Enterobacteriales
Enterobacteriales to rząd gram-ujemnych bakterii należących do gromady Gammaproteobacteria. Obejmuje on rodzinę Enterobacteriaceae, do której zalicza się wiele istotnych klinicznie patogenów, takich jak Escherichia coli, Salmonella, Shigella, Klebsiella, Yersinia, Proteus oraz Enterobacter.
Bakterie z rzędu Enterobacteriales są fakultatywnymi beztlenowcami, co oznacza, że mogą rosnąć zarówno w warunkach tlenowych, jak i beztlenowych. Charakteryzują się zdolnością do fermentacji glukozy, redukcji azotanów do azotynów oraz brakiem oksydazy. Większość gatunków posiada rzęski umożliwiające ruch, a także fimbrie ułatwiające adhezję do powierzchni.
W praktyce klinicznej bakterie z rzędu Enterobacteriales są najczęstszą przyczyną zakażeń układu moczowego, zakażeń ran, zapalenia płuc (szczególnie szpitalnego), sepsy oraz zakażeń przewodu pokarmowego. Narastająca oporność tych bakterii na antybiotyki, w tym wytwarzanie beta-laktamaz o rozszerzonym spektrum (ESBL) i karbapenemaz, stanowi poważne wyzwanie terapeutyczne w leczeniu zakażeń.
Diagnostyka zakażeń wywołanych przez Enterobacteriales opiera się na posiewach materiału biologicznego, testach biochemicznych, metodach molekularnych oraz określeniu lekowrażliwości. Leczenie zależy od lokalizacji zakażenia, ciężkości stanu pacjenta oraz profilu oporności wyizolowanego szczepu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Amikacin Kabi 5 mg/ml
Amikacin Kabi 5 mg/ml jest aminoglikozydowym antybiotykiem do infuzji dożylnej, stosowanym w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych, często w terapii skojarzonej. Dawkowanie u dorosłych i młodzieży (≥12 lat, >33 kg) z prawidłową czynnością nerek (klirens kreatyniny ≥50 ml/min) wynosi 15 mg/kg mc./dobę, podawane jednorazowo lub w dwóch dawkach po 7,5 mg/kg co 12 godzin, z maksymalną dawką dobową 1,5 g. U dzieci 4 tygodni–11 lat dawka wynosi 15-20 mg/kg mc./dobę, a u noworodków dawka nasycająca to 10 mg/kg, następnie 7,5 mg/kg co 12 godzin. W przypadku ciężkich zakażeń, np. wywołanych przez Pseudomonas, dawka może być zwiększona do 1,5 g/dobę, lecz nie dłużej niż 10 dni. Całkowity czas terapii nie powinien przekraczać 7-10 dni, a w przypadku dłuższego leczenia konieczna jest regularna kontrola stężenia leku w surowicy oraz monitorowanie funkcji nerek, słuchu i narządu równowagi. Stężenia maksymalne amikacyny nie powinny przekraczać 30-35 µg/ml, a minimalne powinny być poniżej 10 µg/ml przy schemacie podawania wielokrotnego.
Acinetobacter, antybiotyk aminoglikozydowy, dializa otrzewnowa, dysfagia, Enterobacteriales, hemodializa, infuzja dożylna, klirens kreatyniny, mukowiscydoza, neutropenia, pompa infuzyjna, prawidłowa czynność nerek, przesączanie kłębuszkowe, przewlekła niewydolność nerek, Pseudomonas, roztwór infuzyjny, stężenie leku w surowicy, terapia skojarzona, wodobrzusze, zaburzenie czynności nerek, zakażenie bakteryjne, zapalenie wsierdzia - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Amikacin Kabi 5 mg/ml
Amikacyna, aminoglikozydowy antybiotyk półsyntetyczny, działa bakteriobójczo poprzez hamowanie syntezy białek na poziomie rybosomalnego RNA, co prowadzi do zahamowania translacji w komórkach bakteryjnych. Kluczowym parametrem PK/PD jest stosunek Cmax do MIC, gdzie wartości 8:1 lub 10:1 zapewniają skuteczne niszczenie bakterii. Amikacyna wykazuje efekt poantybiotykowy, co umożliwia wydłużenie odstępów między dawkami. Oporność na amikacynę może wynikać z inaktywacji enzymatycznej (acetylotransferazy, fosfotransferazy, nukleotydylotransferazy), zmniejszonego przenikania i aktywnego wypływu (szczególnie u Pseudomonas aeruginosa i Acinetobacter spp.) oraz sporadycznych zmian struktury rybosomów. Wartości graniczne EUCAST (2020) dla amikacyny to m.in. 8 mg/L dla Enterobacteriales, Pseudomonas spp. i Acinetobacter spp. (S ≤ 8 mg/L, R > 16 mg/L), a dla Staphylococcus spp. 1 mg/L. W zakażeniach układowych aminoglikozydy powinny być stosowane w terapii skojarzonej.
acetylotransferaza, Acinetobacter, acinetobacter baumannii, antybiotyk aminoglikozydowy, działanie bakteriobójcze, efekt poantybiotykowy, Enterobacteriales, Escherichia coli, fosfotransferaza, gronkowiec koagulazoujemny, inaktywacja enzymatyczna, kanamycyna, Klebsiella pneumoniae, kwas aminohydroksymasłowy, laseczka Gram-ujemna, maksymalne stężenie w surowicy, minimalne stężenie hamujące, mukowiscydoza, nukleotydylotransferaza, oporność krzyżowa, Pseudomonas aeruginosa, rybosomalne RNA, Staphylococcus aureus, staphylococcus epidermidis, zakażenie ogólnoustrojowe, zakażenie układu moczowego, zależność farmakokinetyczno-farmakodynamiczna