierająca 200 mg/ml oczyszczonego oleju sojowego, przeznaczona do żywienia pozajelitowego pacjentów wymagających dostarczenia energii oraz niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych. Preparat dostarcza 8,4 MJ (2000 kcal) energii na 1000 ml oraz zawiera 15 mmol fosforanów organicznych na litr, co wspiera prawidłowe funkcjonowanie metaboliczne. Wskazania do stosowania obejmują długotrwałe żywienie pozajelitowe u pacjentów po rozległych zabiegach chirurgicznych, z ciężkimi urazami, oparzeniami, dysfunkcją przewodu pokarmowego uniemożliwiającą żywienie enteralne oraz leczenie niedoboru niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych (EFAD), zwłaszcza gdy suplementacja doustna jest nieskuteczna lub niemożliwa.
długotrwałe żywienie pozajelitowe, dysfunkcja przewodu pokarmowego, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, fosforany organiczne, Intralipid, niedobór niezbędnych kwasów tłuszczowych, niedobór niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych, niezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe, odżywianie enteralne, olej sojowy oczyszczony, rozległy zabieg chirurgiczny, stan kataboliczny, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Nutriflex Special
Nutriflex Special jest preparatem do żywienia pozajelitowego, wskazanym u pacjentów dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku 2-17 lat, u których żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane. Szczególnie zalecany jest w stanach umiarkowanego lub ciężkiego katabolizmu, takich jak rozległe urazy, oparzenia, ciężkie zakażenia, posocznica, czy po operacjach z opóźnionym powrotem do żywienia enteralnego. Preparat dostarcza pełne spektrum aminokwasów (70 g/1000 ml lub 105 g/1500 ml), glukozę (240 g/1000 ml lub 360 g/1500 ml) oraz elektrolity (np. Na 40,5-60,8 mmol, K 25,7-38,6 mmol), zapewniając odpowiednią podaż energii: 1240 kcal/1000 ml lub 1860 kcal/1500 ml. Roztwór o osmolarności 2100 mOsm/l i pH 4,8-6,0 jest dostępny w dwukomorowych workach, które należy połączyć przed podaniem.
aminokwas, bilans płynów i elektrolitów, katabolizm, niedrożność przewodu pokarmowego, odżywianie enteralne, osmolarność, ostre zapalenie trzustki, posocznica, przetoka jelitowa, resekcja jelita, stan kataboliczny, worek do infuzji, zaburzenie gospodarki węglowodanowej, zaburzenie połykania, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zespół krótkiego jelita, żywienie dojelitowe, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Kwas alfa-linolenowy – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Kwas alfa-linolenowy (ALA), niezbędny kwas tłuszczowy omega-3, jest składnikiem emulsji tłuszczowych stosowanych w żywieniu pozajelitowym, z zawartością ALA w zakresie od 2,5 do 11,0 g/l w zależności od preparatu (Lipidem 20%: 4,0-8,8 g/l, Lipofundin MCT/LCT 10%: 2,5-5,5 g/l, Lipofundin MCT/LCT 20%: 5,0-11,0 g/l). Dane kliniczne dotyczące wpływu ALA na płodność u ludzi są ograniczone, jednak badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu na zdolności reprodukcyjne. W okresie ciąży dostępne informacje są niewystarczające do pełnej oceny bezpieczeństwa, choć badania na modelach zwierzęcych nie potwierdziły toksycznego wpływu na reprodukcję. Stosowanie żywienia pozajelitowego z ALA w ciąży wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka oraz ścisłego monitorowania stanu matki i płodu.
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, emulsja tłuszczowa, kwas alfa-linolenowy, kwas tłuszczowy omega-3, Lipidem, Lipofundin MCT/LCT, mieszanina żywieniowa, odżywianie enteralne, produkt leczniczy, przenikanie do mleka kobiecego, stosunek korzyści do ryzyka, toksyczność reprodukcyjna, triglicerydy omega-3, triglicerydy omega-6, wartość energetyczna, żywienie pozajelitowe