łagodne do umiarkowanego otępienie

Łagodne do umiarkowanego otępienie to stadium zaburzeń poznawczych charakteryzujące się postępującym pogorszeniem funkcji umysłowych, które jednak pozwala pacjentowi na częściowe zachowanie samodzielności. W fazie łagodnej (MCI – mild cognitive impairment) obserwuje się subtelne zaburzenia pamięci, trudności w znajdowaniu słów i planowaniu złożonych czynności, przy zachowaniu podstawowych umiejętności samoobsługi.

W stadium umiarkowanym deficyty poznawcze stają się wyraźniejsze – pacjenci mają znaczące problemy z pamięcią krótkotrwałą, orientacją w czasie i przestrzeni, a także z wykonywaniem złożonych zadań. Chorzy wymagają nadzoru przy codziennych czynnościach, choć zazwyczaj są w stanie wykonywać podstawowe czynności higieniczne i samoobsługowe.

Diagnostyka łagodnego do umiarkowanego otępienia obejmuje ocenę neuropsychologiczną (przy użyciu testów takich jak MMSE, MoCA czy CDR), badania obrazowe (MRI, CT) oraz wykluczenie odwracalnych przyczyn zaburzeń poznawczych. Najczęstszymi etiologiami są choroba Alzheimera, otępienie naczyniowe, otępienie z ciałami Lewy’ego oraz otępienie czołowo-skroniowe.

Leczenie koncentruje się na spowolnieniu progresji choroby przy użyciu inhibitorów cholinoesterazy (donepezil, rywastygmina, galantamina) i/lub memantyny, a także na terapii niefarmakologicznej obejmującej stymulację poznawczą, terapię zajęciową i wsparcie psychospołeczne. Istotne jest również leczenie chorób współistniejących oraz edukacja opiekunów w zakresie dostosowania środowiska pacjenta do jego zmieniających się potrzeb.

Powiązane wpisy

  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl