wada cewkowa nerek

Wada cewkowa nerek (renal tubular defect) to grupa zaburzeń, które wpływają na funkcjonowanie cewek nerkowych, odpowiedzialnych za reabsorpcję i sekrecję różnych substancji w procesie tworzenia moczu. Wady te mogą być wrodzone (uwarunkowane genetycznie) lub nabyte w wyniku ekspozycji na toksyny, leki lub jako skutek chorób układowych.

Wady cewkowe można klasyfikować w zależności od lokalizacji anatomicznej zaburzenia (cewka proksymalna, dystalna, pętla Henlego) lub od rodzaju zaburzenia transportu (np. defekt reabsorpcji wodorowęglanów, glukozy, aminokwasów, fosforanów, potasu). Najczęstsze typy wad cewkowych to: kwasica cewkowa nerkowa (RTA), zespół Fanconiego, nefrogenna moczówka prosta czy zespół Barttera.

Objawy kliniczne wad cewkowych są zróżnicowane i mogą obejmować zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, elektrolitowe, odwodnienie, wielomocz, kamica nerkowa, opóźnienie wzrostu u dzieci czy osłabienie mięśniowe. Diagnostyka opiera się na badaniach biochemicznych krwi i moczu, ocenie równowagi kwasowo-zasadowej oraz specjalistycznych testach czynnościowych nerek.

Leczenie wad cewkowych jest ukierunkowane na korygowanie zaburzeń metabolicznych i elektrolitowych, co najczęściej oznacza suplementację brakujących elektrolitów i wodorowęglanów. W przypadku wad uwarunkowanych genetycznie terapia ma charakter objawowy i jest prowadzona przez całe życie. Wczesne rozpoznanie i leczenie może zapobiec powikłaniom, takim jak postępująca choroba nerek czy zaburzenia wzrostu i rozwoju.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl