izolat wrażliwy na metycylinę

Izolat wrażliwy na metycylinę to szczep bakterii (najczęściej Staphylococcus aureus), który zachowuje podatność na działanie antybiotyków beta-laktamowych, w tym metycyliny i jej pochodnych. Określenie to ma kluczowe znaczenie w diagnostyce mikrobiologicznej i terapii zakażeń.

W przeciwieństwie do szczepów MRSA (Methicillin-Resistant Staphylococcus aureus), izolaty wrażliwe na metycylinę (określane jako MSSA – Methicillin-Susceptible Staphylococcus aureus) nie posiadają genu mecA, kodującego zmodyfikowane białko wiążące penicylinę (PBP2a), które warunkuje oporność na antybiotyki beta-laktamowe. Dzięki temu w terapii zakażeń wywołanych przez te szczepy można stosować penicyliny przeciwgronkowcowe, cefalosporyny i inne antybiotyki z grupy beta-laktamów.

Identyfikacja izolatów wrażliwych na metycylinę ma istotne znaczenie kliniczne, ponieważ pozwala na wybór skutecznej, zwykle mniej kosztownej i obarczonej mniejszym ryzykiem działań niepożądanych terapii empirycznej, w porównaniu do leczenia zakażeń szczepami opornymi. Wrażliwość na metycylinę określa się w laboratoriach mikrobiologicznych za pomocą testów dyfuzyjnych (np. krążkowych z cefoksytyną) lub określania minimalnego stężenia hamującego (MIC) dla oksacyliny.

Powiązane wpisy

  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl