kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek

Kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek (tubulointerstitial nephritis, TIN) to stan zapalny obejmujący kanaliki nerkowe i otaczającą je tkankę śródmiąższową, przy stosunkowo niewielkim zajęciu kłębuszków nerkowych. Jest to istotna jednostka chorobowa prowadząca do ostrego lub przewlekłego uszkodzenia nerek.

Etiologia TIN jest zróżnicowana i obejmuje reakcje polekowe (antybiotyki, NLPZ, leki przeciwdrgawkowe), choroby autoimmunologiczne (zespół Sjögrena, toczeń rumieniowaty układowy), infekcje (bakteryjne, wirusowe, grzybicze), zaburzenia metaboliczne (hiperkalcemia, hiperurykemia) oraz schorzenia o nieznanej przyczynie (IgG4-zależna choroba nerek).

Obraz kliniczny charakteryzuje się różnorodną symptomatologią, od niespecyficznych objawów ogólnych (gorączka, wysypka, bóle stawowe) po cechy dysfunkcji nerek (oliguria, nadciśnienie, obrzęki). W badaniach laboratoryjnych obserwuje się wzrost stężenia kreatyniny, eozynofilię, białkomocz (zwykle nieselektywny) i krwinkomocz. Charakterystyczna jest obecność eozynofilów w osadzie moczu.

Diagnostyka opiera się na obrazie klinicznym, badaniach laboratoryjnych, obrazowych oraz biopsji nerki, która pozwala na ustalenie ostatecznego rozpoznania. W badaniu histopatologicznym stwierdza się naciek zapalny w tkance śródmiąższowej, uszkodzenie kanalików nerkowych i włóknienie śródmiąższowe o różnym nasileniu.

Leczenie zależy od przyczyny TIN i obejmuje eliminację czynnika wywołującego, stosowanie glikokortykosteroidów w przypadkach o podłożu immunologicznym oraz leczenie objawowe. Rokowanie jest zróżnicowane i zależy od etiologii, nasilenia zmian oraz czasu wdrożenia odpowiedniego leczenia.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl