grzybica pierścieniowata
Grzybica pierścieniowata (tinea corporis) to infekcja skórna wywołana przez dermatofity, głównie z rodzajów Trichophyton, Microsporum i Epidermophyton. Nazwa pochodzi od charakterystycznego wyglądu zmian skórnych, które przybierają formę okrągłych lub owalnych plam z aktywnym, czerwonym, łuszczącym się brzegiem i tendencją do centralnego gojenia, co nadaje im kształt pierścienia.
Zakażenie szerzy się przez bezpośredni kontakt z chorym człowiekiem, zwierzęciem lub zakażonymi przedmiotami. Sprzyja mu wilgotne i ciepłe środowisko, nadmierna potliwość, mikrourazy skóry, a także stany obniżonej odporności. Grzybica pierścieniowata może występować na różnych częściach ciała, najczęściej na odkrytych obszarach skóry, takich jak twarz, ramiona czy tułów.
Diagnostyka opiera się głównie na obrazie klinicznym, a potwierdzeniem jest badanie mikologiczne – bezpośrednie preparaty z zeskrobin skórnych lub hodowla. W leczeniu stosuje się miejscowe leki przeciwgrzybicze (azole, allylaminy), a w przypadkach rozległych lub opornych na leczenie miejscowe – terapię systemową, najczęściej preparatami z grupy azoli lub terbinafiny.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Grzybica skóry (tinea corporis) – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Grzybica skóry (tinea corporis) to zakażenie dermatofitami z rodzajów Trichophyton, Epidermophyton i Microsporum, charakteryzujące się pierścieniowatymi, rumieniowymi i łuszczącymi się zmianami skórnymi z oczyszczonym środkiem. Choroba jest wysoce zaraźliwa i może dotyczyć różnych obszarów ciała, co determinuje jej podtypy, np. tinea capitis (skóra owłosiona głowy), tinea pedis (stopy) czy tinea unguium (paznokcie). Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym, a w razie potrzeby na mikroskopii i hodowli grzybów. Leczenie miejscowe obejmuje azole (klotrimazol, mikonazol, ketokonazol, ekonazol, oksykonazol), allilaminy (terbinafina) oraz inne preparaty (cyklopiroks, tolnaftat) stosowane przez 2-4 tygodnie, z aplikacją na zmianę i 1-2 cm otaczającej skóry. W przypadkach rozległych, grzybicy skóry głowy lub paznokci wskazane jest leczenie doustne terbinafiną (1-3 miesiące), itrakonazolem lub gryzeofulwiną (4-8 tygodni). Kortykosteroidy są przeciwwskazane ze względu na ryzyko maskowania objawów i pogorszenia zakażenia.
allilaminy, azole, azole przeciwgrzybicze, badanie mikologiczne, bezobjawowy nosiciel, funkcja wątroby, gryzeofulwina, grzybica brody, grzybica pachwin, grzybica paznokci, grzybica pierścieniowata, grzybica skóry, grzybica skóry gładkiej, grzybica skóry głowy, grzybica stóp, grzybica twarzy, grzyby dermatofityczne, hodowla grzybów, infekcja bakteryjna, itrakonazol, kortykosteroidy miejscowe, lek przeciwgrzybiczny, leki przeciwgrzybicze, onychomikoza, puder przeciwgrzybiczny, siarczek selenu, szampon przeciwgrzybiczny, terbinafina, wtórne zakażenie bakteryjne