otępienie w chorobie Alzheimera

Otępienie w chorobie Alzheimera to postępujący zespół neurodegeneracyjny, charakteryzujący się stopniowym pogorszeniem funkcji poznawczych, które wpływa na codzienne funkcjonowanie pacjenta. Patologicznie choroba wiąże się z odkładaniem się płytek amyloidowych oraz splątków neurofibrylarnych w tkance mózgowej, co prowadzi do zaniku neuronów i synaps.

Klinicznie otępienie w chorobie Alzheimera manifestuje się początkowo subtelnymi zaburzeniami pamięci epizodycznej, szczególnie dotyczącymi wydarzeń niedawnych. W miarę postępu choroby dochodzi do pogłębiania się deficytów poznawczych, obejmujących zaburzenia mowy (afazja), trudności w wykonywaniu złożonych czynności (apraksja), problemy z rozpoznawaniem obiektów (agnozja) oraz zaburzenia funkcji wykonawczych.

Diagnostyka otępienia w chorobie Alzheimera opiera się na szczegółowym wywiadzie, badaniu neurologicznym, ocenie neuropsychologicznej oraz badaniach obrazowych (MRI, PET). Biomarkery płynu mózgowo-rdzeniowego (obniżony poziom β-amyloidu 42 oraz podwyższony poziom białka tau) mogą wspierać rozpoznanie. Leczenie ma charakter objawowy i obejmuje inhibitory cholinoesterazy (donepezyl, rywastygmina, galantamina) oraz antagonistę receptora NMDA (memantyna).

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl