okres półtrwania lewetyracetamu

Okres półtrwania lewetyracetamu wynosi przeciętnie od 6 do 8 godzin u dorosłych z prawidłową funkcją nerek. Jest to czas, w którym stężenie leku we krwi zmniejsza się o połowę. Parametr ten ma istotne znaczenie kliniczne, ponieważ determinuje częstość dawkowania leku.

Lewetyracetam jest wydalany głównie przez nerki w postaci niezmienionej (około 66% dawki), dlatego u pacjentów z niewydolnością nerek okres półtrwania może ulec wydłużeniu – nawet do 25 godzin u osób z ciężką niewydolnością nerek. W takich przypadkach konieczna jest modyfikacja dawkowania.

U dzieci okres półtrwania lewetyracetamu jest krótszy niż u dorosłych i wynosi około 5-7 godzin. U osób starszych może być wydłużony o 30-50% w porównaniu do młodych dorosłych, co wiąże się głównie z pogorszeniem funkcji nerek związanym z wiekiem.

Relatywnie krótki okres półtrwania lewetyracetamu sprawia, że lek jest zazwyczaj podawany dwa razy na dobę, choć dostępne są również preparaty o przedłużonym uwalnianiu pozwalające na dawkowanie raz dziennie, co może poprawiać przestrzeganie zaleceń terapeutycznych przez pacjentów.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Normeg 250 mg

Lewetyracetam, substancja czynna Normeg, charakteryzuje się liniowym profilem farmakokinetycznym z biodostępnością doustną bliską 100% i szybkim wchłanianiem (Cmax osiągane po około 1,3 h u dorosłych). Po podaniu dawki 1000 mg dwa razy na dobę stężenia maksymalne w osoczu wynoszą około 43 μg/ml. Lek wykazuje niskie wiązanie z białkami osocza (<10%) oraz objętość dystrybucji 0,5-0,7 l/kg. Metabolizm jest minimalny, głównie enzymatyczna hydroliza do nieaktywnego metabolitu ucb L057, a eliminacja odbywa się głównie przez nerki (95% dawki w moczu), z okresem półtrwania u dorosłych około 7±1 h. W populacji pediatrycznej (1 miesiąc do 12 lat) okres półtrwania jest krótszy (5-6 h), a klirens wyższy (1,1-1,5 ml/min/kg), co wymaga uwzględnienia przy dawkowaniu. U osób starszych okres półtrwania wydłuża się do 10-11 h z powodu zmniejszonej funkcji nerek.
cytochrom P450, farmakokinetyka lewetyracetamu, filtracja kłębuszkowa, glukuronidacja kwasu walproinowego, glukuronylotransferaza, hydroksylacja pierścienia pirolidynowego, hydroksylaza epoksydowa, induktor enzymatyczny, klirens kreatyniny, klirens lewetyracetamu, lek przeciwpadaczkowy, metabolit ucb L057, metabolizm lewetyracetamu, objętość dystrybucji, okres półtrwania lewetyracetamu, podanie doustne, pole pod krzywą, reabsorpcja kanalikowa, schyłkowa niewydolność nerek, stężenie lewetyracetamu w ślinie, stężenie maksymalne, trudność w połykaniu, wchłanianie doustne, wydzielanie kanalikowe
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Lepsitam 500 mg

Lewetyracetam, substancja czynna leku Lepsitam, charakteryzuje się liniową farmakokinetyką z wysoką biodostępnością niemal 100% po podaniu doustnym oraz szybkim osiąganiem maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) po około 1,3 godziny. Po dawce 1000 mg Cmax wynosi 31 µg/ml, a przy dawkowaniu 2×1000 mg/dobę wzrasta do 43 µg/ml, ze stanem stacjonarnym osiąganym po 2 dniach. Lewetyracetam wykazuje niski stopień wiązania z białkami osocza (<10%), objętość dystrybucji 0,5-0,7 l/kg oraz jest eliminowany głównie przez nerki (95% dawki w moczu, z czego 66% w formie niezmienionej). Okres półtrwania u dorosłych wynosi 7±1 godzin, a klirens całkowity 0,96 ml/min/kg. Wydalanie koreluje z klirensem kreatyniny, co wymaga dostosowania dawki u pacjentów z niewydolnością nerek, zwłaszcza w schyłkowym stadium, gdzie T1/2 wydłuża się do 25 godzin między dializami, a podczas 4-godzinnej hemodializy usuwane jest 51% leku. U osób starszych okres półtrwania wydłuża się o około 40% (do 10-11 godzin) z powodu zmniejszonej funkcji nerek. Metabolizm lewetyracetamu jest minimalny, głównie enzymatyczna hydroliza do nieaktywnego metabolitu ucb L057, bez udziału cytochromu P450, co ogranicza ryzyko interakcji lekowych.
bezmocz, biodostępność, całkowity klirens leku, enzymatyczna hydroliza, farmakokinetyka lewetyracetamu, filtracja kłębuszkowa, glukuronidacja kwasu walproinowego, glukuronylotransferaza, hemodializa, hydroksylacja pierścienia pirolidynowego, hydroksylaza epoksydowa, indukcja CYP2B6, induktor enzymatyczny, interakcja lekowa, izoenzymy cytochromu P450, klirens, klirens kreatyniny, lek przeciwpadaczkowy, maksymalne stężenie w osoczu, metabolit ucb L057, objętość dystrybucji, okres półtrwania lewetyracetamu, padaczka, politerapia, pozorna objętość dystrybucji, pozorny klirens, profil farmakokinetyczny, reabsorpcja kanalikowa, roztwór doustny, schyłkowa niewydolność nerek, środek antykoncepcyjny, stan stacjonarny, stężenie leku w osoczu, stężenie leku w ślinie, stężenie w osoczu, wiązanie z białkami osocza, wydzielanie kanalikowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Vetira 500 mg

Lewetyracetam cechuje się liniowym profilem farmakokinetycznym z wysoką biodostępnością doustną (~100%) i szybkim osiąganiem stężenia maksymalnego (Cmax) w osoczu po około 1,3 godziny u dorosłych. Po podaniu pojedynczej dawki 1000 mg Cmax wynosi około 31 μg/ml, a po wielokrotnym podaniu dwa razy na dobę wzrasta do 43 μg/ml. Lek wykazuje niskie wiązanie z białkami osocza (<10%) oraz objętość dystrybucji 0,5-0,7 l/kg, co odpowiada całkowitej objętości wody ustrojowej. Metabolizm lewetyracetamu jest minimalny, głównie przez enzymatyczną hydrolizę grupy acetamidowej do nieaktywnego metabolitu ucb L057, bez udziału cytochromu P450, co ogranicza potencjał interakcji lekowych. Okres półtrwania u dorosłych wynosi 7±1 godzin, a eliminacja odbywa się głównie przez nerki (95% dawki), z klirensem całkowitym około 0,96 ml/min/kg i klirensem nerkowym 0,6 ml/min/kg. Wydalanie koreluje z klirensem kreatyniny, co wymaga dostosowania dawki u pacjentów z niewydolnością nerek, zwłaszcza w stadium schyłkowym, gdzie okres półtrwania może wydłużyć się do 25 godzin między dializami.
bezmocz, biodostępność, cytochrom P450, dializa, farmakokinetyka lewetyracetamu, filtracja kłębuszkowa, glukuronylotransferaza, hydroksylaza epoksydowa, induktor enzymatyczny, izoenzymy cytochromu P450, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, leki przeciwpadaczkowe, metabolizm lewetyracetamu, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania lewetyracetamu, padaczka, reabsorpcja kanalikowa, schyłkowa niewydolność nerek, stężenie leku w osoczu, stężenie maksymalne w osoczu, wydzielanie kanalikowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby

okres półtrwania lewetyracetamu

Powiązane wpisy

Właściwości farmakokinetyczne – Normeg 250 mg

Właściwości farmakokinetyczne – Lepsitam 500 mg

Właściwości farmakokinetyczne – Vetira 500 mg