grzyby dermatofityczne
Grzyby dermatofityczne (dermatofity) to grupa patogennych grzybów, które mają zdolność rozkładania keratyny – białka występującego w naskórku, włosach i paznokciach. Najczęściej występujące rodzaje to Trichophyton, Microsporum i Epidermophyton. Te mikroorganizmy są odpowiedzialne za różnorodne infekcje skóry, zwane dermatomykozami lub grzybicami skóry.
Dermatofity powodują takie schorzenia jak grzybica stóp (tinea pedis), grzybica paznokci (onychomycosis), grzybica głowy (tinea capitis), grzybica pachwin (tinea cruris) czy grzybica tułowia (tinea corporis). Zakażenia te charakteryzują się zmianami rumieniowymi, złuszczającymi, często z towarzyszącym świądem. Typowe objawy to również zaczerwienienie, łuszczenie się skóry, pęcherzyki oraz charakterystyczny pierścieniowaty kształt zmian.
Diagnostyka zakażeń dermatofitycznych obejmuje badanie mikroskopowe bezpośrednie materiału pobranego ze zmian, hodowlę na podłożach mikrobiologicznych oraz nowoczesne metody molekularne. Leczenie zazwyczaj polega na stosowaniu miejscowych lub ogólnoustrojowych leków przeciwgrzybiczych, takich jak azole (np. flukonazol, itrakonazol), allilaminów (np. terbinafina) czy pochodnych morfoliny. Czas terapii jest zróżnicowany – od kilku tygodni w przypadku grzybicy skóry do nawet kilkunastu miesięcy przy grzybicy paznokci.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Grzybica stóp – Epidemiologia
Grzybica stóp (tinea pedis) jest jedną z najczęściej występujących dermatomikoz, dotykającą 10-25% populacji w danym momencie, a nawet do 70% w ciągu życia. Choroba częściej występuje u mężczyzn (24,2%) niż u kobiet (6,1%) i nasila się z wiekiem, szczególnie w grupie 20-60 lat. Czynniki ryzyka obejmują noszenie obuwia okluzyjnego, korzystanie z basenów i łaźni, nadmierną potliwość, kontakt ze zwierzętami, gorący i wilgotny klimat oraz choroby przewlekłe, zwłaszcza cukrzycę. Epidemiologia wykazuje zróżnicowanie geograficzne – np. 10 mln chorych w Niemczech, 25-27% w klinikach dermatologicznych we Włoszech i Chinach, a 30% wśród dzieci w Izraelu. Grzybica stóp przenosi się bezpośrednio (kontakt skóra-skóra) i pośrednio (zakażone powierzchnie, obuwie, ręczniki), a grzyby mogą przetrwać miesiące w wilgotnym środowisku.
badanie KOH, cellulitis, erysipelas, grzybica dłoni, grzybica paznokci, grzybica stóp, grzyby dermatofityczne, hodowla mikrobiologiczna, hyperhidrosis, infekcja grzybicza, lek przeciwgrzybiczny, nadzór epidemiologiczny, obniżona odporność, onychomikoza, oporność na leki przeciwgrzybicze, reinfekcja, ropne zapalenie skóry, tinea pedis, Trichophyton rubrum, zakażenie dermatofitowe, zakażenie paciorkowcowe, zapalenie kości i szpiku, zapalenie skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Grzybica skóry (tinea corporis) – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Grzybica skóry (tinea corporis) to zakażenie dermatofitami z rodzajów Trichophyton, Epidermophyton i Microsporum, charakteryzujące się pierścieniowatymi, rumieniowymi i łuszczącymi się zmianami skórnymi z oczyszczonym środkiem. Choroba jest wysoce zaraźliwa i może dotyczyć różnych obszarów ciała, co determinuje jej podtypy, np. tinea capitis (skóra owłosiona głowy), tinea pedis (stopy) czy tinea unguium (paznokcie). Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym, a w razie potrzeby na mikroskopii i hodowli grzybów. Leczenie miejscowe obejmuje azole (klotrimazol, mikonazol, ketokonazol, ekonazol, oksykonazol), allilaminy (terbinafina) oraz inne preparaty (cyklopiroks, tolnaftat) stosowane przez 2-4 tygodnie, z aplikacją na zmianę i 1-2 cm otaczającej skóry. W przypadkach rozległych, grzybicy skóry głowy lub paznokci wskazane jest leczenie doustne terbinafiną (1-3 miesiące), itrakonazolem lub gryzeofulwiną (4-8 tygodni). Kortykosteroidy są przeciwwskazane ze względu na ryzyko maskowania objawów i pogorszenia zakażenia.
allilaminy, azole, azole przeciwgrzybicze, badanie mikologiczne, bezobjawowy nosiciel, funkcja wątroby, gryzeofulwina, grzybica brody, grzybica pachwin, grzybica paznokci, grzybica pierścieniowata, grzybica skóry, grzybica skóry gładkiej, grzybica skóry głowy, grzybica stóp, grzybica twarzy, grzyby dermatofityczne, hodowla grzybów, infekcja bakteryjna, itrakonazol, kortykosteroidy miejscowe, lek przeciwgrzybiczny, leki przeciwgrzybicze, onychomikoza, puder przeciwgrzybiczny, siarczek selenu, szampon przeciwgrzybiczny, terbinafina, wtórne zakażenie bakteryjne