farmakoterapia omeprazolem

Omeprazol jest inhibitorem pompy protonowej (IPP), który blokuje wydzielanie kwasu solnego w żołądku poprzez hamowanie aktywności pompy protonowej H+/K+-ATP-azy w komórkach okładzinowych. Jest szeroko stosowany w leczeniu chorób związanych z nadmierną sekrecją kwasu solnego, takich jak choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, refluks żołądkowo-przełykowy (GERD), zespół Zollingera-Ellisona oraz w eradykacji Helicobacter pylori.

Dawkowanie omeprazolu zależy od wskazania klinicznego. W leczeniu choroby refluksowej przełyku typowa dawka wynosi 20-40 mg na dobę, w chorobie wrzodowej 20 mg na dobę, natomiast w zespole Zollingera-Ellisona stosuje się dawki wyższe, dostosowane indywidualnie. Lek jest dostępny w formie doustnej (kapsułki, tabletki) oraz dożylnej, co umożliwia dostosowanie farmakoterapii do stanu pacjenta.

Omeprazol jest metabolizowany w wątrobie przez układ cytochromu P450, głównie przez izoenzym CYP2C19, co może prowadzić do interakcji z innymi lekami. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z klopidogrelem, warfaryną, diazepamem, fenytoiną czy lekami przeciwgrzybiczymi. Długotrwałe stosowanie omeprazolu może wiązać się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, takich jak niedobór witaminy B12, magnezu, zwiększone ryzyko złamań kości czy zwiększona podatność na niektóre infekcje przewodu pokarmowego.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl